حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَعْدِ أَوْ سَعِيدِ بْنِ عِيَاضٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَكَانَ أَحَبَّ الْعَرْقِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذِرَاعُ الشَّاةِ وَكَانَ يَرَى أَنَّهُ سُمَّ فِي ذِرَاعِ الشَّاةِ وَكُنَّا نَرَى أَنَّ الْيَهُودَ الَّذِينَ سَمُّوهُ
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Rasululloh ﷺga goʻshtli suyaklardan eng yoqimlisi qoʻyning oldingi oyogʻi (zirosi) edi», dedi. U zot qoʻyning zirosiga zahar solingan deb bilar edilar, biz esa u zotni zaharlaganlar yahudiylar deb bilar edik.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Расулуллоҳ ﷺга гўштли суяклардан энг ёқимлиси қўйнинг олдинги оёғи (зироси) эди», деди. У зот қўйнинг зиросига заҳар солинган деб билар эдилар, биз эса у зотни заҳарлаганлар яҳудийлар деб билар эдик.