حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَابِسِ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَتَى الْحَجَرَ فَقَالَ أَمَا وَاللَّهِ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ لَا تَضُرُّ وَلَا تَنْفَعُ وَلَوْلَا أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَكَ مَا قَبَّلْتُكَ ثُمَّ دَنَا فَقَبَّلَهُ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar (roziyallohu anhu) Hajarul asvadning oldiga kelib: «Allohga qasamki, men bilaman, sen bir toshsan, na zarar yetkaza olasan, na foyda. Agar Rasululloh ﷺ ni seni oʻpganlarini koʻrmaganimda edi, seni oʻpmasdim», dedi. Soʻng yaqinlashib, uni oʻpdi.