حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا شُعْبَةَ يُحَدِّثُ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍأَنَّ رَجُلًا لَطَمَ جَارِيَةً لِآلِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ فَقَالَ لَهُ سُوَيْدٌ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الصُّورَةَ مُحَرَّمَةٌ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ مَعَ إِخْوَتِي وَمَا لَنَا إِلَّا خَادِمٌ وَاحِدٌ فَلَطَمَهُ أَحَدُنَا فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نُعْتِقَهُ

Suvayd ibn Muqarrin (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Suvayd ibn Muqarrin oilasining bir choʻrisining yuziga shapaloq urdi. Shunda Suvayd unga: «Yuzga (urish) harom qilinganini bilmaysanmi? Men oʻzimni aka-ukalarim bilan birga yettovning yettinchisi boʻlgan holda koʻrdim, bizda bitta xizmatkordan boshqasi yoʻq edi. Bizdan biri uning yuziga shapaloq urgan edi, Nabiy ﷺ bizga uni ozod qilishimizni buyurdilar», dedi.Сувайд ибн Муқаррин (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Сувайд ибн Муқаррин оиласининг бир чўрисининг юзига шапалоқ урди. Шунда Сувайд унга: «Юзга (уриш) ҳаром қилинганини билмайсанми? Мен ўзимни ака-укаларим билан бирга еттовнинг еттинчиси бўлган ҳолда кўрдим, бизда битта хизматкордан бошқаси йўқ эди. Биздан бири унинг юзига шапалоқ урган эди, Набий ﷺ бизга уни озод қилишимизни буюрдилар», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا مِنْ بَنِي مَازِنٍ يُحَدِّثُ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَبِيذٍ فِي جَرٍّ فَسَأَلْتُهُ عَنْهُ فَنَهَانِي عَنْهُ فَأَخَذْتُ الْجَرَّةَ فَكَسَرْتُهَا

Suvayd ibn Muqarrin (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Men Rasululloh ﷺning huzurlariga kuzachada nabiz olib bordim va bu haqda u zotdan soʻradim. U zot meni undan qaytardilar. Shunda men kuzani olib, uni sindirdim.Сувайд ибн Муқаррин (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кузачада набиз олиб бордим ва бу ҳақда у зотдан сўрадим. У зот мени ундан қайтардилар. Шунда мен кузани олиб, уни синдирдим.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدٍقَالَ لَطَمْتُ مَوْلًى لَنَا ثُمَّ جِئْتُ وَأَبِي فِي الظُّهْرِ فَصَلَّيْتُ مَعَهُ فَلَمَّا سَلَّمَ أَخَذَ بِيَدِي فَقَالَ اتَّئِدْ مِنْهُ فَعَفَا ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُ قَالَ كُنَّا وَلَدَ مُقَرِّنٍ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْعَةً لَيْسَ لَنَا إِلَّا خَادِمٌ وَاحِدَةٌ فَلَطَمَهَا أَحَدُنَا فَبَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَعْتِقُوهَا فَقَالُوا لَيْسَ لَنَا خَادِمٌ غَيْرُهَا قَالَ فَلْيَسْتَخْدِمُوهَا فَإِذَا اسْتَغْنَوْا فَلْيُخَلُّوا سَبِيلَهَا

