أَخْبَرَنَا هُشَيْمُ بْنُ بَشِيرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي صَالِحٍ ذَكْوَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمِينُكَ عَلَى مَا يُصَدِّقُكَ بِهِ صَاحِبُكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qasaming sheriging seni tasdiqlaydigan narsa ustiga (boʻlmogʻi lozim)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қасаминг шеригинг сени тасдиқлайдиган нарса устига (бўлмоғи лозим)», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ وَهِشَامٌ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبِئْرُ جُبَارٌ وَالْمَعْدِنُ جُبَارٌ وَالْعَجْمَاءُ جُبَارٌ وَفِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Quduq behuda (tovon yoʻq), kon behuda, hayvon behuda; rikoz (koʻmilgan xazina)da esa beshdan bir bordir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қудуқ беҳуда (товон йўқ), кон беҳуда, ҳайвон беҳуда; рикоз (кўмилган хазина)да эса бешдан бир бордир», дедилар.

أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَدَخَلَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَآهُ يُقَبِّلُ حَسَنًا أَوْ حُسَيْنًا فَقَالَ لَهُ لَا تُقَبِّلْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ وُلِدَ لِي عَشَرَةٌ مَا قَبَّلْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مَنْ لَا يَرْحَمُ لَا يُرْحَمُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uyayna ibn Hisn Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdi va u zotning Hasanni yoki Husaynni oʻpayotganlarini koʻrib, u zotga: «Uni oʻpmang, ey Allohning Rasuli! Mening oʻnta farzandim tugʻilgan, ulardan birortasini ham oʻpmaganman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kim rahm qilmasa, unga ham rahm qilinmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Уяйна ибн Ҳисн Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирди ва у зотнинг Ҳасанни ёки Ҳусайнни ўпаётганларини кўриб, у зотга: «Уни ўпманг, эй Аллоҳнинг Расули! Менинг ўнта фарзандим туғилган, улардан бирортасини ҳам ўпмаганман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ким раҳм қилмаса, унга ҳам раҳм қилинмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَمَرَّ بِقَوْمٍ يَتَوَضَّئُونَ فَقَالَ أَسْبِغُوا الْوُضُوءَ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U tahorat qilayotgan bir qavmning oldidan oʻtdi-da: «Tahoratni mukammal qilinglar; chunki men Abul-Qosim ﷺ ning: ‹Doʻzaxdan (boʻladigan azob) tovonlar uchun voy boʻlsin!› deyayotganlarini eshitganman», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У таҳорат қилаётган бир қавмнинг олдидан ўтди-да: «Таҳоратни мукаммал қилинглар; чунки мен Абул-Қосим ﷺ нинг: ‹Дўзахдан (бўладиган азоб) товонлар учун вой бўлсин!› деяётганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ أُمَّتِي الْقَرْنُ الَّذِي بُعِثْتُ فِيهِمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَقَالَ الثَّالِثَةَ أَمْ لَا ثُمَّ يَجِيءُ قَوْمٌ يُحِبُّونَ السَّمَانَةَ يَشْهَدُونَ قَبْلَ أَنْ يُسْتَشْهَدُوا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Ummatimning eng yaxshisi men ular orasida joʻnatilgan avlod, soʻng ulardan keyingilar, soʻng ulardan keyingilardir.» — Alloh bilguvchiroq, u zot uchinchisini aytdilarmi yoki yoʻqmi — «Soʻng shunday qavm keladiki, ular semizlikni sevadilar, guvohlikka chaqirilishidan oldin guvohlik beradilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Умматимнинг энг яхшиси мен улар орасида жўнатилган авлод, сўнг улардан кейингилар, сўнг улардан кейингилардир.» — Аллоҳ билгувчироқ, у зот учинчисини айтдиларми ёки йўқми — «Сўнг шундай қавм келадики, улар семизликни севадилар, гувоҳликка чақирилишидан олдин гувоҳлик берадилар», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ وَجَدَ عَيْنَ مَالِهِ عِنْدَ رَجُلٍ قَدْ أَفْلَسَ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ مِمَّنْ سِوَاهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: Rasululloh ﷺ: «Kimki oʻz molini sinib qolgan bir kishining huzurida aynan oʻzicha topsa, u boshqalardan koʻra unga haqliroqdir», dedilar, dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки ўз молини синиб қолган бир кишининг ҳузурида айнан ўзича топса, у бошқалардан кўра унга ҳақлироқдир», дедилар, деди.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ زَكَرِيَّا عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَتْ الدَّابَّةُ مَرْهُونَةً فَعَلَى الْمُرْتَهِنِ عَلَفُهَا وَلَبَنُ الدَّرِّ يُشْرَبُ وَعَلَى الَّذِي يَشْرَبُهُ نَفَقَتُهُ وَيَرْكَبُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hayvon garovga qoʻyilgan boʻlsa, uni yemlash garov oluvchining zimmasidadir. Sut beradiganning suti ichiladi; uni ichadigan kishining zimmasida esa uning nafaqasi boʻladi va u minadi ham», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳайвон гаровга қўйилган бўлса, уни емлаш гаров олувчининг зиммасидадир. Сут берадиганнинг сути ичилади; уни ичадиган кишининг зиммасида эса унинг нафақаси бўлади ва у минади ҳам», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ يُوسُفَ أَوْ عَنْ أَبِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اخْتَلَفُوا فِي الطَّرِيقِ رُفِعَ مِنْ بَيْنِهِمْ سَبْعَةُ أَذْرُعٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Yoʻl haqida ixtilof qilsalar, ularning orasidan yetti tirsak (yoʻl) qoldiriladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Йўл ҳақида ихтилоф қилсалар, уларнинг орасидан етти тирсак (йўл) қолдирилади», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْجُهَيْمِ الْوَاسِطِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرُؤُ الْقَيْسِ صَاحِبُ لِوَاءِ الشُّعَرَاءِ إِلَى النَّارِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imruul-Qays — shoirlarning bayrogʻi sohibi, doʻzaxga (eltuvchidir)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имруул-Қайс — шоирларнинг байроғи соҳиби, дўзахга (элтувчидир)», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ سَيَّارٍ عَنْ جَبْرِ بْنِ عَبِيدَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَوَعَدَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ الْهِنْدِ فَإِنْ اسْتُشْهِدْتُ كُنْتُ مِنْ خَيْرِ الشُّهَدَاءِ وَإِنْ رَجَعْتُ فَأَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ الْمُحَرَّرُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga Hind gʻazotini vaʼda qildilar. Agar men shahid boʻlsam, shahidlarning eng yaxshilaridan boʻlaman; agar qaytsam, men — ozod qilingan Abu Hurayraman.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга Ҳинд ғазотини ваъда қилдилар. Агар мен шаҳид бўлсам, шаҳидларнинг энг яхшиларидан бўламан; агар қайтсам, мен — озод қилинган Абу Ҳурайраман.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةُ الْمَكْتُوبَةُ إِلَى الصَّلَاةِ الَّتِي بَعْدَهَا كَفَّارَةٌ لِمَا بَيْنَهُمَا قَالَ وَالْجُمُعَةُ إِلَى الْجُمُعَةِ وَالشَّهْرُ إِلَى الشَّهْرِ يَعْنِي رَمَضَانَ إِلَى رَمَضَانَ كَفَّارَةٌ لِمَا بَيْنَهُمَا قَالَ ثُمَّ قَالَ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَّا مِنْ ثَلَاثٍ قَالَ فَعَرَفْتُ أَنَّ ذَلِكَ الْأَمْرَ حَدَثَ إِلَّا مِنْ الْإِشْرَاكِ بِاللَّهِ وَنَكْثِ الصَّفْقَةِ وَتَرْكِ السُّنَّةِقَالَ أَمَّا نَكْثُ الصَّفْقَةِ أَنْ تُبَايِعَ رَجُلًا ثُمَّ تُخَالِفَ إِلَيْهِ تُقَاتِلُهُ بِسَيْفِكَ وَأَمَّا تَرْكُ السُّنَّةِ فَالْخُرُوجُ مِنْ الْجَمَاعَةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Farz namoz undan keyingi namozgacha, juma jumagacha, oy oygacha — yaʼni Ramazon Ramazongacha — ular orasidagi (gunohlar)ga kafforatdir», dedilar. Soʻng u zot bundan keyin: «Uch narsadan boshqasi», dedilar. Men bu ishning (keyin) sodir boʻlganini bildim: Allohga shirk keltirish, bayʼatni buzish va sunnatni tark etishdan boshqasi. U aytdi: Bayʼatni buzish — bir kishiga bayʼat berib, soʻng unga qarshi chiqib, qiliching bilan u bilan urushishingdir. Sunnatni tark etish esa — jamoatdan chiqishdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Фарз намоз ундан кейинги намозгача, жума жумагача, ой ойгача — яъни Рамазон Рамазонгача — улар орасидаги (гуноҳлар)га каффоратдир», дедилар. Сўнг у зот бундан кейин: «Уч нарсадан бошқаси», дедилар. Мен бу ишнинг (кейин) содир бўлганини билдим: Аллоҳга ширк келтириш, байъатни бузиш ва суннатни тарк этишдан бошқаси. У айтди: Байъатни бузиш — бир кишига байъат бериб, сўнг унга қарши чиқиб, қиличинг билан у билан урушишингдир. Суннатни тарк этиш эса — жамоатдан чиқишдир.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ شِدَّةُ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَأَبْرِدُوا بِالصَّلَاةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Issiqning qattiqligi jahannamning qaynashidandir; bas, namozni salqinga qoldiringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир; бас, намозни салқинга қолдиринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبِكْرُ تُسْتَأْمَرُ وَالثَّيِّبُ تُشَاوَرُ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْبِكْرَ تَسْتَحِي قَالَ سُكُوتُهَا رِضَاهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bokira qizdan izn soʻraladi, tul ayol bilan esa maslahatlashiladi», dedilar. «Ey Allohning Rasuli, bokira qiz uyaladi-ku», deyildi. U zot: «Uning sukuti — uning roziligidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бокира қиздан изн сўралади, тул аёл билан эса маслаҳатлашилади», дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, бокира қиз уялади-ку», дейилди. У зот: «Унинг сукути — унинг розилигидир», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُصُّوا الشَّوَارِبَ وَأَعْفُوا اللِّحَى

