حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ وَقَالَ غَيْرُهُ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِبَيْنَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ إِذْ قَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَاللَّهِ لَئِنْ وَجَدَ رَجُلٌ رَجُلًا مَعَ امْرَأَتِهِ فَتَكَلَّمَ لَيُجْلَدَنَّ وَإِنْ قَتَلَهُ لَيُقْتَلَنَّ وَلَئِنْ سَكَتَ لَيَسْكُتَنَّ عَلَى غَيْظٍ وَاللَّهِ لَئِنْ أَصْبَحْتُ لَآتِيَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَصْبَحَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَئِنْ وَجَدَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَتَكَلَّمَ لَيُجْلَدَنَّ وَإِنْ قَتَلَهُ لَيُقْتَلَنَّ وَإِنْ سَكَتَ لَيَسْكُتَنَّ عَلَى غَيْظٍ وَجَعَلَ يَقُولُ اللَّهُمَّ افْتَحْ اللَّهُمَّ افْتَحْ قَالَ فَنَزَلَتْ الْمُلَاعَنَةُ {وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ} الْآيَةَ
Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi: Biz juma kechasi masjidda edik, shunda ansorlardan bir kishi: «Allohga qasamki, agar bir kishi oʻz xotini bilan (begona) bir erkakni topib, gapirsa — albatta kaltaklanadi; agar uni oʻldirsa — albatta oʻldiriladi; agar jim tursa — gʻazabni ichiga yutib jim turadi. Allohga qasamki, tongga chiqsam, albatta Rasululloh ﷺ huzurlariga boraman», dedi. Tongga chiqqach, u Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, agar bir kishi oʻz xotini bilan (begona) bir erkakni topib, gapirsa — kaltaklanadi; agar uni oʻldirsa — oʻldiriladi; agar jim tursa — gʻazabni ichiga yutib jim turadi», dedi va: «Allohim, (hukmni) ochgin! Allohim, (hukmni) ochgin!» deya boshladi. (Roviy) dedi: Shunda liʼon (oyati): {Xotinlariga (zino) toʻhmatini qilib, oʻzlaridan boshqa guvohlari boʻlmaganlar...} — oyat (oxirigacha) — nozil boʻldi.Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз жума кечаси масжидда эдик, шунда ансорлардан бир киши: «Аллоҳга қасамки, агар бир киши ўз хотини билан (бегона) бир эркакни топиб, гапирса — албатта калтакланади; агар уни ўлдирса — албатта ўлдирилади; агар жим турса — ғазабни ичига ютиб жим туради. Аллоҳга қасамки, тонгга чиқсам, албатта Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бораман», деди. Тонгга чиққач, у Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, агар бир киши ўз хотини билан (бегона) бир эркакни топиб, гапирса — калтакланади; агар уни ўлдирса — ўлдирилади; агар жим турса — ғазабни ичига ютиб жим туради», деди ва: «Аллоҳим, (ҳукмни) очгин! Аллоҳим, (ҳукмни) очгин!» дея бошлади. (Ровий) деди: Шунда лиъон (ояти): {Хотинларига (зино) тўҳматини қилиб, ўзларидан бошқа гувоҳлари бўлмаганлар...} — оят (охиригача) — нозил бўлди.