حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ قَالَ: سَمِعْتُ طَلْقَ بْنَ مُعَاوِيَةَ، هُوَ جَدُّهُ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ امْرَأَةً أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِصَبِيٍّ فَقَالَتِ: ادْعُ اللَّهَ لَهُ، فَقَدْ دَفَنْتُ ثَلاَثَةً، فَقَالَ: احْتَظَرْتِ بِحِظَارٍ شَدِيدٍ مِنَ النَّارِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺ huzuriga bir chaqaloq bilan kelib: «U uchun Allohga duo qiling, chunki men (undan avval) uchta (farzandimni) dafn etganman», dedi. U zot: «Sen (oʻzingni) doʻzaxdan mustahkam toʻsiq bilan toʻsibsan», dedilar.