حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا شُعْبَةَ يُحَدِّثُ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍأَنَّ رَجُلًا لَطَمَ جَارِيَةً لِآلِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ فَقَالَ لَهُ سُوَيْدٌ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الصُّورَةَ مُحَرَّمَةٌ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ مَعَ إِخْوَتِي وَمَا لَنَا إِلَّا خَادِمٌ وَاحِدٌ فَلَطَمَهُ أَحَدُنَا فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نُعْتِقَهُ
Suvayd ibn Muqarrin (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Suvayd ibn Muqarrin oilasining bir choʻrisining yuziga shapaloq urdi. Shunda Suvayd unga: «Yuzga (urish) harom qilinganini bilmaysanmi? Men oʻzimni aka-ukalarim bilan birga yettovning yettinchisi boʻlgan holda koʻrdim, bizda bitta xizmatkordan boshqasi yoʻq edi. Bizdan biri uning yuziga shapaloq urgan edi, Nabiy ﷺ bizga uni ozod qilishimizni buyurdilar», dedi.Сувайд ибн Муқаррин (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Сувайд ибн Муқаррин оиласининг бир чўрисининг юзига шапалоқ урди. Шунда Сувайд унга: «Юзга (уриш) ҳаром қилинганини билмайсанми? Мен ўзимни ака-укаларим билан бирга еттовнинг еттинчиси бўлган ҳолда кўрдим, бизда битта хизматкордан бошқаси йўқ эди. Биздан бири унинг юзига шапалоқ урган эди, Набий ﷺ бизга уни озод қилишимизни буюрдилар», деди.