حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَنْبَأَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي وَقَالَ مَرَّةً حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَحَدُ ابْنَيْ الْعَبَّاسِ إِمَّا الْفَضْلُ وَإِمَّا عَبْدُ اللَّهِ قَالَكُنْتُ رَدِيفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّ أَبِي أَوْ أُمِّي قَالَ يَحْيَى وَأَكْبَرُ ظَنِّي أَنَّهُ قَالَ أَبِي كَبِيرٌ وَلَمْ يَحُجَّ فَإِنْ أَنَا حَمَلْتُهُ عَلَى بَعِيرٍ لَمْ يَثْبُتْ عَلَيْهِ وَإِنْ شَدَدْتَهُ عَلَيْهِ لَمْ آمَنْ عَلَيْهِ أَفَأَحُجُّ عَنْهُ قَالَ أَكُنْتَ قَاضِيًا دَيْنًا لَوْ كَانَ عَلَيْهِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَاحْجُجْ عَنْهُحَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَوْ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Abbosning ikki oʻgʻlidan biri — yo Fazl, yo Abdulloh — aytdi: Men Nabiy ﷺning ortlaridan mingashib ketayotgan edim. Shunda bir kishi kelib: «Otam — yoki: onam; Yahyo aytdi: gumonimning kuchlirogʻi shuki, u ‹otam› dedi — keksayib qolgan va haj qilmagan. Agar men uni tuyaga mindirsam, ustida turolmaydi; agar uni bogʻlab qoʻysam, undan xotirjam boʻlolmayman. Uning oʻrniga haj qilaymi?» dedi. U zot: «Agar uning zimmasida qarz boʻlsa, uni toʻlarmiding?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Bas, uning oʻrniga haj qil», dedilar. Abdulloh ibn Abbos yoki Fazl ibn Abbosdan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺdan soʻradi; soʻng (roviy) shu maʼnodagini zikr qildi.Аббоснинг икки ўғлидан бири — ё Фазл, ё Абдуллоҳ — айтди: Мен Набий ﷺнинг ортларидан мингашиб кетаётган эдим. Шунда бир киши келиб: «Отам — ёки: онам; Яҳё айтди: гумонимнинг кучлироғи шуки, у ‹отам› деди — кексайиб қолган ва ҳаж қилмаган. Агар мен уни туяга миндирсам, устида туролмайди; агар уни боғлаб қўйсам, ундан хотиржам бўлолмайман. Унинг ўрнига ҳаж қилайми?» деди. У зот: «Агар унинг зиммасида қарз бўлса, уни тўлармидинг?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Бас, унинг ўрнига ҳаж қил», дедилар. Абдуллоҳ ибн Аббос ёки Фазл ибн Аббосдан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺдан сўради; сўнг (ровий) шу маънодагини зикр қилди.