Muoviya ibn Suvayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Men oʻzimizning bir mavlomizning yuziga shapaloq urdim, soʻng kelsam, otam peshin namozida edi, men u bilan birga namoz oʻqidim. U salom berganidan keyin qoʻlimdan ushlab: «Undan oʻchingni ol», dedi. (Mavlo esa) avf qildi. Soʻng u gapira boshlab dedi: Biz — Muqarrin oʻgʻillari Rasululloh ﷺ zamonida yetti kishi edik, bizda bitta xizmatkordan boshqasi yoʻq edi. Bizdan biri uning yuziga shapaloq urdi. Bu Nabiy ﷺga yetib bordi, shunda u zot: «Uni ozod qilinglar», dedilar. Ular: «Bizda undan boshqa xizmatkor yoʻq», dedilar. U zot: «Undan xizmat olib tursinlar, qachon undan beparvo (mustagʻniy) boʻlsalar, uni ozod qilib yuborsinlar», dedilar.Муовия ибн Сувайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Мен ўзимизнинг бир мавломизнинг юзига шапалоқ урдим, сўнг келсам, отам пешин намозида эди, мен у билан бирга намоз ўқидим. У салом берганидан кейин қўлимдан ушлаб: «Ундан ўчингни ол», деди. (Мавло эса) авф қилди. Сўнг у гапира бошлаб деди: Биз — Муқаррин ўғиллари Расулуллоҳ ﷺ замонида етти киши эдик, бизда битта хизматкордан бошқаси йўқ эди. Биздан бири унинг юзига шапалоқ урди. Бу Набий ﷺга етиб борди, шунда у зот: «Уни озод қилинглар», дедилар. Улар: «Бизда ундан бошқа хизматкор йўқ», дедилар. У зот: «Ундан хизмат олиб турсинлар, қачон ундан бепарво (мустағний) бўлсалар, уни озод қилиб юборсинлар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سَلَمَةَ يَعْنِي ابْنَ كُهَيْلٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَلَطَمْتُ مَوْلًى لَنَا فَقَالَ لَهُ أَبِي اقْتَصَّ ثُمَّ قَالَ كُنَّا مَعْشَرَ بَنِي مُقَرِّنٍ سَبْعَةً لَيْسَ لَنَا خَادِمٌ إِلَّا وَاحِدَةٌ فَلَطَمَهَا أَحَدُنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتِقُوهَا فَقِيلَ لَهُ لَيْسَ لَهُمْ خَادِمٌ غَيْرُهَا قَالَ لِتَخْدُمَنَّهُمْ فَإِذَا اسْتَغْنَوْا عَنْهَا فَلْيُعْتِقُوهَا

Muoviya ibn Suvayd aytdi: Men bir mavlomizga tarsaki urdim. Shunda otam unga: «Qasos ol», dedi. Soʻng u dedi: Biz — Banu Muqarrin yetti kishi edik, bittadan boshqa xizmatchimiz yoʻq edi. Birimiz unga tarsaki urdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Uni ozod qilinglar», dedilar. U zotga: «Ularning undan boshqa xizmatchisi yoʻq», deyildi. U zot: «U ularga xizmat qilib tursin; ular undan behojat boʻlganlarida uni ozod qilsinlar», dedilar.Муовия ибн Сувайд айтди: Мен бир мавломизга тарсаки урдим. Шунда отам унга: «Қасос ол», деди. Сўнг у деди: Биз — Бану Муқаррин етти киши эдик, биттадан бошқа хизматчимиз йўқ эди. Биримиз унга тарсаки урди. Шунда Набий ﷺ: «Уни озод қилинглар», дедилар. У зотга: «Уларнинг ундан бошқа хизматчиси йўқ», дейилди. У зот: «У уларга хизмат қилиб турсин; улар ундан беҳожат бўлганларида уни озод қилсинлар», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُصَيْنٍ قَالَ سَمِعْتُ هِلَالَ بْنَ يِسَافٍ يُحَدِّثُ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ قَالَكُنَّا نَبِيعُ اللَّبَنَ فِي دَارِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ قَالَ فَخَرَجَتْ جَارِيَةٌ لِسُوَيْدٍ فَكَلَّمَتْ رَجُلًا مِنَّا فَسَبَّتْهُ فَلَطَمَ وَجْهَهَا فَقَالَ سُوَيْدٌ لَطَمْتَهَا لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَإِنِّي لَسَابِعُ سَبْعَةٍ مِنْ إِخْوَتِي مَا لَنَا إِلَّا خَادِمٌ فَعَمَدَ أَحَدُنَا فَلَطَمَهَا فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعِتْقِهَا

