حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ حَارِثَةَ، قَالَ جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالُوا إِنَّا قَدْ أَصَبْنَا أَمْوَالًا وَخَيْلًا وَرَقِيقًا نُحِبُّ أَنْ يَكُونَ لَنَا فِيهَا زَكَاةٌ وَطَهُورٌ قَالَ مَا فَعَلَهُ صَاحِبَايَ قَبْلِي فَأَفْعَلَهُ وَاسْتَشَارَ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِيهِمْ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِيٌّ هُوَ حَسَنٌ إِنْ لَمْ يَكُنْ جِزْيَةً رَاتِبَةً يُؤْخَذُونَ بِهَا مِنْ بَعْدِكَ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Shom ahlidan bir necha kishi Umar (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib: «Bizlar mol-mulk, ot-ulov va qullarga ega boʻldik. Ular bizga zakot va poklik boʻlishini istaymiz», dedilar. U: «Bu mendan avvalgi ikki sohibim qilmagan ishdir, men uni qanday qilay?» dedi va Muhammad ﷺ ning ashoblari bilan maslahatlashdi. Ular orasida Ali (roziyallohu anhu) ham bor edi. Ali: «Bu yaxshi ish, ammo sendan keyin ulardan doimiy oʻlpon (jizya) sifatida olinadigan boʻlib qolmasa», dedi.