حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ: حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ إِذَا أَدَّى حَقَّ اللهِ وَحَقَّ سَيِّدِهِ، لَهُ أَجْرَانِ، وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ، لَوْلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَالْحَجُّ، وَبِرُّ أُمِّي، لَأَحْبَبْتُ أَنْ أَمُوتَ مَمْلُوكًا.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Solih (oʻz vazifasini yaxshi ado etadigan) qul uchun ikki ajr bordir», — dedilar. Abu Hurayraning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar Alloh yoʻlidagi jihod, haj va onamga qilingan yaxshilik boʻlmaganida edi, qul holimda oʻlishni yaxshi koʻrgan boʻlardim. (Rovi) dedi: bizga shu xabar yetdiki, Abu Hurayra onasi vafot etgunga qadar, unga hamrohlik qilish (xizmatida boʻlish) uchun haj qilmas edi.