قَالَ قَرَأْتُ عَلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زُهَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ، أَنَّهُ حَجَّ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَتَاهُ أَشْرَافُ أَهْلِ الشَّامِ فَقَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّا أَصَبْنَا مِنْ أَمْوَالِنَا رَقِيقًا وَدَوَابَّ فَخُذْ مِنْ أَمْوَالِنَا صَدَقَةً تُطَهِّرُنَا بِهَا وَتَكُونُ لَنَا زَكَاةً فَقَالَ هَذَا شَيْءٌ لَمْ يَفْعَلْهُ اللَّذَانِ كَانَا مِنْ قَبْلِي وَلَكِنْ انْتَظِرُوا حَتَّى أَسْأَلَ الْمُسْلِمِينَ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Horisa ibn Muzarrib aytadi:) U Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) bilan haj qildi. Shomlik ashroflar (kattalar) uning oldiga kelib: «Ey amiral-moʻminin, biz mol-mulkimizdan qullar va ulovlar topib oldik. Bizni poklaydigan va zakot boʻladigan sadaqani mol-mulkimizdan olgin», deyishdi. U: «Bu mendan avvalgi ikki kishi qilmagan ishdir. Lekin men musulmonlardan soʻrab olgunimcha kutinglar», dedi.