حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ مَيْتَةٍ قَدْ أَلْقَاهَا أَهْلُهَا فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَلدُّنْيَا أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ هَذِهِ عَلَى أَهْلِهَا
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ egalari tashlab yuborgan bir oʻlik qoʻyning yonidan oʻtdilar va: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, dunyo Alloh huzurida bu (oʻlaksa) egalari huzurida boʻlganidan ham arzimasroqdir», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ эгалари ташлаб юборган бир ўлик қўйнинг ёнидан ўтдилар ва: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, дунё Аллоҳ ҳузурида бу (ўлакса) эгалари ҳузурида бўлганидан ҳам арзимасроқдир», дедилар.