قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِي مُوَيْهِبَةَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَأُمِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَى أَهْلِ الْبَقِيعِ فَصَلَّى عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الثَّانِيَةِ قَالَ يَا أَبَا مُوَيْهِبَةَ أَسْرِجْ لِي دَابَّتِي قَالَ فَرَكِبَ فَمَشَيْتُ حَتَّى انْتَهَى إِلَيْهِمْ فَنَزَلَ عَنْ دَابَّتِهِ وَأَمْسَكَتْ الدَّابَّةُ وَوَقَفَ عَلَيْهِمْ أَوْ قَالَ قَامَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِيَهْنِيكُمْ مَا أَنْتُمْ فِيهِ مِمَّا فِيهِ النَّاسُ أَتَتْ الْفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ يَرْكَبُ بَعْضُهَا بَعْضًا الْآخِرَةُ أَشَدُّ مِنْ الْأُولَى فَلْيَهْنِيكُمْ مَا أَنْتُمْ فِيهِ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ يَا أَبَا مُوَيْهِبَةَ إِنِّي أُعْطِيتُ أَوْ قَالَ خُيِّرْتُ مَفَاتِيحَ مَا يُفْتَحُ عَلَى أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي وَالْجَنَّةَ أَوْ لِقَاءَ رَبِّي فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْبِرْنِي قَالَ لَأَنْ تُرَدَّ عَلَى عَقِبِهَا مَا شَاءَ اللَّهُ فَاخْتَرْتُ لِقَاءَ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَمَا لَبِثَ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَّا سَبْعًا أَوْ ثَمَانِيًا حَتَّى قُبِضَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَبُو النَّضْرِ مَرَّةً تُرَدُّ عَلَى عَقِبَيْهَا
Rasululloh ﷺning mavlosi Abu Muvayhiba (roziyallohu anhu) aytdi: «Rasululloh ﷺga Baqiʼ ahliga (duo qilib) namoz oʻqish buyurildi. Rasululloh ﷺ bir kechada ularga uch marta (shunday) qildilar. Ikkinchi kecha boʻlganida: ‹Ey Abu Muvayhiba, ulovimni egarla›, dedilar». (U) dedi: «U zot mindilar, men esa yayov yurdim, nihoyat ularning oldilariga yetdilar. U zot ulovlaridan tushdilar, ulovni men ushlab turdim, u zot ularning ustida toʻxtadilar — yoki: ular ustida turdilar — va: ‹Odamlar qanday holatda ekaniga qaraganda, sizlar boʻlgan hol sizlarga muborak boʻlsin! Fitnalar tun parchalaridek keldi, ularning biri boshqasiga minadi, keyingisi avvalgisidan qattiqroqdir. Bas, sizlar boʻlgan hol sizlarga muborak boʻlsin›, dedilar. Soʻng qaytdilar va: ‹Ey Abu Muvayhiba, albatta menga mendan keyin ummatimga ochiladigan (xazina)larning kalitlari va jannat berildi — yoki: ixtiyor qildirildi — yoxud Robbimga uchrashish›, dedilar. Men: ‹Otam ham, onam ham (sizga fido) boʻlsin, yo Rasululloh, menga xabar bering›, dedim. U zot: ‹U oʻz orqasiga qaytarilishi, Alloh xohlagancha (boʻlishi). Bas, men aziz va ulugʻ Robbimga uchrashishni ixtiyor qildim›, dedilar». Shundan keyin u zot ﷺ yetti yoki sakkiz (kun)dan ortiq turmadilar, vafot etdilar. Abu Nazr bir marta: «U oʻzining ikki tovoniga qaytariladi», dedi.Расулуллоҳ ﷺнинг мавлоси Абу Мувайҳиба (розияллоҳу анҳу) айтди: «Расулуллоҳ ﷺга Бақиъ аҳлига (дуо қилиб) намоз ўқиш буюрилди. Расулуллоҳ ﷺ бир кечада уларга уч марта (шундай) қилдилар. Иккинчи кеча бўлганида: ‹Эй Абу Мувайҳиба, уловимни эгарла›, дедилар». (У) деди: «У зот миндилар, мен эса яёв юрдим, ниҳоят уларнинг олдиларига етдилар. У зот уловларидан тушдилар, уловни мен ушлаб турдим, у зот уларнинг устида тўхтадилар — ёки: улар устида турдилар — ва: ‹Одамлар қандай ҳолатда эканига қараганда, сизлар бўлган ҳол сизларга муборак бўлсин! Фитналар тун парчаларидек келди, уларнинг бири бошқасига минади, кейингиси аввалгисидан қаттиқроқдир. Бас, сизлар бўлган ҳол сизларга муборак бўлсин›, дедилар. Сўнг қайтдилар ва: ‹Эй Абу Мувайҳиба, албатта менга мендан кейин умматимга очиладиган (хазина)ларнинг калитлари ва жаннат берилди — ёки: ихтиёр қилдирилди — ёхуд Роббимга учрашиш›, дедилар. Мен: ‹Отам ҳам, онам ҳам (сизга фидо) бўлсин, ё Расулуллоҳ, менга хабар беринг›, дедим. У зот: ‹У ўз орқасига қайтарилиши, Аллоҳ хоҳлаганча (бўлиши). Бас, мен азиз ва улуғ Роббимга учрашишни ихтиёр қилдим›, дедилар». Шундан кейин у зот ﷺ етти ёки саккиз (кун)дан ортиқ турмадилар, вафот этдилар. Абу Назр бир марта: «У ўзининг икки товонига қайтарилади», деди.