حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ عَنْ عَطَاءٍأَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى بَأْسًا أَنْ يُحْرِمَ الرَّجُلُ فِي ثَوْبٍ مَصْبُوغٍ بِزَعْفَرَانٍ قَدْ غُسِلَ لَيْسَ فِيهِ نَفْضٌ وَلَا رَدْعٌحَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Ato zaʼfaron bilan boʻyalgan, yuvilgan, unda na (boʻyoq) toʻzoni, na dogʻi qolgan kiyimda kishining ehromga kirishida zarar koʻrmas edi. Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) orqali Nabiy ﷺ dan ham shunga oʻxshashi rivoyat qilinadi.Ато заъфарон билан бўялган, ювилган, унда на (бўёқ) тўзони, на доғи қолган кийимда кишининг эҳромга киришида зарар кўрмас эди. Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) орқали Набий ﷺ дан ҳам шунга ўхшаши ривоят қилинади.