حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَأْذَنَتْ أَحَدَكُمْ امْرَأَتُهُ أَنْ تَأْتِيَ الْمَسْجِدَ فَلَا يَمْنَعْهَاقَالَ وَكَانَتْ امْرَأَةُ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تُصَلِّي فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ لَهَا إِنَّكِ لَتَعْلَمِينَ مَا أُحِبُّ فَقَالَتْ وَاللَّهِ لَا أَنْتَهِي حَتَّى تَنْهَانِي قَالَ فَطُعِنَ عُمَرُ وَإِنَّهَا لَفِي الْمَسْجِدِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Biringizning xotini masjidga borishga izn soʻrasa, uni man qilmasin», dedilar. (Rovi) dedi: Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)ning xotini masjidda namoz oʻqir edi. U unga: «Sen mening nimani yoqtirishimni bilasan-ku», dedi. U (ayol): «Vallohi, sen meni qaytarmaguningcha toʻxtamayman», dedi. (Rovi) dedi: Umar (xanjar bilan) zarbaga uchraganida ham u masjidda edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингизнинг хотини масжидга боришга изн сўраса, уни ман қилмасин», дедилар. (Рови) деди: Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу)нинг хотини масжидда намоз ўқир эди. У унга: «Сен менинг нимани ёқтиришимни биласан-ку», деди. У (аёл): «Валлоҳи, сен мени қайтармагунингча тўхтамайман», деди. (Рови) деди: Умар (ханжар билан) зарбага учраганида ҳам у масжидда эди.