Suvayd ibn Muqarrin (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Suvayd ibn Muqarrinning hovlisida sut sotar edik. Suvaydning bir choʻrisi chiqib, bizdan bir kishiga gap qotdi va uni soʻkdi. U esa uning yuziga tarsaki urdi. Shunda Suvayd: «Uning yuziga urdingmi? Men oʻzimni shunday koʻrganman: birodarlarim ichida yettinchisi edim, bizda bittadan boshqa xizmatchi yoʻq edi. Birimiz atay unga tarsaki urdi. Shunda Rasululloh ﷺ bizga uni ozod qilishimizni buyurdilar», dedi.Сувайд ибн Муқаррин (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Сувайд ибн Муқарриннинг ҳовлисида сут сотар эдик. Сувайднинг бир чўриси чиқиб, биздан бир кишига гап қотди ва уни сўкди. У эса унинг юзига тарсаки урди. Шунда Сувайд: «Унинг юзига урдингми? Мен ўзимни шундай кўрганман: биродарларим ичида еттинчиси эдим, бизда биттадан бошқа хизматчи йўқ эди. Биримиз атай унга тарсаки урди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизга уни озод қилишимизни буюрдилар», деди.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا حُصَيْنٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ يِسَافٍأَنَّ رَجُلًا كَانَ نَازِلًا فِي دَارِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ قَالَ فَلَطَمَ خَادِمًا قَالَ فَغَضِبَ سُوَيْدٌ فَقَالَ أَمَا وَجَدْتَ إِلَّا حُرَّ وَجْهِهِ وَلَقَدْ رَأَيْتُنِي وَنَحْنُ سَابِعُ سَبْعَةٍ مِنْ وَلَدِ مُقَرِّنٍ وَمَا لَنَا خَادِمٌ إِلَّا وَاحِدٌ عَمَدَ إِلَيْهِ وَاحِدٌ فَلَطَمَهُ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَجَعْنَا أَنْ نُعْتِقَهُ فَأَعْتَقْنَاهُ

Hilol ibn Yasofdan rivoyat qilinadiki, bir kishi Suvayd ibn Muqarrinning hovlisida turar edi. U bir xizmatchiga tarsaki urdi. Shunda Suvayd gʻazablanib: «Uning yuzidan boshqa joyni topmadingmi? Men oʻzimni shunday koʻrganman: biz Muqarrinning farzandlaridan yetti kishi edik, bizda bittadan boshqa xizmatchi yoʻq edi. Birimiz atay unga tarsaki urdi. Shunda Rasululloh ﷺ bizga qaytganimizda uni ozod qilishimizni buyurdilar. Biz uni ozod qildik», dedi.Ҳилол ибн Ясофдан ривоят қилинадики, бир киши Сувайд ибн Муқарриннинг ҳовлисида турар эди. У бир хизматчига тарсаки урди. Шунда Сувайд ғазабланиб: «Унинг юзидан бошқа жойни топмадингми? Мен ўзимни шундай кўрганман: биз Муқарриннинг фарзандларидан етти киши эдик, бизда биттадан бошқа хизматчи йўқ эди. Биримиз атай унга тарсаки урди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизга қайтганимизда уни озод қилишимизни буюрдилар. Биз уни озод қилдик», деди.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ سَمِعْتُ هِلَالًا رَجُلًا مِنْ بَنِي مَازِنٍ يُحَدِّثُ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَبِيذٍ فِي جَرَّةٍ فَسَأَلْتُهُ فَنَهَانِي عَنْهَا فَكَسَرْتُهَا

Suvayd ibn Muqarrin (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ huzurlariga koʻzachadagi nabiz bilan keldim va u zotdan soʻradim. U zot meni undan qaytardilar, men esa uni sindirdim.Сувайд ибн Муқаррин (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кўзачадаги набиз билан келдим ва у зотдан сўрадим. У зот мени ундан қайтардилар, мен эса уни синдирдим.