حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ الْحَكَمِ قَالَ ثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ قَالَ ذَكَرَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ أُمِّ هِشَامٍ بِنْتِ حَارِثَةَ بْنِ النُّعْمَانِ قَالَتْمَا أَخَذْتُ ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ إِلَّا مِنْ وَرَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي بِهَا فِي الصُّبْحِ
Ummu Hishom binti Horisa ibn Nuʼmon (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men {Qof. Ulugʻ Qurʼonga qasam} surasini faqat Nabiy ﷺning ortlaridan (eshitib) oʻrgandim — u zot uni bomdodda oʻqir edilar.Умму Ҳишом бинти Ҳориса ибн Нуъмон (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен {Қоф. Улуғ Қуръонга қасам} сурасини фақат Набий ﷺнинг ортларидан (эшитиб) ўргандим — у зот уни бомдодда ўқир эдилар.