حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ قَالَ حَدَّثَنِي سَيَّارُ بْنُ مَنْظُورٍ الْفَزَارِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ بُهَيْسَةَ قَالَتِاسْتَأْذَنَ أَبِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يَدْنُو مِنْهُ وَيَلْتَزِمُهُ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّيْءُ الَّذِي لَا يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ الْمَاءُ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّيْءُ الَّذِي لَا يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ الْمِلْحُ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّيْءُ الَّذِي لَا يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ تَفْعَلْ الْخَيْرَ خَيْرٌ لَكَقَالَ فَانْتَهَى قَوْلُهُ إِلَى الْمَاءِ وَالْمِلْحِ قَالَ وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ لَا يَمْنَعُ شَيْئًا وَإِنْ قَلَّ
Buhaysa (roziyallohu anho) aytadi: Otam Nabiy ﷺdan izn soʻradi va u zotga yaqinlashib, quchoqlay boshladi. Soʻng: «Ey Allohning Nabiysi, qaysi narsani berishni man qilish halol emas?» dedi. U zot: «Suvni», dedilar. Soʻng u: «Ey Allohning Nabiysi, qaysi narsani berishni man qilish halol emas?» dedi. U zot: «Tuzni», dedilar. Soʻng u: «Ey Allohning Nabiysi, qaysi narsani berishni man qilish halol emas?» dedi. Nabiy ﷺ: «Yaxshilik qilsang, oʻzing uchun yaxshiroqdir», dedilar. (Rovi) aytdi: U zotning soʻzlari suv va tuzda toʻxtadi. Va oʻsha kishi hech narsani, garchi oz boʻlsa ham, man qilmas edi.Буҳайса (розияллоҳу анҳо) айтади: Отам Набий ﷺдан изн сўради ва у зотга яқинлашиб, қучоқлай бошлади. Сўнг: «Эй Аллоҳнинг Набийси, қайси нарсани беришни ман қилиш ҳалол эмас?» деди. У зот: «Сувни», дедилар. Сўнг у: «Эй Аллоҳнинг Набийси, қайси нарсани беришни ман қилиш ҳалол эмас?» деди. У зот: «Тузни», дедилар. Сўнг у: «Эй Аллоҳнинг Набийси, қайси нарсани беришни ман қилиш ҳалол эмас?» деди. Набий ﷺ: «Яхшилик қилсанг, ўзинг учун яхшироқдир», дедилар. (Рови) айтди: У зотнинг сўзлари сув ва тузда тўхтади. Ва ўша киши ҳеч нарсани, гарчи оз бўлса ҳам, ман қилмас эди.