حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ أَنْبَأَنَا قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْأَحْوَصِ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا قَشِيفُ الْهَيْئَةِ فَقَالَ هَلْ لَكَ مَالٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَمَا مَالُكَ فَقَالَ مِنْ كُلِّ الْمَالِ مِنْ الْخَيْلِ وَالْإِبِلِ وَالرَّقِيقِ وَالْغَنَمِ قَالَ فَإِذَا آتَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَالًا فَلْيُرَ عَلَيْكَ فَقَالَ هَلْ تُنْتِجُ إِبِلُ قَوْمِكَ صِحَاحًا آذَانُهَا فَتَعْمَدُ إِلَى الْمُوسَى فَتَقْطَعُهَا أَوْ تَقْطَعُهَا وَتَقُولُ هَذِهِ بُحُرٌ وَتَشُقُّ جُلُودَهَا وَتَقُولُ هَذِهِ صُرُمٌ فَتُحَرِّمُهَا عَلَيْكَ وَعَلَى أَهْلِكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ كُلُّ مَا آتَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَكَ حِلٌّ وَسَاعِدُ اللَّهِ أَشَدُّ وَمُوسَى اللَّهِ أَحَدُّ وَرُبَّمَا قَالَهَا وَرُبَّمَا لَمْ يَقُلْهَا وَرُبَّمَا قَالَ سَاعِدُ اللَّهِ أَشَدُّ مِنْ سَاعِدِكَ وَمُوسَى اللَّهِ أَحَدُّ مِنْ مُوسَاكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجُلٌ نَزَلْتُ بِهِ فَلَمْ يَقْرِنِي وَلَمْ يُكْرِمْنِي ثُمَّ نَزَلَ بِي أَقْرِيهِ أَوْ أَجْزِيهِ بِمَا صَنَعَ قَالَ بَلْ اقْرِهِ
Abul Ahvas otasidan (roziyallohu anhu) rivoyat qiladi: Men Nabiy ﷺning oldilariga koʻrinishim qashshoq holda keldim. U zot: «Molu mulking bormi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Moling nima?» dedilar. Men: «Har xil moldan — ot, tuya, qul va qoʻydan», dedim. U zot: «Alloh azza va jalla senga mol bergan ekan, uning asari ustingda koʻrinib tursin», dedilar. Soʻng: «Qavmingning tuyalari quloqlari butun holda tugʻadimi? Sen esa ustaraga qoʻl urib, ularni kesasan-da: ‹Bular bahiradir›, deysan, terilarini yorasan-da: ‹Bular surumdir›, deysan va ularni oʻzingga hamda ahlingga harom qilasan?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Alloh azza va jalla senga bergan narsaning barchasi senga haloldir. Allohning bilagi kuchliroq va Allohning ustarasi oʻtkirroqdir», dedilar. Baʼzida buni aytar, baʼzida aytmas edi; baʼzida esa: «Allohning bilagi sening bilagingdan kuchliroq va Allohning ustarasi sening ustarangdan oʻtkirroqdir», der edi. Men: «Yo Rasululloh, men bir kishinikiga tushdim, u meni mehmon qilmadi va izzat qilmadi. Soʻng u menikiga tushdi. Uni mehmon qilaymi yoki qilganining javobini beraymi?» dedim. U zot: «Balki uni mehmon qil», dedilar.Абул Аҳвас отасидан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: Мен Набий ﷺнинг олдиларига кўринишим қашшоқ ҳолда келдим. У зот: «Молу мулкинг борми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Молинг нима?» дедилар. Мен: «Ҳар хил молдан — от, туя, қул ва қўйдан», дедим. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла сенга мол берган экан, унинг асари устингда кўриниб турсин», дедилар. Сўнг: «Қавмингнинг туялари қулоқлари бутун ҳолда туғадими? Сен эса устарага қўл уриб, уларни кесасан-да: ‹Булар баҳирадир›, дейсан, териларини ёрасан-да: ‹Булар сурумдир›, дейсан ва уларни ўзингга ҳамда аҳлингга ҳаром қиласан?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла сенга берган нарсанинг барчаси сенга ҳалолдир. Аллоҳнинг билаги кучлироқ ва Аллоҳнинг устараси ўткирроқдир», дедилар. Баъзида буни айтар, баъзида айтмас эди; баъзида эса: «Аллоҳнинг билаги сенинг билагингдан кучлироқ ва Аллоҳнинг устараси сенинг устарангдан ўткирроқдир», дер эди. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен бир кишиникига тушдим, у мени меҳмон қилмади ва иззат қилмади. Сўнг у меникига тушди. Уни меҳмон қилайми ёки қилганининг жавобини берайми?» дедим. У зот: «Балки уни меҳмон қил», дедилар.