حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أُمِّ مُسْلِمٍ الْأَشْجَعِيَّةِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاهَا وَهِيَ فِي قُبَّةٍ فَقَالَ مَا أَحْسَنَهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهَا مَيْتَةٌ قَالَتْ فَجَعَلْتُ أَتَتَبَّعُهَا
Ummu Muslim Ashjaiya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uning huzuriga keldilar, u chodirda edi. U zot: «Bu qanday ham chiroyli, agar unda oʻlaksa (terisi) boʻlmasa», dedilar. U ayol aytdi: Shundan soʻng men uni qidira boshladim.Умму Муслим Ашжаия (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унинг ҳузурига келдилар, у чодирда эди. У зот: «Бу қандай ҳам чиройли, агар унда ўлакса (териси) бўлмаса», дедилар. У аёл айтди: Шундан сўнг мен уни қидира бошладим.