Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ vafotlaridan bir oy keyin, u kishi bir voqeani zikr qildilar. Soʻng odamlar orasida: «Namoz jamlovchidir (namozga toʻplaninglar)», deb nido qilindi. Bu musulmonlar ichida shu nido bilan nido qilingan birinchi namoz edi. Odamlar toʻplandilar. U kishi oʻzlari uchun yasalgan, ustida xutba qiladigan minbarga koʻtarildilar. Bu Islomda u kishi qilgan birinchi xutba edi. U Allohga hamd va sano aytdi, soʻng dedi: «Ey odamlar, men bu ishni mendan boshqa birov uddalashini istardim. Agar meni Paygʻambaringiz ﷺ ning sunnati bilan hisob qilsangiz, men uni uddalay olmayman. Zero u zot shaytondan maʼsum edilar va u kishiga osmondan vahiy tushib turar edi».Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ вафотларидан бир ой кейин, у киши бир воқеани зикр қилдилар. Сўнг одамлар орасида: «Намоз жамловчидир (намозга тўпланинглар)», деб нидо қилинди. Бу мусулмонлар ичида шу нидо билан нидо қилинган биринчи намоз эди. Одамлар тўпландилар. У киши ўзлари учун ясалган, устида хутба қиладиган минбарга кўтарилдилар. Бу Исломда у киши қилган биринчи хутба эди. У Аллоҳга ҳамд ва сано айтди, сўнг деди: «Эй одамлар, мен бу ишни мендан бошқа биров уддалашини истардим. Агар мени Пайғамбарингиз ﷺ нинг суннати билан ҳисоб қилсангиз, мен уни уддалай олмайман. Зеро у зот шайтондан маъсум эдилар ва у кишига осмондан ваҳий тушиб турар эди».