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻylovlarni qirqinglar, soqollarni qoʻyib yuboringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўйловларни қирқинглар, соқолларни қўйиб юборинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ يَعْنِيعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَا قَالَ أَنَّهُ نَهَى أَنْ تُنْكَحَ الْمَرْأَةُ عَلَى عَمَّتِهَا أَوْ عَلَى خَالَتِهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot ayolni ammasi yoki xolasi ustiga nikohlashdan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот аёлни аммаси ёки холаси устига никоҳлашдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَّامُ التَّشْرِيقِ أَيَّامُ طُعْمٍ وَذِكْرِ اللَّهِ قَالَ مَرَّةً أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tashriq kunlari — yeyish va Allohni zikr qilish kunlaridir», dedilar. Bir safar esa: «Yeyish va ichish kunlaridir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ташриқ кунлари — ейиш ва Аллоҳни зикр қилиш кунларидир», дедилар. Бир сафар эса: «Ейиш ва ичиш кунларидир», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ قَالَ إِنْ لَمْ أَكُنْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ يَعْنِي الزُّهْرِيَّ فَحَدَّثَنِي سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا عَتِيرَةَ فِي الْإِسْلَامِ وَلَا فَرَعَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Islomda atira ham yoʻq, faraʼ ham yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Исломда атира ҳам йўқ, фараъ ҳам йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ سَيَّارٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَجَّ فَلَمْ يَرْفُثْ وَلَمْ يَفْسُقْ رَجَعَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki haj qilib, (haj asnosida) jinsiy yaqinlik qilmasa va fisq qilmasa, onasi uni tugʻgan kundagi holatidek boʻlib qaytadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки ҳаж қилиб, (ҳаж асносида) жинсий яқинлик қилмаса ва фисқ қилмаса, онаси уни туғган кундаги ҳолатидек бўлиб қайтади», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ هِشَامٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَطُوفُ اللَّيْلَةَ عَلَى مِائَةِ امْرَأَةٍ تَلِدُ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ غُلَامًا يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَمْ يَسْتَثْنِ فَمَا وَلَدَتْ إِلَّا وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ بِشِقِّ إِنْسَانٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ اسْتَثْنَى لَوُلِدَ لَهُ مِائَةُ غُلَامٍ كُلُّهُمْ يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Sulaymon ibn Dovud: «Bu kecha yuzta ayolimni aylanaman; ularning har biri Alloh yoʻlida jang qiladigan oʻgʻil tugʻadi», dedi va istisno qilmadi (inshaalloh demadi). Bas, ulardan faqat bittasi chala odam tugʻdi. Rasululloh ﷺ: «Agar u istisno qilganida, unga hammasi Alloh yoʻlida jang qiladigan yuzta oʻgʻil tugʻilgan boʻlar edi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сулаймон ибн Довуд: «Бу кеча юзта аёлимни айланаман; уларнинг ҳар бири Аллоҳ йўлида жанг қиладиган ўғил туғади», деди ва истисно қилмади (иншааллоҳ демади). Бас, улардан фақат биттаси чала одам туғди. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у истисно қилганида, унга ҳаммаси Аллоҳ йўлида жанг қиладиган юзта ўғил туғилган бўлар эди», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَوْصَانِي خَلِيلِي بِثَلَاثٍ قَالَ هُشَيْمٌ فَلَا أَدَعُهُنَّ حَتَّى أَمُوتَ بِالْوِتْرِ قَبْلَ النَّوْمِ وَصِيَامِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَالْغُسْلِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Doʻstim ﷺ menga uch narsani vasiyat qildilar — Hushaym aytdi: men ularni oʻlgunimcha tark etmayman — uxlashdan oldin vitr oʻqish, har oyda uch kun roʻza tutish va juma kuni gʻusl qilish.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Дўстим ﷺ менга уч нарсани васият қилдилар — Ҳушайм айтди: мен уларни ўлгунимча тарк этмайман — ухлашдан олдин витр ўқиш, ҳар ойда уч кун рўза тутиш ва жума куни ғусл қилиш.

حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسٌ مِنْ الْفِطْرَةِ قَصُّ الشَّارِبِ وَتَقْلِيمُ الْأَظْفَارِ وَنَتْفُ الْإِبْطِ وَالِاسْتِحْدَادُ وَالْخِتَانُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Beshta narsa fitratdandir: moʻylovni qirqish, tirnoqlarni olish, qoʻltiq tukini yulish, qovni olish va xatna qilish», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бешта нарса фитратдандир: мўйловни қирқиш, тирноқларни олиш, қўлтиқ тукини юлиш, қовни олиш ва хатна қилиш», — дедилар.

حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ بَكْرٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ صَلَاةَ الْعَتَمَةِ أَوْ قَالَ صَلَاةَ الْعِشَاءِ فَقَرَأَ إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ فَسَجَدَ فِيهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقَالَ سَجَدْتُ فِيهَا خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَا أَزَالُ أَسْجُدُهَا حَتَّى أَلْقَاهُ

Abu Rofeʼ (rahimahulloh) aytdi: Abu Hurayra bilan birga atama namozini — yoki xufton namozini — oʻqidim. U {Osmon yorilganda} (surasini) oʻqidi va unda sajda qildi. Men: «Ey Abu Hurayra!» dedim. U: «Men Abul-Qosim ﷺ ortlarida bunda sajda qilganman va u zotga yoʻliqquncha bunda sajda qilishni tark etmayman», dedi.Абу Рофеъ (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Абу Ҳурайра билан бирга атама намозини — ёки хуфтон намозини — ўқидим. У {Осмон ёрилганда} (сурасини) ўқиди ва унда сажда қилди. Мен: «Эй Абу Ҳурайра!» дедим. У: «Мен Абул-Қосим ﷺ ортларида бунда сажда қилганман ва у зотга йўлиққунча бунда сажда қилишни тарк этмайман», деди.

