حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ و قَالَ يُونُسُ كَبِيرًا حَدَّثَنَاه حَسَنٌ الْأَشْيَبُ عَنْ ابْنِ لَهِيعَةَ قَالَ قَالَ كَبِيرًا.
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot Rasululloh ﷺ ga: «Menga namozimda oʻqiydigan bir duoni oʻrgating», dedi. U zot: «Ayt: ‹Allohumma inni zolamtu nafsi zulman kasiran va la yagʻfiruz-zunuba illa anta, fagʻfir li magʻfiratan min indika varhamni, innaka antal-Gʻafurur-Rohim› (Ey Alloh! Men oʻzimga koʻp zulm qildim, gunohlarni Sendan boshqa hech kim magʻfirat qilmaydi, bas, meni Oʻz huzuringdan magʻfirat qilib kechir va menga rahm qil, albatta Sen magʻfiratli, rahmlisan)», dedilar.