حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ خِشْفِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دِيَةِ الْخَطَإِ عِشْرِينَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَعِشْرِينَ ابْنَ مَخَاضٍ وَعِشْرِينَ ابْنَةَ لَبُونٍ وَعِشْرِينَ حِقَّةً وَعِشْرِينَ جَذَعَةً
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xato bilan oʻldirishning diyatini yigirmata bint maxod (bir yoshli urgʻochi tuya), yigirmata ibn maxod (bir yoshli erkak tuya), yigirmata bint labun (ikki yoshli urgʻochi tuya), yigirmata hiqqa (uch yoshli urgʻochi tuya) va yigirmata jazaʼa (toʻrt yoshli tuya) deb hukm qildilar.Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хато билан ўлдиришнинг диятини йигирмата бинт маход (бир ёшли урғочи туя), йигирмата ибн маход (бир ёшли эркак туя), йигирмата бинт лабун (икки ёшли урғочи туя), йигирмата ҳиққа (уч ёшли урғочи туя) ва йигирмата жазаъа (тўрт ёшли туя) деб ҳукм қилдилар.