قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِي مُوَيْهِبَةَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَأُمِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَى أَهْلِ الْبَقِيعِ فَصَلَّى عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الثَّانِيَةِ قَالَ يَا أَبَا مُوَيْهِبَةَ أَسْرِجْ لِي دَابَّتِي قَالَ فَرَكِبَ فَمَشَيْتُ حَتَّى انْتَهَى إِلَيْهِمْ فَنَزَلَ عَنْ دَابَّتِهِ وَأَمْسَكَتْ الدَّابَّةُ وَوَقَفَ عَلَيْهِمْ أَوْ قَالَ قَامَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِيَهْنِيكُمْ مَا أَنْتُمْ فِيهِ مِمَّا فِيهِ النَّاسُ أَتَتْ الْفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ يَرْكَبُ بَعْضُهَا بَعْضًا الْآخِرَةُ أَشَدُّ مِنْ الْأُولَى فَلْيَهْنِيكُمْ مَا أَنْتُمْ فِيهِ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ يَا أَبَا مُوَيْهِبَةَ إِنِّي أُعْطِيتُ أَوْ قَالَ خُيِّرْتُ مَفَاتِيحَ مَا يُفْتَحُ عَلَى أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي وَالْجَنَّةَ أَوْ لِقَاءَ رَبِّي فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْبِرْنِي قَالَ لَأَنْ تُرَدَّ عَلَى عَقِبِهَا مَا شَاءَ اللَّهُ فَاخْتَرْتُ لِقَاءَ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَمَا لَبِثَ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَّا سَبْعًا أَوْ ثَمَانِيًا حَتَّى قُبِضَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَبُو النَّضْرِ مَرَّةً تُرَدُّ عَلَى عَقِبَيْهَا

Rasululloh ﷺning mavlosi Abu Muvayhiba (roziyallohu anhu) aytdi: «Rasululloh ﷺga Baqiʼ ahliga (duo qilib) namoz oʻqish buyurildi. Rasululloh ﷺ bir kechada ularga uch marta (shunday) qildilar. Ikkinchi kecha boʻlganida: ‹Ey Abu Muvayhiba, ulovimni egarla›, dedilar». (U) dedi: «U zot mindilar, men esa yayov yurdim, nihoyat ularning oldilariga yetdilar. U zot ulovlaridan tushdilar, ulovni men ushlab turdim, u zot ularning ustida toʻxtadilar — yoki: ular ustida turdilar — va: ‹Odamlar qanday holatda ekaniga qaraganda, sizlar boʻlgan hol sizlarga muborak boʻlsin! Fitnalar tun parchalaridek keldi, ularning biri boshqasiga minadi, keyingisi avvalgisidan qattiqroqdir. Bas, sizlar boʻlgan hol sizlarga muborak boʻlsin›, dedilar. Soʻng qaytdilar va: ‹Ey Abu Muvayhiba, albatta menga mendan keyin ummatimga ochiladigan (xazina)larning kalitlari va jannat berildi — yoki: ixtiyor qildirildi — yoxud Robbimga uchrashish›, dedilar. Men: ‹Otam ham, onam ham (sizga fido) boʻlsin, yo Rasululloh, menga xabar bering›, dedim. U zot: ‹U oʻz orqasiga qaytarilishi, Alloh xohlagancha (boʻlishi). Bas, men aziz va ulugʻ Robbimga uchrashishni ixtiyor qildim›, dedilar». Shundan keyin u zot ﷺ yetti yoki sakkiz (kun)dan ortiq turmadilar, vafot etdilar. Abu Nazr bir marta: «U oʻzining ikki tovoniga qaytariladi», dedi.Расулуллоҳ ﷺнинг мавлоси Абу Мувайҳиба (розияллоҳу анҳу) айтди: «Расулуллоҳ ﷺга Бақиъ аҳлига (дуо қилиб) намоз ўқиш буюрилди. Расулуллоҳ ﷺ бир кечада уларга уч марта (шундай) қилдилар. Иккинчи кеча бўлганида: ‹Эй Абу Мувайҳиба, уловимни эгарла›, дедилар». (У) деди: «У зот миндилар, мен эса яёв юрдим, ниҳоят уларнинг олдиларига етдилар. У зот уловларидан тушдилар, уловни мен ушлаб турдим, у зот уларнинг устида тўхтадилар — ёки: улар устида турдилар — ва: ‹Одамлар қандай ҳолатда эканига қараганда, сизлар бўлган ҳол сизларга муборак бўлсин! Фитналар тун парчаларидек келди, уларнинг бири бошқасига минади, кейингиси аввалгисидан қаттиқроқдир. Бас, сизлар бўлган ҳол сизларга муборак бўлсин›, дедилар. Сўнг қайтдилар ва: ‹Эй Абу Мувайҳиба, албатта менга мендан кейин умматимга очиладиган (хазина)ларнинг калитлари ва жаннат берилди — ёки: ихтиёр қилдирилди — ёхуд Роббимга учрашиш›, дедилар. Мен: ‹Отам ҳам, онам ҳам (сизга фидо) бўлсин, ё Расулуллоҳ, менга хабар беринг›, дедим. У зот: ‹У ўз орқасига қайтарилиши, Аллоҳ хоҳлаганча (бўлиши). Бас, мен азиз ва улуғ Роббимга учрашишни ихтиёр қилдим›, дедилар». Шундан кейин у зот ﷺ етти ёки саккиз (кун)дан ортиқ турмадилар, вафот этдилар. Абу Назр бир марта: «У ўзининг икки товонига қайтарилади», деди.

