Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi. U zot dedilar: «Rabbimiz azza va jalla ikki kishidan ajablanadi: (biri) oʻz ahli va oʻz mahallasi orasidan, toʻshagi va yopingʻichidan turib, namoziga (qoʻzgʻalgan) kishidir. Shunda Rabbimiz: ‹Ey farishtalarim, bandamga qaranglar — u Mendagi (ajrga) ragʻbat qilib va Mendagi (azobdan) qoʻrqib, oʻz toʻshagi va oʻrnidan, oʻz mahallasi va ahli orasidan namoziga turdi›, deydi. (Ikkinchisi esa) Alloh azza va jalla yoʻlida gʻazot qilgan, soʻng (sheriklari) magʻlub boʻlib qochgan, u esa qochish uning zimmasiga nima yuklashini va qaytishda oʻziga nima borligini bilib, qoni toʻkilgunicha qaytgan kishidir. Shunda Alloh azza va jalla farishtalariga: ‹Bandamga qaranglar — u Mendagi (ajrga) ragʻbat qilib va Mendagi (azobdan) qoʻrqib, qoni toʻkilgunicha qaytdi›, deydi.»Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади. У зот дедилар: «Раббимиз азза ва жалла икки кишидан ажабланади: (бири) ўз аҳли ва ўз маҳалласи орасидан, тўшаги ва ёпинғичидан туриб, намозига (қўзғалган) кишидир. Шунда Раббимиз: ‹Эй фаришталарим, бандамга қаранглар — у Мендаги (ажрга) рағбат қилиб ва Мендаги (азобдан) қўрқиб, ўз тўшаги ва ўрнидан, ўз маҳалласи ва аҳли орасидан намозига турди›, дейди. (Иккинчиси эса) Аллоҳ азза ва жалла йўлида ғазот қилган, сўнг (шериклари) мағлуб бўлиб қочган, у эса қочиш унинг зиммасига нима юклашини ва қайтишда ўзига нима борлигини билиб, қони тўкилгунича қайтган кишидир. Шунда Аллоҳ азза ва жалла фаришталарига: ‹Бандамга қаранглар — у Мендаги (ажрга) рағбат қилиб ва Мендаги (азобдан) қўрқиб, қони тўкилгунича қайтди›, дейди.»