Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U Hajar (al-Asvad) yonida edi, qoʻlida egri tayoq bor edi; u bilan Hajarga tegizib, soʻng uni oʻpar edi. Soʻng u aytdi: Rasululloh ﷺ {Ey iymon keltirganlar! Allohdan qanday qoʻrqmoq lozim boʻlsa, shunday qoʻrqinglar va faqat musulmon holingizdagina oʻlinglar} (Oli Imron 102) oyatini oʻqib: «Agar zaqqumdan bir tomchi yerga tomizilsa, dunyo ahlining tirikchiligini achchiq qilib yuborardi. Bas, u uning taomi boʻlgan va undan boshqa taomi boʻlmagan kishining holi qanday boʻlar ekan?!» dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У Ҳажар (ал-Асвад) ёнида эди, қўлида эгри таёқ бор эди; у билан Ҳажарга тегизиб, сўнг уни ўпар эди. Сўнг у айтди: Расулуллоҳ ﷺ {Эй иймон келтирганлар! Аллоҳдан қандай қўрқмоқ лозим бўлса, шундай қўрқинглар ва фақат мусулмон ҳолингиздагина ўлинглар} (Оли Имрон 102) оятини ўқиб: «Агар заққумдан бир томчи ерга томизилса, дунё аҳлининг тирикчилигини аччиқ қилиб юборарди. Бас, у унинг таоми бўлган ва ундан бошқа таоми бўлмаган кишининг ҳоли қандай бўлар экан?!» дедилар.