حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَالَتَحَدَّثْنَا لَيْلَةً عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَكْرَيْنَا الْحَدِيثَ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى أَهْلِنَا فَلَمَّا أَصْبَحْنَا غَدَوْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْأَنْبِيَاءُ بِأُمَمِهَا وَأَتْبَاعُهَا مِنْ أُمَمِهَا فَجَعَلَ النَّبِيُّ يَمُرُّ وَمَعَهُ الثَّلَاثَةُ مِنْ أُمَّتِهِ وَالنَّبِيُّ مَعَهُ الْعِصَابَةُ مِنْ أُمَّتِهِ وَالنَّبِيُّ مَعَهُ النَّفَرُ مِنْ أُمَّتِهِ وَالنَّبِيُّ مَعَهُ الرَّجُلُ مِنْ أُمَّتِهِ وَالنَّبِيُّ مَا مَعَهُ أَحَدٌ حَتَّى مَرَّ عَلَيَّ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كَبْكَبَةٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَلَمَّا رَأَيْتُهُمْ أَعْجَبُونِي قُلْتُ يَا رَبِّ مَنْ هَؤُلَاءِ فَقَالَ هَذَا أَخُوكَ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ وَمَنْ مَعَهُ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قُلْتُ يَا رَبِّ فَأَيْنَ أُمَّتِي قَالَ انْظُرْ عَنْ يَمِينِكَ فَإِذَا الظِّرَابُ ظِرَابُ مَكَّةَ قَدْ سُدَّ بِوُجُوهِ الرِّجَالِ قُلْتُ مَنْ هَؤُلَاءِ يَا رَبِّ قَالَ أُمَّتُكَ قُلْتُ رَضِيتُ رَبِّ قَالَ أَرَضِيتَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ انْظُرْ عَنْ يَسَارِكَ قَالَ فَنَظَرْتُ فَإِذَا الْأُفُقُ قَدْ سُدَّ بِوُجُوهِ الرِّجَالِ فَقَالَ رَضِيتَ قُلْتُ رَضِيتُ قِيلَ فَإِنَّ مَعَ هَؤُلَاءِ سَبْعِينَ أَلْفًا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ لَا حِسَابَ لَهُمْ فَأَنْشَأَ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ أَحَدُ بَنِي أَسَدِ بْنِ خُزَيْمَةَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَقَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ مِنْهُمْ ثُمَّ
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Biz bir kecha Rasululloh ﷺning huzurlarida suhbat qildik, hatto suhbatni choʻzib yubordik. Soʻng ahlimizga qaytdik. Tong otgach, Rasululloh ﷺning huzurlariga bordik. U zot dedilar: «Menga paygʻambarlar oʻz ummatlari va ummatlaridan boʻlgan tobelari bilan koʻrsatildi. Bas, paygʻambar oʻtar edi — u bilan ummatidan uch kishi; paygʻambar (oʻtar edi) — u bilan ummatidan bir jamoa; paygʻambar (oʻtar edi) — u bilan ummatidan bir necha kishi; paygʻambar (oʻtar edi) — u bilan ummatidan bir kishi; paygʻambar (oʻtar edi) — u bilan hech kim yoʻq. Nihoyat, menga Imronning oʻgʻli Muso ﷺ Bani Isroildan boʻlgan ulkan jamoa bilan oʻtdi. Men ularni koʻrganimda, ular meni hayratga soldi. Men: ‹Ey Robbim, bular kim?› dedim. U: ‹Bu — birodaring Imronning oʻgʻli Muso va u bilan boʻlgan Bani Isroil›, dedi. Men: ‹Ey Robbim, mening ummatim qani?› dedim. U: ‹Oʻng tomoningga qara›, dedi. Bas, tepaliklar — Makkaning tepaliklari kishilarning yuzlari bilan toʻsilgan ekan. Men: ‹Ey Robbim, bular kim?› dedim. U: ‹Sening umating›, dedi. Men: ‹Rozi boʻldim, ey Robbim›, dedim. U: ‹Rozi boʻldingmi?› dedi. Men: ‹Ha›, dedim. U: ‹Chap tomoningga qara›, dedi. Men qaradim, birdan ufq kishilarning yuzlari bilan toʻsilgan ekan. U: ‹Rozi boʻldingmi?› dedi. Men: ‹Rozi boʻldim›, dedim. ‹Albatta, bular bilan birga hisobsiz jannatga kiradigan yetmish ming (kishi) bor›, deyildi». Shunda Bani Asad ibn Xuzaymadan boʻlgan Ukkosha ibn Mihsan turib: «Ey Allohning Nabiysi! Alloh meni ulardan qilishini soʻrab duo qiling», dedi. U zot: «Allohumma, uni ulardan qilgin», dedilar. Soʻng…Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз бир кеча Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида суҳбат қилдик, ҳатто суҳбатни чўзиб юбордик. Сўнг аҳлимизга қайтдик. Тонг отгач, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бордик. У зот дедилар: «Менга пайғамбарлар ўз умматлари ва умматларидан бўлган тобелари билан кўрсатилди. Бас, пайғамбар ўтар эди — у билан умматидан уч киши; пайғамбар (ўтар эди) — у билан умматидан бир жамоа; пайғамбар (ўтар эди) — у билан умматидан бир неча киши; пайғамбар (ўтар эди) — у билан умматидан бир киши; пайғамбар (ўтар эди) — у билан ҳеч ким йўқ. Ниҳоят, менга Имроннинг ўғли Мусо ﷺ Бани Исроилдан бўлган улкан жамоа билан ўтди. Мен уларни кўрганимда, улар мени ҳайратга солди. Мен: ‹Эй Роббим, булар ким?› дедим. У: ‹Бу — биродаринг Имроннинг ўғли Мусо ва у билан бўлган Бани Исроил›, деди. Мен: ‹Эй Роббим, менинг умматим қани?› дедим. У: ‹Ўнг томонингга қара›, деди. Бас, тепаликлар — Макканинг тепаликлари кишиларнинг юзлари билан тўсилган экан. Мен: ‹Эй Роббим, булар ким?› дедим. У: ‹Сенинг уматинг›, деди. Мен: ‹Рози бўлдим, эй Роббим›, дедим. У: ‹Рози бўлдингми?› деди. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У: ‹Чап томонингга қара›, деди. Мен қарадим, бирдан уфқ кишиларнинг юзлари билан тўсилган экан. У: ‹Рози бўлдингми?› деди. Мен: ‹Рози бўлдим›, дедим. ‹Албатта, булар билан бирга ҳисобсиз жаннатга кирадиган етмиш минг (киши) бор›, дейилди». Шунда Бани Асад ибн Хузаймадан бўлган Уккоша ибн Миҳсан туриб: «Эй Аллоҳнинг Набийси! Аллоҳ мени улардан қилишини сўраб дуо қилинг», деди. У зот: «Аллоҳумма, уни улардан қилгин», дедилар. Сўнг…