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُفَضَّلٍ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَقَعَ الذُّبَابُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَإِنَّ فِي أَحَدِ جَنَاحَيْهِ دَاءً وَفِي الْآخَرِ شِفَاءً وَإِنَّهُ يَتَّقِي بِجَنَاحِهِ الَّذِي فِيهِ الدَّاءُ فَلْيَغْمِسْهُ كُلَّهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringizning idishingizga pashsha tushib qolsa, uning bir qanotida dard (kasallik), boshqasida shifo bordir. U dard boʻlgan qanoti bilan (oʻzini) himoya qiladi. Shuning uchun uni butunlay botirsin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингизнинг идишингизга пашша тушиб қолса, унинг бир қанотида дард (касаллик), бошқасида шифо бордир. У дард бўлган қаноти билан (ўзини) ҳимоя қилади. Шунинг учун уни бутунлай ботирсин».

حَدَّثَنَا بِشْرٌ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا انْتَهَى أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَجْلِسِ فَلْيُسَلِّمْ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَقُومَ فَلْيُسَلِّمْ فَلَيْسَ الْأَوَّلُ بِأَحَقَّ مِنْ الْآخِرِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz majlisga yetib kelganida salom bersin, oʻrnidan turmoqchi boʻlganida ham salom bersin. Birinchisi oxirgisidan koʻra haqliroq emas», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз мажлисга етиб келганида салом берсин, ўрнидан турмоқчи бўлганида ҳам салом берсин. Биринчиси охиргисидан кўра ҳақлироқ эмас», — дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَجْزِي وَلَدٌ وَالِدَهُ إِلَّا أَنْ يَجِدَهُ مَمْلُوكًا فَيَشْتَرِيَهُ فَيُعْتِقَهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Farzand otasining haqqini ado eta olmaydi, faqat uni qul holida topib, sotib olib, ozod qilsagina (ado etgan boʻladi)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Фарзанд отасининг ҳаққини адо эта олмайди, фақат уни қул ҳолида топиб, сотиб олиб, озод қилсагина (адо этган бўлади)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ الْمُهَلَّبِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّمَا الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعِينَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Imom ergashish uchungina (tayinlangan)dir. Bas, qachon u takbir aytsa, sizlar ham takbir aytinglar; ruku qilsa, ruku qilinglar; ‹Samiʼallohu liman hamidah› desa, sizlar ‹Robbano lakal hamd› denglar; oʻtirib namoz oʻqisa, sizlar ham hammangiz oʻtirib oʻqinglar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Имом эргашиш учунгина (тайинланган)дир. Бас, қачон у такбир айтса, сизлар ҳам такбир айтинглар; руку қилса, руку қилинглар; ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сизлар ‹Роббано лакал ҳамд› денглар; ўтириб намоз ўқиса, сизлар ҳам ҳаммангиз ўтириб ўқинглар».

حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ جُعِلَ قَاضِيًا بَيْنَ النَّاسِ فَقَدْ ذُبِحَ بِغَيْرِ سِكِّينٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim odamlar orasida qozi qilib tayinlansa, u pichoqsiz soʻyilibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким одамлар орасида қози қилиб тайинланса, у пичоқсиз сўйилибди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْغِيَابَةُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا لَيْسَ فِيهِ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ فِي أَخِي مَا أَقُولُ لَهُ يَعْنِي قَالَ إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدْ اغْتَبْتَهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدْ بَهَتَّهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Gʻiybat nima ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir», dedilar. U zot: «Birodaringni unda yoʻq narsa bilan tilga olishingdir», dedilar. (Bir kishi): «Aytsangiz-chi, agar men aytayotgan (narsa) birodarimda bor boʻlsa-chi?» dedi. U zot: «Agar unda sen aytayotgan (narsa) bor boʻlsa, sen uni gʻiybat qilibsan; agar unda boʻlmasa, unga buhton qilibsan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ғийбат нима эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир», дедилар. У зот: «Биродарингни унда йўқ нарса билан тилга олишингдир», дедилар. (Бир киши): «Айтсангиз-чи, агар мен айтаётган (нарса) биродаримда бор бўлса-чи?» деди. У зот: «Агар унда сен айтаётган (нарса) бор бўлса, сен уни ғийбат қилибсан; агар унда бўлмаса, унга буҳтон қилибсан», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى عَلَى النَّجَاشِىِّ فَكَبَّرَ أَرْبَعًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Najoshiyga (janoza) namozini oʻqib, toʻrt marta takbir aytdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Нажошийга (жаноза) намозини