حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِرَفَعَ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ عُذِّبَ بِهِ وَمَنْ شَهِدَ عَلَى مُسْلِمٍ أَوْ قَالَ مُؤْمِنٍ بِكُفْرٍ فَهُوَ كَقَتْلِهِ وَمَنْ لَعَنَهُ فَهُوَ كَقَتْلِهِ وَمَنْ حَلَفَ عَلَى مِلَّةٍ غَيْرِ الْإِسْلَامِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا حَلَفَ
Sobit ibn az-Zahhok (roziyallohu anhu) hadisni Nabiy ﷺga koʻtarib rivoyat qildi: U zot: «Kim oʻzini biror narsa bilan oʻldirsa, oʻsha (narsa) bilan azoblanadi; kim bir musulmonga — yoki moʼminga — kufr (nisbatini) guvohlik qilsa, bu uni oʻldirgani kabidir; kim uni laʼnatlasa, bu ham uni oʻldirgani kabidir; kim Islomdan boshqa millat (din) bilan yolgʻondan qasam ichsa, u oʻzi qasam ichganidek boʻladi», dedilar.Собит ибн аз-Заҳҳок (розияллоҳу анҳу) ҳадисни Набий ﷺга кўтариб ривоят қилди: У зот: «Ким ўзини бирор нарса билан ўлдирса, ўша (нарса) билан азобланади; ким бир мусулмонга — ёки мўминга — куфр (нисбатини) гувоҳлик қилса, бу уни ўлдиргани кабидир; ким уни лаънатласа, бу ҳам уни ўлдиргани кабидир; ким Исломдан бошқа миллат (дин) билан ёлғондан қасам ичса, у ўзи қасам ичганидек бўлади», дедилар.