حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ سِمَاكٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَسَرَيْنَا لَيْلَةً مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ امْتَسَسْنَا الْأَرْضَ فَنِمْنَا وَرَعَتْ رِكَابُنَا قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَقَالَ لِيَحْرُسْنَا بَعْضُكُمْ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَقُلْتُ أَنَا أَحْرُسُكُمْ قَالَ فَأَدْرَكَنِي النَّوْمُ فَنِمْتُ لَمْ أَسْتَيْقِظْ إِلَّا وَالشَّمْسُ طَالِعَةٌ وَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا بِكَلَامِنَا فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ أَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Nabiy ﷺ bilan birga bir kecha yoʻl yurdik. Biz: «Yo Rasululloh, yerga tushib uxlasak, ulovlarimiz ham oʻtlab olsa», dedik. U zot shunday qildilar va: «Biringiz bizni qoʻriqlab tursin», dedilar. Abdulloh aytdi: Men: «Men sizlarni qoʻriqlayman», dedim. Ammo meni uyqu bosdi va uxlab qoldim, quyosh chiqqandagina uygʻondim. Rasululloh ﷺ ham faqat bizning gapimizdan uygʻondilar. Soʻng u zot Bilolga buyurdilar, u azon aytdi, keyin namozga iqoma aytdi va Rasululloh ﷺ bizga namoz oʻqib berdilar.Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Набий ﷺ билан бирга бир кеча йўл юрдик. Биз: «Ё Расулуллоҳ, ерга тушиб ухласак, уловларимиз ҳам ўтлаб олса», дедик. У зот шундай қилдилар ва: «Бирингиз бизни қўриқлаб турсин», дедилар. Абдуллоҳ айтди: Мен: «Мен сизларни қўриқлайман», дедим. Аммо мени уйқу босди ва ухлаб қолдим, қуёш чиққандагина уйғондим. Расулуллоҳ ﷺ ҳам фақат бизнинг гапимиздан уйғондилар. Сўнг у зот Билолга буюрдилар, у азон айтди, кейин намозга иқома айтди ва Расулуллоҳ ﷺ бизга намоз ўқиб бердилар.