ўқиб, тўрт марта такбир айтдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا حَضَرَ رَمَضَانُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ جَاءَكُمْ رَمَضَانُ شَهْرٌ مُبَارَكٌ افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ صِيَامَهُ تُفْتَحُ فِيهِ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَيُغْلَقُ فِيهِ أَبْوَابُ الْجَحِيمِ وَتُغَلُّ فِيهِ الشَّيَاطِينُ فِيهِ لَيْلَةٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا قَدْ حُرِمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ramazon kirganda Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Sizlarga muborak oy — Ramazon keldi. Alloh uning roʻzasini sizlarga farz qildi. Bu oyda jannat eshiklari ochiladi, doʻzax eshiklari yopiladi va bu oyda shaytonlar kishanlanadi. Unda ming oydan yaxshiroq boʻlgan bir kecha bordir. Kim uning yaxshiligidan mahrum boʻlsa, batahqiq mahrum boʻlibdi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Рамазон кирганда Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Сизларга муборак ой — Рамазон келди. Аллоҳ унинг рўзасини сизларга фарз қилди. Бу ойда жаннат эшиклари очилади, дўзах эшиклари ёпилади ва бу ойда шайтонлар кишанланади. Унда минг ойдан яхшироқ бўлган бир кеча бордир. Ким унинг яхшилигидан маҳрум бўлса, батаҳқиқ маҳрум бўлибди».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَنَادَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيُصَلِّي أَحَدُنَا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ قَالَ أَوَكُلُّكُمْ يَجِدُ ثَوْبَيْنِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺni chaqirib: «Birimiz bitta kiyimda namoz oʻqiydimi?» dedi. U zot: «Har biringiz ikkita kiyim topa oladimi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺни чақириб: «Биримиз битта кийимда намоз ўқийдими?» деди. У зот: «Ҳар бирингиз иккита кийим топа оладими?» дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَسْلَمُ وَغِفَارٌ وَشَيْءٌ مِنْ مُزَيْنَةَ وَجُهَيْنَةَ أَوْ شَيْءٌ مِنْ جُهَيْنَةَ وَمُزَيْنَةَ خَيْرٌ عِنْدَ اللَّهِ قَالَ أَحْسِبُهُ قَالَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ أَسَدٍ وَغَطَفَانَ وَهَوَازِنَ وَتَمِيمٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Aslam, Gʻifor va Muzayna hamda Juhaynadan bir qismi — yoki Juhayna va Muzaynadan bir qismi — Alloh huzurida — (roviy) dedi: oʻylashimcha, u Qiyomat kuni dedi — Asad, Gʻatafon, Havozin va Tamimdan yaxshiroqdir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аслам, Ғифор ва Музайна ҳамда Жуҳайнадан бир қисми — ёки Жуҳайна ва Музайнадан бир қисми — Аллоҳ ҳузурида — (ровий) деди: ўйлашимча, у Қиёмат куни деди — Асад, Ғатафон, Ҳавозин ва Тамимдан яхшироқдир», — дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ خَيْرًا إِلَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ إِيَّاهُو قَالَ بِيَدِهِ قُلْنَا يُقَلِّلُهَا يُزَهِّدُهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abul-Qosim ﷺ: «Juma kunida shunday bir soat borki, tik turib namoz oʻqiyotgan musulmon banda oʻsha vaqtga toʻgʻri kelib Allohdan biror yaxshilik soʻrasa, Alloh unga albatta oʻshani ato etadi», dedilar. Va u zot qoʻllari bilan uning qisqaligiga, ozligiga ishora qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абул-Қосим ﷺ: «Жума кунида шундай бир соат борки, тик туриб намоз ўқиётган мусулмон банда ўша вақтга тўғри келиб Аллоҳдан бирор яхшилик сўраса, Аллоҳ унга албатта ўшани ато этади», дедилар. Ва у зот қўллари билан унинг қисқалигига, озлигига ишора қилдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَإِمَّا تَفَاخَرُوا وَإِمَّا تَذَاكَرُوا الرِّجَالُ أَكْثَرُ أَمْ النِّسَاءُ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَوَ لَمْ يَقُلْ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَوَّلَ زُمْرَةٍ تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ وَالَّتِي تَلِيهَا عَلَى أَضْوَإِ كَوْكَبٍ دُرِّيٍّ فِي السَّمَاءِ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ زَوْجَتَانِ ثِنْتَانِ يُرَى مُخُّ سَاقِهِمَا مِنْ وَرَاءِ اللَّحْمِ وَمَا فِي الْجَنَّةِ أَعْزَبُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Kishilar) goh faxrlanib, goh suhbatlashib, erkaklar koʻpmi yoki ayollarmi, deb (bahslashdilar). Shunda Abu Hurayra: «Abul-Qosim ﷺ shunday demaganmidilar: ‹Jannatga birinchi kiradigan guruh toʻlin oqshomidagi oy suratida boʻladi, ulardan keyingilari esa osmondagi eng yorqin durdek (porloq) yulduz suratida boʻladi. Ulardan har bir kishining ikkitadan jufti boʻlib, (oyoq) boldirlarining iligi goʻsht ortidan koʻrinib turadi. Jannatda esa beva (juftsiz) hech kim boʻlmaydi›», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (Кишилар) гоҳ фахрланиб, гоҳ суҳбатлашиб, эркаклар кўпми ёки аёлларми, деб (баҳслашдилар). Шунда Абу Ҳурайра: «Абул-Қосим ﷺ шундай демаганмидилар: ‹Жаннатга биринчи кирадиган гуруҳ тўлин оқшомидаги ой суратида бўлади, улардан кейингилари эса осмондаги энг ёрқин дурдек (порлоқ) юлдуз суратида бўлади. Улардан ҳар бир кишининг иккитадан жуфти бўлиб, (оёқ) болдирларининг илиги гўшт ортидан кўриниб туради. Жаннатда эса бева (жуфтсиз) ҳеч ким бўлмайди›», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُشْرَبَ مِنْ فِي السِّقَاءِقَالَ أَيُّوبُ فَأُنْبِئْتُ أَنَّ رَجُلًا شَرِبَ مِنْ فِي السِّقَاءِ فَخَرَجَتْ حَيَّةٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ meshning ogʻzidan (suv) ichishdan qaytardilar. Ayyub dedi: Menga xabar berilishicha, bir kishi meshning ogʻzidan ichgan edi, undan bir ilon chiqdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ мешнинг оғзидан (сув) ичишдан қайтардилар. Айюб деди: Менга хабар берилишича, бир киши мешнинг оғзидан ичган эди, ундан бир илон чиқди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَمْنَعَنَّ رَجُلٌ جَارَهُ أَنْ يَجْعَلَ خَشَبَتَهُ أَوْ قَالَ خَشَبَةً فِي جِدَارِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech bir kishi qoʻshnisini oʻz devoriga yogʻochini — yoki: bir yogʻochni — qoʻyishdan man qilmasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч бир киши қўшнисини ўз деворига ёғочини — ёки: бир ёғочни — қўйишдан ман қилмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَدَقَةَ إِلَّا عَنْ ظَهْرِ غِنًى وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنْ الْيَدِ السُّفْلَى وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sadaqa faqat boylik ortidan (qoʻlda mol qolgan holda) boʻladi; yuqori qoʻl pastki qoʻldan yaxshiroqdir; (sadaqani) oʻzing boqadiganlardan boshla», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Садақа фақат бойлик ортидан (қўлда мол қолган ҳолда) бўлади; юқори қўл пастки қўлдан яхшироқдир; (садақани) ўзинг боқадиганлардан бошла», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُأَتَى جِبْرِيلُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ خَدِيجَةُ قَدْ أَتَتْكَ بِإِنَاءٍ مَعَهَا فِيهِ إِدَامٌ أَوْ طَعَامٌ أَوْ شَرَابٌ فَإِذَا هِيَ أَتَتْكَ فَاقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلَامَ مِنْ رَبِّهَا وَمِنِّي وَبَشِّرْهَا بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍ لَا صَخَبَ فِيهِ وَلَا نَصَبَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Jibril Nabiy ﷺning oldilariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, mana bu Xadija keldi, u bilan birga ichida lazzatli ozuqa yoki taom yoki ichimlik boʻlgan bir idish bor. U sizning oldingizga kelganda, unga Robbisidan va mendan salom yetkazing va uni jannatda qamishdan (qurilgan) bir uy bilan xushxabarlang — unda na shovqin, na charchoq bordir», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Жибрил Набий ﷺнинг олдиларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мана бу Хадижа келди, у билан бирга ичида лаззатли озуқа ёки таом ёки ичимлик бўлган бир идиш бор. У сизнинг олдингизга келганда, унга Роббисидан ва мендан салом етказинг ва уни жаннатда қамишдан (қурилган) бир уй билан хушхабарланг — унда на шовқин, на чарчоқ бордир», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَدَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لَا يَخْرُجُ إِلَّا جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَإِيمَانًا بِي وَتَصْدِيقًا بِرَسُولِي فَهُوَ عَلَيَّ ضَامِنٌ أَنْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ أُرْجِعَهُ إِلَى مَسْكَنِهِ الَّذِي خَرَجَ مِنْهُ نَائِلًا مَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا مِنْ كَلْمٍ يُكْلَمُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ كُلِمَ لَوْنُهُ لَوْنُ دَمٍ وَرِيحُهُ رِيحُ مِسْكٍ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُسْلِمِينَ مَا قَعَدْتُ خِلَافَ سَرِيَّةٍ تَغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَبَدًا وَلَكِنِّي لَا أَجِدُ سَعَةً فَيَتْبَعُونِي وَلَا تَطِيبُ أَنْفُسُهُمْ فَيَتَخَلَّفُونَ بَعْدِي وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوَدِدْتُ أَنْ أَغْزُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأُقْتَلَ ثُمَّ أَغْزُوَ فَأُقْتَلَ ثُمَّ أَغْزُوَ فَأُقْتَلَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh Oʻz yoʻlida — uni faqat Mening yoʻlimda jihod qilish, Menga iymon keltirish va Paygʻambarimni tasdiqlash chiqargan kishini (mukofotlashga) zomin boʻldi: Men uni jannatga kiritishni, yoki olgan ajru gʻanimati bilan birga oʻzi chiqqan maskaniga qaytarishni zimmamga oldim. