HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Sunan Abu Dovud · HadisСунан Абу Довуд · Ҳадис1521Bob 26:Боб 26: Istigʻfor haqidaИстиғфор ҳақидаباب فِي الاِسْتِغْفَارِ

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الأَسَدِيِّ، عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، - رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ - يَقُولُ كُنْتُ رَجُلاً إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي وَإِذَا حَدَّثَنِي أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ قَالَ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ - رضى الله عنه - أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ مَا مِنْ عَبْدٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ ‏{‏ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ‏.‏

Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Asmo ibnul-Hakam aytadi: Men Ali (roziyallohu anhu)ning shunday deyayotganini eshitdim: Men shunday kishi edimki, Rasululloh ﷺdan bir hadis eshitsam, Alloh xohlagan narsasi bilan menga undan manfaat berardi. Ammo u zotning ashoblaridan biri menga (hadis) soʻzlasa, undan qasam ichirardim; qasam ichsa, uni tasdiqlardim. Menga Abu Bakr (roziyallohu anhu) soʻzlab berdi — Abu Bakr esa rost soʻzladi — u Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitganini aytdi: «Qaysi bir banda gunoh qilib, soʻng taharatni chiroyli olib, soʻng turib ikki rakat namoz oʻqisa, soʻng Allohdan magʻfirat soʻrasa, albatta Alloh uni kechiradi». Soʻng u zot ushbu oyatni oʻqidilar: {Va ular fahsh ish qilib qoʻyganlarida yoki oʻzlariga zulm qilganlarida Allohni zikr etib (gunohlariga magʻfirat soʻraydilar)} — oyatning oxirigacha. (Oli Imron 135)Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Асмо ибнул-Ҳакам айтади: Мен Али (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деяётганини эшитдим: Мен шундай киши эдимки, Расулуллоҳ ﷺдан бир ҳадис эшитсам, Аллоҳ хоҳлаган нарсаси билан менга ундан манфаат берарди. Аммо у зотнинг ашобларидан бири менга (ҳадис) сўзласа, ундан қасам ичирардим; қасам ичса, уни тасдиқлардим. Менга Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) сўзлаб берди — Абу Бакр эса рост сўзлади — у Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитганини айтди: «Қайси бир банда гуноҳ қилиб, сўнг таҳаратни чиройли олиб, сўнг туриб икки ракат намоз ўқиса, сўнг Аллоҳдан мағфират сўраса, албатта Аллоҳ уни кечиради». Сўнг у зот ушбу оятни ўқидилар: {Ва улар фаҳш иш қилиб қўйганларида ёки ўзларига зулм қилганларида Аллоҳни зикр этиб (гуноҳларига мағфират сўрайдилар)} — оятнинг охиригача. (Оли Имрон 135)

Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ (الألباني) · Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Abu Bakr Abdulloh ibn Abu Quhofa as-Siddiq