حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُؤَمَّلِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَانَ رُبَّمَا سَقَطَ الْخِطَامُ مِنْ يَدِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَيَضْرِبُ بِذِرَاعِ نَاقَتِهِ فَيُنِيخُهَا فَيَأْخُذُهُ قَالَ فَقَالُوا لَهُ أَفَلَا أَمَرْتَنَا نُنَاوِلُكَهُ فَقَالَ إِنَّ حَبِيبِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنِي أَنْ لَا أَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا.
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Baʼzan Abu Bakr as-Siddiqning qoʻlidan tuyaning jilovi tushib ketardi. Shunda u tuyasining oldingi oyogʻiga urib, uni choʻktirar va jilovni oʻzi olardi. Odamlar unga: «Nega bizga aytmadingiz, biz uni sizga uzatib berardik?» deyishdi. U: «Sevimli doʻstim Rasululloh ﷺ menga odamlardan hech narsa soʻramaslikni buyurganlar», dedi.