حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَجَّاجِ النَّاجِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقَاهِرِ بْنُ السَّرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنٌ لِكِنَانَةَ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ مِرْدَاسٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أَبَاهُ الْعَبَّاسَ بْنَ مِرْدَاسٍ حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا عَشِيَّةَ عَرَفَةَ لِأُمَّتِهِ بِالْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ فَأَكْثَرَ الدُّعَاءَ فَأَجَابَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ قَدْ فَعَلْتُ وَغَفَرْتُ لِأُمَّتِكَ إِلَّا مَنْ ظَلَمَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَقَالَ يَا رَبِّ إِنَّكَ قَادِرٌ أَنْ تَغْفِرَ لِلظَّالِمِ وَتُثِيبَ الْمَظْلُومَ خَيْرًا مِنْ مَظْلَمَتِهِ فَلَمْ يَكُنْ فِي تِلْكَ الْعَشِيَّةِ إِلَّا ذَا فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ دَعَا غَدَاةَ الْمُزْدَلِفَةِ فَعَادَ يَدْعُو لِأُمَّتِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَبَسَّمَ فَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي ضَحِكْتَ فِي سَاعَةٍ لَمْ تَكُنْ تَضْحَكُ فِيهَا فَمَا أَضْحَكَكَ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ قَالَ تَبَسَّمْتُ مِنْ عَدُوِّ اللَّهِ إِبْلِيسَ حِينَ عَلِمَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ اسْتَجَابَ لِي فِي أُمَّتِي وَغَفَرَ لِلظَّالِمِ أَهْوَى يَدْعُو بِالثُّبُورِ وَالْوَيْلِ وَيَحْثُو التُّرَابَ عَلَى رَأْسِهِ فَتَبَسَّمْتُ مِمَّا يَصْنَعُ جَزَعُهُ

Abbos ibn Mirdos (roziyallohu anhu) soʻzlab berdiki, Rasululloh ﷺ Arafa kuni kechqurun ummatlari uchun magʻfirat va rahmat soʻrab duo qildilar va duoni koʻp qildilar. Shunda Alloh azza va jalla u zotga: «Men buni qildim va ummatingni magʻfirat qildim, faqat bir-biriga zulm qilganlar bundan mustasno», deb javob berdi. U zot: «Ey Robbim, Sen zolimni magʻfirat qilishga va mazlumga uning zulmidan koʻra yaxshiroq mukofot berishga qodirsan», dedilar. Oʻsha kechqurun bundan boshqasi boʻlmadi. Ertasi kun boʻlganda, u zot Muzdalifa tongida duo qildilar va yana ummatlari uchun duo qilishga qaytdilar. Koʻp oʻtmay Nabiy ﷺ tabassum qildilar. Shunda sahobalaridan biri: «Ey Allohning Rasuli, ota-onam sizga fido boʻlsin, siz kulmaydigan bir paytda kuldingiz. Sizni nima kuldirdi? Alloh sizni doim shod qilsin!» dedi. U zot: «Men Allohning dushmani Iblisdan tabassum qildim: u Alloh azza va jalla ummatim haqidagi duoimni ijobat qilganini va zolimni magʻfirat qilganini bilgach, halokat va voy-voy soʻrab duo qilishga tushdi hamda boshiga tuproq sochdi. Men uning jazavasi tufayli qilayotgan ishidan tabassum qildim», dedilar.Аббос ибн Мирдос (розияллоҳу анҳу) сўзлаб бердики, Расулуллоҳ ﷺ Арафа куни кечқурун умматлари учун мағфират ва раҳмат сўраб дуо қилдилар ва дуони кўп қилдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла у зотга: «Мен буни қилдим ва умматингни мағфират қилдим, фақат бир-бирига зулм қилганлар бундан мустасно», деб жавоб берди. У зот: «Эй Роббим, Сен золимни мағфират қилишга ва мазлумга унинг зулмидан кўра яхшироқ мукофот беришга қодирсан», дедилар. Ўша кечқурун бундан бошқаси бўлмади. Эртаси кун бўлганда, у зот Муздалифа тонгида дуо қилдилар ва яна умматлари учун дуо қилишга қайтдилар. Кўп ўтмай Набий ﷺ табассум қилдилар. Шунда саҳобаларидан бири: «Эй Аллоҳнинг Расули, ота-онам сизга фидо бўлсин, сиз кулмайдиган бир пайтда кулдингиз. Сизни нима кулдирди? Аллоҳ сизни доим шод қилсин!» деди. У зот: «Мен Аллоҳнинг душмани Иблисдан табассум қилдим: у Аллоҳ азза ва жалла умматим ҳақидаги дуоимни ижобат қилганини ва золимни мағфират қилганини билгач, ҳалокат ва вой-вой сўраб дуо қилишга тушди ҳамда бошига тупроқ сочди. Мен унинг жазаваси туфайли қилаётган ишидан табассум қилдим», дедилар.