حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ صُبَيِّ بْنِ مَعْبَدٍ، أَنَّهُ كَانَ نَصْرَانِيًّا تَغْلِبِيًّا فَأَسْلَمَ فَسَأَلَ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ فَقِيلَ لَهُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرَادَ أَنْ يُجَاهِدَ فَقِيلَ لَهُ أَحَجَجْتَ قَالَ لَا فَقِيلَ لَهُ حُجَّ وَاعْتَمِرْ ثُمَّ جَاهِدْ فَأَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا فَوَافَقَ زَيْدَ بْنَ صُوحَانَ وَسَلْمَانَ بْنَ رَبِيعَةَ فَقَالَا هُوَ أَضَلُّ مِنْ نَاقَتِهِ أَوْ مَا هُوَ بِأَهْدَى مِنْ جَمَلِهِ فَانْطَلَقَ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخْبَرَهُ بِقَوْلِهِمَا فَقَالَ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ لِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Subayy ibn Maʼbad taglibiy nasroniy edi, soʻng musulmon boʻldi va: «Qaysi amal afzalroq?» deb soʻradi. Unga: «Alloh azza va jalla yoʻlida jihod», deyildi. U jihod qilmoqchi boʻldi. Unga: «Haj qildingmi?» deyildi. U: «Yoʻq», dedi. Unga: «Avval haj va umra qil, soʻng jihod qil», deyildi. Shunda u ikkalasiga birga ehrom bogʻladi. Zayd ibn Suhon va Salmon ibn Rabiaga duch keldi. Ular: «U oʻz tuyasidan ham adashganroq», yoki «U oʻz tuyasidan ham toʻgʻri yoʻldan borayotgani yoʻq», dedilar. U Umar huzuriga borib, ularning aytganini xabar qildi. U zot: «Sen Nabiying ﷺning sunnatiga — yoki Rasululloh ﷺning sunnatiga — hidoyat topibsan», dedi.