حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَزَائِدَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ ثَقِيفٍ هُوَ الْحَكَمُ بْنُ سُفَيَانَ أَوْ سُفْيَانُ بْنُ الْحَكَمِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي حَدِيثِهِرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ وَتَوَضَّأَ وَنَضَحَ فَرْجَهُ بِالْمَاءِ
Saqif (qabilasi)dan bir kishi — u Hakam ibn Sufyon yoki Sufyon ibnul-Hakam — aytdi: Men Rasululloh ﷺ ni koʻrdim: u zot kichik hojat chiqardilar, tahorat oldilar va avratlariga suv sepdilar.Сақиф (қабиласи)дан бир киши — у Ҳакам ибн Суфён ёки Суфён ибнул-Ҳакам — айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни кўрдим: у зот кичик ҳожат чиқардилар, таҳорат олдилар ва авратларига сув сепдилар.