حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ عَتِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَابَيْهِ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ طُفْتُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَمَّا كُنْتُ عِنْدَ الرُّكْنِ الَّذِي يَلِي الْبَابَ مِمَّا يَلِي الْحَجَرَ أَخَذْتُ بِيَدِهِ لِيَسْتَلِمَ فَقَالَ أَمَا طُفْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَهَلْ رَأَيْتَهُ يَسْتَلِمُهُ قُلْتُ لَا قَالَ فَانْفُذْ عَنْكَ فَإِنَّ لَكَ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةً حَسَنَةً.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yaʼlo ibn Umayya u bilan birga tavof qilayotib, eshik yonidagi Hajarul Asvadga yaqin ruknga yetganda, uni istilom qilishi uchun Umarning qoʻlidan ushladi. Shunda Umar: «Sen Rasululloh ﷺ bilan tavof qilmaganmiding?» dedi. U: «Ha, tavof qilganman», dedi. Umar: «U zotni uni istilom qilganlarini koʻrganmiding?» dedi. U: «Yoʻq», dedi. Umar: «Unday boʻlsa, undan oʻt. Zero, sen uchun Rasulullohda goʻzal namuna bordir», dedi.