حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِأَنَّ الْوَلِيدَ بْنَ عُقْبَةَ أَخَّرَ الصَّلَاةَ مَرَّةً فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَثَوَّبَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ الْوَلِيدُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ أَجَاءَكَ مِنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ أَمْرٌ فِيمَا فَعَلْتَ أَمْ ابْتَدَعْتَ قَالَ لَمْ يَأْتِنِي أَمْرٌ مِنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَلَمْ أَبْتَدِعْ وَلَكِنْ أَبَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْنَا وَرَسُولُهُ أَنْ نَنْتَظِرَكَ بِصَلَاتِنَا وَأَنْتَ فِي حَاجَتِكَ
Abdurahmon ibn Abdulloh (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Valid ibn Uqba bir marta namozni kechiktirdi. Shunda Abdulloh ibn Masʼud turib, namozga iqoma aytdi va odamlarga namoz oʻqib berdi. Valid unga odam yuborib: «Seni bunday qilishga nima undadi? Qilgan ishing haqida senga amirul moʻminindan biror buyruq keldimi yoki oʻzingdan bidʼat chiqardingmi?» dedi. U: «Menga amirul moʻminindan buyruq kelgani yoʻq, men bidʼat ham chiqarganim yoʻq. Lekin sen oʻz hojating bilan band boʻlib turganingda, Alloh azza va jalla ham, Uning Rasuli ham bizga namozimiz bilan seni kutib turishimizni man qildilar», dedi.Абдураҳмон ибн Абдуллоҳ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Валид ибн Уқба бир марта намозни кечиктирди. Шунда Абдуллоҳ ибн Масъуд туриб, намозга иқома айтди ва одамларга намоз ўқиб берди. Валид унга одам юбориб: «Сени бундай қилишга нима ундади? Қилган ишинг ҳақида сенга амирул мўмининдан бирор буйруқ келдими ёки ўзингдан бидъат чиқардингми?» деди. У: «Менга амирул мўмининдан буйруқ келгани йўқ, мен бидъат ҳам чиқарганим йўқ. Лекин сен ўз ҳожатинг билан банд бўлиб турганингда, Аллоҳ азза ва жалла ҳам, Унинг Расули ҳам бизга намозимиз билан сени кутиб туришимизни ман қилдилар», деди.