حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ: حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ: حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ سَهْلِ بْنِ الْحَنْظَلِيَّةِ، وَكَانَ لاَ يُولَدُ لَهُ، فَقَالَ: لأَنْ يُولَدَ لِي فِي الإِسْلاَمِ وَلَدٌ سَقْطٌ فَأَحْتَسِبَهُ، أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ يكُونَ لِيَ الدُّنْيَا جَمِيعًا وَمَا فِيهَا وَكَانَ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِ مِمَّنْ بَايَعَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ.
Sahl ibn Hanzaliyya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: uning farzandi boʻlmasdi. U aytdi: «Islomda menga chala (saqt) bola tugʻilib, uning savobini Allohdan umid qilsam, bu men uchun butun dunyo va undagi barcha narsa meniki boʻlishidan koʻra sevimliroqdir». Ibnul-Hanzaliyya daraxt ostida bayʼat qilganlardan edi.