قَالَ حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْعَبْلِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ جُبَيْرٍ مَوْلَى الْحَكَمِ بْنِ أَبِي الْعَاصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي مُوَيْهِبَةَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَبَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ فَقَالَ يَا أَبَا مُوَيْهِبَةَ إِنِّي قَدْ أُمِرْتُ أَنْ أَسْتَغْفِرَ لِأَهْلِ الْبَقِيعِ فَانْطَلِقْ مَعِي فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَلَمَّا وَقَفَ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ قَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ الْمَقَابِرِ لِيَهْنِ لَكُمْ مَا أَصْبَحْتُمْ فِيهِ مِمَّا أَصْبَحَ فِيهِ النَّاسُ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا نَجَّاكُمْ اللَّهُ مِنْهُ أَقْبَلَتْ الْفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ يَتْبَعُ أَوَّلُهَا آخِرَهَا الْآخِرَةُ شَرٌّ مِنْ الْأُولَى قَالَ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيَّ فَقَالَ يَا أَبَا مُوَيْهِبَةَ إِنِّي قَدْ أُوتِيتُ مَفَاتِيحَ خَزَائِنِ الدُّنْيَا وَالْخُلْدَ فِيهَا ثُمَّ الْجَنَّةَ وَخُيِّرْتُ بَيْنَ ذَلِكَ وَبَيْنَ لِقَاءِ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ وَالْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي فَخُذْ مَفَاتِيحَ الدُّنْيَا وَالْخُلْدَ فِيهَا ثُمَّ الْجَنَّةَ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا أَبَا مُوَيْهِبَةَ لَقَدْ اخْتَرْتُ لِقَاءَ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ وَالْجَنَّةَ ثُمَّ اسْتَغْفَرَ لِأَهْلِ الْبَقِيعِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَبُدِئَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي قَضَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ حِينَ أَصْبَحَ

Rasululloh ﷺning mavlosi Abu Muvayhiba (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ meni tun oʻrtasida chaqirtirdilar va: «Ey Abu Muvayhiba, albatta menga Baqiʼ ahli uchun istigʻfor aytishim buyurildi, men bilan yur», dedilar. Men u zot bilan yoʻlga chiqdim. U zot ularning oʻrtalarida turganlarida: «Assalomu alaykum, ey qabristonlar ahli! Odamlar tongni qanday holatda qarshi olayotganlariga qaraganda, sizlar tongni qanday holatda qarshi olgan boʻlsangiz, u sizlarga muborak boʻlsin! Agar Alloh sizlarni nimadan qutqarganini bilsangiz edi! Fitnalar zim-ziyo tun parchalaridek keldi, avvalgisiga keyingisi ergashadi, keyingisi avvalgisidan yomonroqdir», dedilar. (U) dedi: Soʻng menga yuzlanib: «Ey Abu Muvayhiba, albatta menga dunyo xazinalarining kalitlari va unda mangu qolish, soʻng jannat berildi hamda shu bilan aziz va ulugʻ Robbimga uchrashish va jannat orasida ixtiyor qildirildi», dedilar. Men: «Otam ham, onam ham (sizga fido) boʻlsin, dunyo xazinalarining kalitlarini va unda mangu qolishni, soʻng jannatni oling», dedim. U zot: «Yoʻq, Allohga qasamki, ey Abu Muvayhiba, men aziz va ulugʻ Robbimga uchrashishni va jannatni ixtiyor qildim», dedilar. Soʻng Baqiʼ ahli uchun istigʻfor aytdilar va qaytdilar. Tong otganida esa Rasululloh ﷺda aziz va ulugʻ Alloh oʻshanda (ajallarini) bitirgan xastalik boshlandi.Расулуллоҳ ﷺнинг мавлоси Абу Мувайҳиба (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ мени тун ўртасида чақиртирдилар ва: «Эй Абу Мувайҳиба, албатта менга Бақиъ аҳли учун истиғфор айтишим буюрилди, мен билан юр», дедилар. Мен у зот билан йўлга чиқдим. У зот уларнинг ўрталарида турганларида: «Ассалому алайкум, эй қабристонлар аҳли! Одамлар тонгни қандай ҳолатда қарши олаётганларига қараганда, сизлар тонгни қандай ҳолатда қарши олган бўлсангиз, у сизларга муборак бўлсин! Агар Аллоҳ сизларни нимадан қутқарганини билсангиз эди! Фитналар зим-зиё тун парчаларидек келди, аввалгисига кейингиси эргашади, кейингиси аввалгисидан ёмонроқдир», дедилар. (У) деди: Сўнг менга юзланиб: «Эй Абу Мувайҳиба, албатта менга дунё хазиналарининг калитлари ва унда мангу қолиш, сўнг жаннат берилди ҳамда шу билан азиз ва улуғ Роббимга учрашиш ва жаннат орасида ихтиёр қилдирилди», дедилар. Мен: «Отам ҳам, онам ҳам (сизга фидо) бўлсин, дунё хазиналарининг калитларини ва унда мангу қолишни, сўнг жаннатни олинг», дедим. У зот: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, эй Абу Мувайҳиба, мен азиз ва улуғ Роббимга учрашишни ва жаннатни ихтиёр қилдим», дедилар. Сўнг Бақиъ аҳли учун истиғфор айтдилар ва қайтдилар. Тонг отганида эса Расулуллоҳ ﷺда азиз ва улуғ Аллоҳ ўшанда (ажалларини) битирган хасталик бошланди.