حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَامِعٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَمْنَعُ عَبْدٌ زَكَاةَ مَالِهِ إِلَّا جُعِلَ لَهُ شُجَاعٌ أَقْرَعُ يَتْبَعُهُ يَفِرُّ مِنْهُ وَهُوَ يَتْبَعُهُ فَيَقُولُ أَنَا كَنْزُكَ ثُمَّ قَرَأَ عَبْدُ اللَّهِ مِصْدَاقَهُ فِي كِتَابِ اللَّهِ {سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ} قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً يُطَوَّقُهُ فِي عُنُقِهِ
Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Hech bir banda molining zakotini bermas ekan, unga taqir bosh ilon qilinadi; u undan qochadi, u esa uning ortidan quvib: ‹Men sening xazinangman›, deydi». Soʻng Abdulloh uning tasdigʻini Allohning Kitobidan oʻqidi: {Baxillik qilgan narsalari qiyomat kuni boʻyinlariga oʻraladi}. Sufyon bir marta: «Uning boʻyniga oʻraladi», dedi.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Ҳеч бир банда молининг закотини бермас экан, унга тақир бош илон қилинади; у ундан қочади, у эса унинг ортидан қувиб: ‹Мен сенинг хазинангман›, дейди». Сўнг Абдуллоҳ унинг тасдиғини Аллоҳнинг Китобидан ўқиди: {Бахиллик қилган нарсалари қиёмат куни бўйинларига ўралади}. Суфён бир марта: «Унинг бўйнига ўралади», деди.