حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍأَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى قَبْلَ الْخُطْبَةِ فِي الْعِيدِ ثُمَّ خَطَبَ فَرَأَى أَنَّهُ لَمْ يُسْمِعْ النِّسَاءَ فَأَتَاهُنَّ فَذَكَّرَهُنَّ وَوَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلَتْ الْمَرْأَةُ تُلْقِي الْخُرْصَ وَالْخَاتَمَ وَالشَّيْءَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning hayitda xutbadan oldin namoz oʻqiganlariga guvohlik beraman. Soʻng u zot xutba qildilar va ayollarga eshittira olmaganlarini koʻrdilar, shunda ularning oldilariga borib, ularga eslatma va vaʼz-nasihat qildilar hamda ularni sadaqa berishga buyurdilar. Shunda ayollar isirgʻalarini, uzuklarini va boshqa narsalarni tashlay boshladilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳайитда хутбадан олдин намоз ўқиганларига гувоҳлик бераман. Сўнг у зот хутба қилдилар ва аёлларга эшиттира олмаганларини кўрдилар, шунда уларнинг олдиларига бориб, уларга эслатма ва ваъз-насиҳат қилдилар ҳамда уларни садақа беришга буюрдилар. Шунда аёллар исирғаларини, узукларини ва бошқа нарсаларни ташлай бошладилар.