حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ شَدَّادٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي نَحَّازُ بْنُ جُدَيٍّ الْحَنَفِيُّ عَنْ سِنَانِ بْنِ سَلَمَةَ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ يَوْمَ خَيْبَرَ وَكَانَ فِيهَا لُحُومُ حُمُرِ النَّاسِ

Salama ibn al-Muhabbaq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Xaybar kuni qozonlarga buyurdilar va ular toʻkib tashlandi — ularda odamlarning eshaklari goʻshti bor edi.Салама ибн ал-Муҳаббақ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Хайбар куни қозонларга буюрдилар ва улар тўкиб ташланди — уларда одамларнинг эшаклари гўшти бор эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ وَهَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ جَوْنِ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبِّقِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِبَيْتٍ بِفِنَائِهِ قِرْبَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَاسْتَسْقَى فَقِيلَ إِنَّهَا مَيْتَةٌ قَالَ ذَكَاةُ الْأَدِيمِ دِبَاغُهُ

Salama ibn al-Muhabbaq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ hovlisida osigʻliq mesh turgan bir uyning oldidan oʻtdilar va suv soʻradilar. «Axir u oʻlimtikdan-ku», deyildi. Shunda u zot: «Terining poklanishi — uning oshlanishidir», dedilar.Салама ибн ал-Муҳаббақ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ҳовлисида осиғлиқ меш турган бир уйнинг олдидан ўтдилар ва сув сўрадилар. «Ахир у ўлимтикдан-ку», дейилди. Шунда у зот: «Терининг покланиши — унинг ошланишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ أَبُو قَطَنٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ جَوْنِ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبِّقِعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دِبَاغُهَا طُهُورُهَا أَوْ ذَكَاتُهَا

Salama ibn al-Muhabbaq (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi: «Uning oshlanishi — uning poklanishi yoki uning zakotidir».Салама ибн ал-Муҳаббақ (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади: «Унинг ошланиши — унинг покланиши ёки унинг закотидир».

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دَلْهَمٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبِّقِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذُوا عَنِّي خُذُوا عَنِّي قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا الْبِكْرُ بِالْبِكْرِ جَلْدُ مِائَةٍ وَنَفْيُ سَنَةٍ وَالثَّيِّبُ بِالثَّيِّبِ جَلْدُ مِائَةٍ وَالرَّجْمُ

Salama ibn al-Muhabbaq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mendan oling, mendan oling! Endi Alloh ular uchun bir yoʻl belgiladi: turmush qurmagan turmush qurmagan bilan (zino qilsa) — yuz darra va bir yil surgun; turmush qurgan turmush qurgan bilan (zino qilsa) — yuz darra va toshboʻron», dedilar.Салама ибн ал-Муҳаббақ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мендан олинг, мендан олинг! Энди Аллоҳ улар учун бир йўл белгилади: турмуш қурмаган турмуш қурмаган билан (зино қилса) — юз дарра ва бир йил сургун; турмуш қурган турмуш қурган билан (зино қилса) — юз дарра ва тошбўрон», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبِّقِ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ يُوَاقِعُ جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ قَالَ إِنْ أَكْرَهَهَا فَهِيَ حُرَّةٌ وَلَهَا عَلَيْهِ مِثْلُهَا وَإِنْ طَاوَعَتْهُ فَهِيَ أَمَتُهُ وَلَهَا عَلَيْهِ مِثْلُهَا

Salama ibn al-Muhabbaq (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺdan xotinining choʻrisiga yaqinlik qilgan kishi haqida soʻralganda, u zot: «Agar uni majbur qilgan boʻlsa, u choʻri ozoddir va uning zimmasida shunga oʻxshashini berish bor. Agar u choʻri unga koʻngan boʻlsa, u — uning choʻrisidir va uning zimmasida shunga oʻxshashini berish bor», dedilar.Салама ибн ал-Муҳаббақ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺдан хотинининг чўрисига яқинлик қилган киши ҳақида сўралганда, у зот: «Агар уни мажбур қилган бўлса, у чўри озоддир ва унинг зиммасида шунга ўхшашини бериш бор. Агар у чўри унга кўнган бўлса, у — унинг чўрисидир ва унинг зиммасида шунга ўхшашини бериш бор», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَزْدِيِّ ثُمَّ النُّمَيْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي حَبِيبُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي أَبَاهُ قَالَ سَمِعْتُ سِنَانَ بْنَ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبِّقِ الْهُذَلِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَتْ لَهُ حَمُولَةٌ تَأْوِي إِلَى شِبَعٍ فَلْيَصُمْ رَمَضَانَ حَيْثُ أَدْرَكَهُ

Sinon ibn Salama ibn al-Muhabbaq al-Huzaliy otasidan rivoyat qiladi. U (otasi) aytadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning ulovi boʻlib, u (uni) toʻyib ovqatlanadigan joyga olib borsa, Ramazon qayerda yetib kelsa, oʻsha yerda roʻza tutsin», dedilar.Синон ибн Салама ибн ал-Муҳаббақ ал-Ҳузалий отасидан ривоят қилади. У (отаси) айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг улови бўлиб, у (уни) тўйиб овқатланадиган жойга олиб борса, Рамазон қаерда етиб келса, ўша ерда рўза тутсин», дедилар.