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, Alloh yoʻlida jarohat olgan har bir kishi qiyomat kuni jarohatlangan paytidagi holatida keladi: rangi qon rangi, hidi esa mushk hididir. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar musulmonlarga ogʻir kelmaganida, Alloh yoʻlida jang qilish uchun chiqayotgan birorta sariyyaning ortida hech qachon qolib qolmas edim. Lekin men ularni (mingdirib) olib yuradigan imkonni topa olmayman, ular esa mendan ortda qolishga koʻnmaydilar. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, men Alloh yoʻlida jang qilib oʻldirilishni, soʻng yana jang qilib oʻldirilishni, soʻng yana jang qilib oʻldirilishni juda istardim», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ Ўз йўлида — уни фақат Менинг йўлимда жиҳод қилиш, Менга иймон келтириш ва Пайғамбаримни тасдиқлаш чиқарган кишини (мукофотлашга) зомин бўлди: Мен уни жаннатга киритишни, ёки олган ажру ғанимати билан бирга ўзи чиққан масканига қайтаришни зиммамга олдим. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, Аллоҳ йўлида жароҳат олган ҳар бир киши қиёмат куни жароҳатланган пайтидаги ҳолатида келади: ранги қон ранги, ҳиди эса мушк ҳидидир. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар мусулмонларга оғир келмаганида, Аллоҳ йўлида жанг қилиш учун чиқаётган бирорта сарийянинг ортида ҳеч қачон қолиб қолмас эдим. Лекин мен уларни (мингдириб) олиб юрадиган имконни топа олмайман, улар эса мендан ортда қолишга кўнмайдилар. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, мен Аллоҳ йўлида жанг қилиб ўлдирилишни, сўнг яна жанг қилиб ўлдирилишни, сўнг яна жанг қилиб ўлдирилишни жуда истардим», — дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُحَلِّقِينَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالْمُقَصِّرِينَ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُحَلِّقِينَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالْمُقَصِّرِينَ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُحَلِّقِينَ قَالُوا وَالْمُقَصِّرِينَ قَالَ وَالْمُقَصِّرِينَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohim, soch oldirganlarni magʻfirat qil», dedilar. Sahobalar: «Ey Rasululloh, sochini qisqartirganlarni-chi?» dedilar. U zot: «Allohim, soch oldirganlarni magʻfirat qil», dedilar. Ular: «Ey Rasululloh, sochini qisqartirganlarni-chi?» dedilar. U zot: «Allohim, soch oldirganlarni magʻfirat qil», dedilar. Ular: «Sochini qisqartirganlarni-chi?» dedilar. U zot: «Sochini qisqartirganlarni ham», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, соч олдирганларни мағфират қил», дедилар. Саҳобалар: «Эй Расулуллоҳ, сочини қисқартирганларни-чи?» дедилар. У зот: «Аллоҳим, соч олдирганларни мағфират қил», дедилар. Улар: «Эй Расулуллоҳ, сочини қисқартирганларни-чи?» дедилар. У зот: «Аллоҳим, соч олдирганларни мағфират қил», дедилар. Улар: «Сочини қисқартирганларни-чи?» дедилар. У зот: «Сочини қисқартирганларни ҳам», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا قَالَ أَمَا وَأَبِيكَ لَتُنَبَّأَنَّهُ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَلَا تَمَهَّلْ حَتَّى {إِذَا بَلَغَتْ الْحُلْقُومَ} قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurlariga bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, qaysi sadaqa ajri jihatidan eng ulugʻroq?» dedi. Shunda u zot: «Otang haqqi! Albatta senga bildirilur: (eng ulugʻi) soppa-sogʻ, molingga ziqna, kambagʻallikdan qoʻrqib, (uzoq) yashashni umid qilib turgan holingda sadaqa qilishingdir. {Jon halqumga yetganda}: ‹Falonchiga buncha, falonchiga buncha›, deydigan paytgacha kechiktirma — axir u (mol) endi falonchining moli boʻlib qolgan», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси садақа ажри жиҳатидан энг улуғроқ?» деди. Шунда у зот: «Отанг ҳаққи! Албатта сенга билдирилур: (энг улуғи) соппа-соғ, молингга зиқна, камбағалликдан қўрқиб, (узоқ) яшашни умид қилиб турган ҳолингда садақа қилишингдир. {Жон ҳалқумга етганда}: ‹Фалончига бунча, фалончига бунча›, дейдиган пайтгача кечиктирма — ахир у (мол) энди фалончининг моли бўлиб қолган», — дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ قَالَ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَلَسَ جِبْرِيلُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا مَلَكٌ يَنْزِلُ فَقَالَ جِبْرِيلُ إِنَّ هَذَا الْمَلَكَ مَا نَزَلَ مُنْذُ يَوْمِ خُلِقَ قَبْلَ السَّاعَةِ فَلَمَّا نَزَلَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ رَبُّكَ قَالَ أَفَمَلِكًا نَبِيًّا يَجْعَلُكَ أَوْ عَبْدًا رَسُولًا قَالَ جِبْرِيلُ تَوَاضَعْ لِرَبِّكَ يَا مُحَمَّدُ قَالَ بَلْ عَبْدًا رَسُولًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Jibril Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirgan