حَدَّثَنَا رَوْحٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَفَاقَ مِنْ مَرْضَةٍ لَهُ فَخَرَجَ إِلَى النَّاسِ فَاعْتَذَرَ بِشَيْءٍ وَقَالَ مَا أَرَدْنَا إِلَّا الْخَيْرَ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتْبَعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ.
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishi bir kasallikdan sogʻayib, odamlar oldiga chiqdi va bir narsa uchun uzr soʻrab: «Biz yaxshilikdan boshqa narsani koʻzlamagan edik», dedi. Soʻng dedi: «Rasululloh ﷺ bizga aytdilarki: ‹Dajjol sharq tomondagi Xuroson deb ataladigan bir yerdan chiqadi. Unga yuzlari xuddi bolgʻa bilan urib silliqlangan qalqonlarga oʻxshagan qavmlar ergashadilar›».