حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ صَوَّرَ صُورَةً عُذِّبَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يَنْفُخَ فِيهَا الرُّوحَ وَلَيْسَ بِنَافِخٍ فِيهَا وَمَنْ اسْتَمَعَ إِلَى حَدِيثِ قَوْمٍ وَلَا يُعْجِبُهُمْ أَنْ يُسْتَمَعَ حَدِيثُهُمْ أُذِيبَ فِي أُذُنِهِ الْآنُكُ وَمَنْ تَحَلَّمَ كَاذِبًا دُفِعَ إِلَيْهِ شَعِيرَةٌ وَعُذِّبَ حَتَّى يَعْقِدَ بَيْنَ طَرَفَيْهَا وَلَيْسَ بِعَاقِدٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Kim bir surat yasasa, unga ruh puflaguncha qiyomat kunida azoblanadi, u esa unga puflovchi emas. Kim bir qavmning gapiga — ular oʻz gaplari eshitilishini yoqtirmagan holda — quloq solsa, qulogʻiga eritilgan qoʻrgʻoshin quyiladi. Kim yolgʻondan tush koʻrdim desa, unga bir arpa (doni) beriladi va uning ikki uchini tugmaguncha azoblanadi, u esa (uni) tuguvchi emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Ким бир сурат ясаса, унга руҳ пуфлагунча қиёмат кунида азобланади, у эса унга пуфловчи эмас. Ким бир қавмнинг гапига — улар ўз гаплари эшитилишини ёқтирмаган ҳолда — қулоқ солса, қулоғига эритилган қўрғошин қуйилади. Ким ёлғондан туш кўрдим деса, унга бир арпа (дони) берилади ва унинг икки учини тугмагунча азобланади, у эса (уни) тугувчи эмас», дедилар.