حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ أَخْبَرَهُ عَنْ عُوَيْمِرِ بْنِ أَشْقَرَأَنَّهُ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يَغْدُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَأَمَرَهُ أَنْ يُعِيدَ أُضْحِيَّتَهُ

Uvaymir ibn Ashqar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ (hayitga) chiqishlaridan oldin (qurbonligini) soʻydi. Rasululloh ﷺ namozni oʻqiganlaridan soʻng, u buni u zotga zikr qildi. Shunda u zot unga qurbonligini qaytadan (soʻyishni) buyurdilar.Уваймир ибн Ашқар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺ (ҳайитга) чиқишларидан олдин (қурбонлигини) сўйди. Расулуллоҳ ﷺ намозни ўқиганларидан сўнг, у буни у зотга зикр қилди. Шунда у зот унга қурбонлигини қайтадан (сўйишни) буюрдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ أَنَّ عَبَّادَ بْنَ تَمِيمٍ أَخْبَرَهُ عَنْ عُوَيْمِرِ بْنِ أَشْقَرَأَنَّهُ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يَغْدُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَّهُ ذَكَرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَمَا فَرَغَ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَعُودَ لِأُضْحِيَّتِهِ

Uvaymir ibn Ashqar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ (hayit namoziga) chiqishlaridan oldin (qurbonligini) soʻydi. Soʻng u zot (namozdan) boʻshaganlaridan keyin buni Rasululloh ﷺga aytdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga qurbonligini qaytadan soʻyishni buyurdilar.Уваймир ибн Ашқар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺ (ҳайит намозига) чиқишларидан олдин (қурбонлигини) сўйди. Сўнг у зот (намоздан) бўшаганларидан кейин буни Расулуллоҳ ﷺга айтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга қурбонлигини қайтадан сўйишни буюрдилар.