Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishi dedilar: «Men Rasululloh ﷺdan bir narsa eshitsam, Alloh xohlagan darajada undan menga naf berardi. Menga Abu Bakr ham soʻzlab berdi va Abu Bakr rost soʻzladi. U dedi: Rasululloh ﷺ: ‹Qaysi bir musulmon bir gunoh qilsa, soʻng taharat qilib, ikki rakat namoz oʻqisa, keyin oʻsha gunohi uchun Alloh taolodan magʻfirat soʻrasa, albatta Alloh uni magʻfirat qiladi›, dedilar». Soʻng u zot bu ikki oyatni tilovat qildilar: {Kim bir yomonlik qilsa yoki oʻziga zulm qilsa, soʻng Allohdan magʻfirat soʻrasa, Allohni magʻfiratli, rahmli holda topur} (Niso 110), {Ular fohisha ish qilib qoʻysalar yoki oʻzlariga zulm qilsalar} (Oli Imron 135) oyatining oxirigacha.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У киши дедилар: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан бир нарса эшитсам, Аллоҳ хоҳлаган даражада ундан менга наф берарди. Менга Абу Бакр ҳам сўзлаб берди ва Абу Бакр рост сўзлади. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: ‹Қайси бир мусулмон бир гуноҳ қилса, сўнг таҳарат қилиб, икки ракат намоз ўқиса, кейин ўша гуноҳи учун Аллоҳ таолодан мағфират сўраса, албатта Аллоҳ уни мағфират қилади›, дедилар». Сўнг у зот бу икки оятни тиловат қилдилар: {Ким бир ёмонлик қилса ёки ўзига зулм қилса, сўнг Аллоҳдан мағфират сўраса, Аллоҳни мағфиратли, раҳмли ҳолда топур} (Нисо 110), {Улар фоҳиша иш қилиб қўйсалар ёки ўзларига зулм қилсалар} (Оли Имрон 135) оятининг охиригача.