Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Menga Qurʼon oʻqib ber», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, u sizga nozil qilingan boʻlsa, men sizga qanday oʻqib beraman?» dedim. U zot: «Albatta, men uni oʻzimdan boshqadan eshitishni ishtiyoq qilaman», dedilar. Shunda men Niso surasini boshlab, u zotga oʻqidim. {Bas, har bir ummatdan bir guvoh keltirganimizda va seni ana shularga guvoh qilib keltirganimizda, qanday boʻlar ekan?} (oyatiga) yetganimda, men u zotga qaradim — ikki koʻzlari yosh toʻkib turar edi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Менга Қуръон ўқиб бер», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, у сизга нозил қилинган бўлса, мен сизга қандай ўқиб бераман?» дедим. У зот: «Албатта, мен уни ўзимдан бошқадан эшитишни иштиёқ қиламан», дедилар. Шунда мен Нисо сурасини бошлаб, у зотга ўқидим. {Бас, ҳар бир умматдан бир гувоҳ келтирганимизда ва сени ана шуларга гувоҳ қилиб келтирганимизда, қандай бўлар экан?} (оятига) етганимда, мен у зотга қарадим — икки кўзлари ёш тўкиб турар эди.