حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنِي سَيَّارٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، أَنَّ رَجُلًا، كَانَ نَصْرَانِيًّا يُقَالُ لَهُ الصُّبَيُّ بْنُ مَعْبَدٍ أَسْلَمَ فَأَرَادَ الْجِهَادَ فَقِيلَ لَهُ ابْدَأْ بِالْحَجِّ فَأَتَى الْأَشْعَرِيَّ فَأَمَرَهُ أَنْ يُهِلَّ بِالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ جَمِيعًا فَفَعَلَ فَبَيْنَمَا هُوَ يُلَبِّي إِذْ مَرَّ يَزِيدُ بْنُ صُوحَانَ وَسَلْمَانُ بْنُ رَبِيعَةَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَهَذَا أَضَلُّ مِنْ بَعِيرِ أَهْلِهِ فَسَمِعَهَا الصُّبَيُّ فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمَ أَتَى عُمَرَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ قَالَ وَسَمِعْتُهُ مَرَّةً أُخْرَى يَقُولُ وُفِّقْتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: nasroniy boʻlgan Subayy ibn Maʼbad degan bir kishi musulmon boʻldi va jihodga chiqmoqchi boʻldi. Unga: «Avval hajni ado et», deyildi. U Ashʼariynikiga keldi, u esa unga haj va umrani birga niyat qilib ehromga kirishni buyurdi, u shunday qildi. U talbiya aytib turganida, oldidan Yazid ibn Suhon va Salmon ibn Rabiʼa oʻtib qolishdi. Ulardan biri sherigiga: «Bu kishi oʻz ahlining tuyasidan ham koʻra adashganroq», dedi. Subayy buni eshitib qoldi va bu unga ogʻir botdi. U qaytib kelgach, Umarning oldiga borib buni aytdi. Umar (roziyallohu anhu) unga: «Sen Paygʻambaring sunnatiga hidoyat qilinding», dedilar. Roviy aytadi: yana bir marta u zot: «Sen Paygʻambaring sunnatiga muvaffaq qilinding», deganlarini eshitdim.