حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْغَارِ وَقَالَ مَرَّةً وَنَحْنُ فِي الْغَارِ لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ إِلَى قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا تَحْتَ قَدَمَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا.
Abu Bakr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot dedi: «Nabiy ﷺ gʻorda ekanliklarida — bir marta: ‹Biz gʻorda ekanimizda› ham dedi — men u zotga: ‹Agar ulardan biri oyoqlariga qarasa, oyoqlari ostida bizni koʻrib qolardi›, dedim. Shunda u zot: ‹Ey Abu Bakr! Uchinchisi Alloh boʻlgan ikki kishi haqida nima deb oʻylaysan?› dedilar.»