Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Makkada, Habashiston yeriga borishimizdan oldin Nabiy ﷺga salom berar edik. Habashiston yeridan qaytib kelganimizda u zotning oldilariga kelib salom berdik, ammo u zot (salomni) qaytarmadilar. Shunda meni yaqin va uzoq (har xil xayollar) oʻrab oldi, toki ular namozni tugatdilar. Men u zotdan soʻradim. U zot: «Albatta, Alloh azza va jalla Oʻz ishida xohlaganini yangitdan paydo qiladi. Uning ishidan (endi) namozda soʻzlashmasligimiz yuzaga keldi», dedilar.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Маккада, Ҳабашистон ерига боришимиздан олдин Набий ﷺга салом берар эдик. Ҳабашистон еридан қайтиб келганимизда у зотнинг олдиларига келиб салом бердик, аммо у зот (саломни) қайтармадилар. Шунда мени яқин ва узоқ (ҳар хил хаёллар) ўраб олди, токи улар намозни тугатдилар. Мен у зотдан сўрадим. У зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла Ўз ишида хоҳлаганини янгитдан пайдо қилади. Унинг ишидан (энди) намозда сўзлашмаслигимиз юзага келди», дедилар.