حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ رَجُلٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَعَرَّسَ مِنْ اللَّيْلِ فَرَقَدَ وَلَمْ يَسْتَيْقِظْ إِلَّا بِالشَّمْسِ قَالَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَذَّنَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِقَالَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ مَا تَسُرُّنِي الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا بِهَا يَعْنِي الرُّخْصَةَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir safarda edilar; kechasi tunash uchun toʻxtadilar va uxlab qoldilar, quyosh (chiqqani)dan boshqa (narsa) bilan uygʻonmadilar. (Roviy) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ Bilolga buyurdilar, u azon aytdi, u zot esa ikki rakaat oʻqidilar. (Roviy) aytdi: Ibn Abbos: «Dunyo va undagi narsalar meni bu — yaʼni bu ruxsat — qadar xursand qilmaydi», der edi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сафарда эдилар; кечаси тунаш учун тўхтадилар ва ухлаб қолдилар, қуёш (чиққани)дан бошқа (нарса) билан уйғонмадилар. (Ровий) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ Билолга буюрдилар, у азон айтди, у зот эса икки ракаат ўқидилар. (Ровий) айтди: Ибн Аббос: «Дунё ва ундаги нарсалар мени бу — яъни бу рухсат — қадар хурсанд қилмайди», дер эди.