edi, u osmonga qaradi va bir farishta tushib kelayotgan ekan. Jibril: «Bu farishta yaratilgan kunidan buyon shu soatgacha (hech) tushmagan edi», dedi. U tushgach: «Ey Muhammad, meni sizning oldingizga Robbingiz yubordi. U sizni podshoh paygʻambar qilsinmi yoki banda paygʻambar qilsinmi?» dedi. Jibril: «Ey Muhammad, Robbingizga tavozeʼ qiling», dedi. Shunda u zot: «Yoʻq, banda paygʻambar (boʻlay)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жибрил Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эди, у осмонга қаради ва бир фаришта тушиб келаётган экан. Жибрил: «Бу фаришта яратилган кунидан буён шу соатгача (ҳеч) тушмаган эди», деди. У тушгач: «Эй Муҳаммад, мени сизнинг олдингизга Роббингиз юборди. У сизни подшоҳ пайғамбар қилсинми ёки банда пайғамбар қилсинми?» деди. Жибрил: «Эй Муҳаммад, Роббингизга тавозеъ қилинг», деди. Шунда у зот: «Йўқ, банда пайғамбар (бўлай)», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا فَإِذَا طَلَعَتْ وَرَآهَا النَّاسُ آمَنَ مَنْ عَلَيْهَا فَذَلِكَ حِينَ {لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا}

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Quyosh magʻribdan (botadigan tomonidan) chiqmaguncha qiyomat qoim boʻlmaydi. U chiqib, odamlar uni koʻrganlarida, yer yuzidagilarning hammasi iymon keltiradi. Ammo bu — {ilgari iymon keltirmagan yoki iymonida yaxshilik kasb etmagan jonga iymoni foyda bermaydigan} payt boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Қуёш мағрибдан (ботадиган томонидан) чиқмагунча қиёмат қоим бўлмайди. У чиқиб, одамлар уни кўрганларида, ер юзидагиларнинг ҳаммаси иймон келтиради. Аммо бу — {илгари иймон келтирмаган ёки иймонида яхшилик касб этмаган жонга иймони фойда бермайдиган} пайт бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكُمْ وَالْوِصَالَ قَالَهَا ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالُوا فَإِنَّكَ تُوَاصِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّكُمْ لَسْتُمْ فِي ذَلِكَ مِثْلِي إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي فَاكْلَفُوا مِنْ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Visoldan saqlaninglar!» dedilar — buni uch marta aytdilar. Ular: «Ammo Siz visol qilasiz-ku, yo Rasululloh?» dedilar. U zot: «Sizlar bu borada menga oʻxshamaysizlar. Men tunni shunday holatda oʻtkazamanki, Robbim meni taomlantiradi va sugʻoradi. Bas, amallardan qodir boʻlganingizcha qilinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Висолдан сақланинглар!» дедилар — буни уч марта айтдилар. Улар: «Аммо Сиз висол қиласиз-ку, ё Расулуллоҳ?» дедилар. У зот: «Сизлар бу борада менга ўхшамайсизлар. Мен тунни шундай ҳолатда ўтказаманки, Роббим мени таомлантиради ва суғоради. Бас, амаллардан қодир бўлганингизча қилинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ النَّاسَ أَمْوَالَهُمْ تَكَثُّرًا فَإِنَّمَا يَسْأَلُ جَمْرًا فَلْيَسْتَقِلَّ مِنْهُ أَوْ لِيَسْتَكْثِرْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim odamlardan mollarini koʻpaytirish (boyish) maqsadida soʻrasa, u choʻgʻ soʻrayotgan boʻladi. Endi xohlasa ozini soʻrasin, xohlasa koʻpini soʻrasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким одамлардан молларини кўпайтириш (бойиш) мақсадида сўраса, у чўғ сўраётган бўлади. Энди хоҳласа озини сўрасин, хоҳласа кўпини сўрасин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ وَجَرِيرٌ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَبَّرَ فِي الصَّلَاةِ سَكَتَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَرَأَيْتَ إِسْكَاتَكَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ أَخْبِرْنِي مَا هُوَ قَالَ أَقُولُ اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنْ خَطَايَايَ كَالثَّوْبِ الْأَبْيَضِ مِنْ الدَّنَسِ قَالَ جَرِيرٌ كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ اللَّهُمَّ اغْسِلْنِي مِنْ خَطَايَايَ بِالثَّلْجِ وَالْمَاءِ وَالْبَرَدِقَالَ أَبِي كُلُّهَا عَنْ أَبِي زُرْعَةَ إِلَّا هَذَا عَنْ أَبِي صَالِحٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ namozda takbir aytganlarida, takbir bilan qiroat orasida bir oz jim turar edilar. Men: «Otam-onam sizga fido boʻlsin, takbir bilan qiroat orasidagi jim turishingiz haqida menga xabar bering, u nima?» dedim. U zot: «Men: ‹Allohumma boʼid bayniy va bayna xotoyaya kama boʼadta baynal-mashriqi val-magʻrib, allohumma naqqiniy min xotoyaya kas-savbil-abyazi minad-danas, allohummagʻsilniy min xotoyaya bis-salji val-mai val-barod› (Ey Alloh, mashriq bilan magʻrib orasini uzoqlatganing kabi men bilan xatolarim orasini uzoqlat. Ey Alloh, oq libos kirdan tozalangani kabi meni xatolarimdan tozala. Ey Alloh, meni xatolarimdan qor, suv va doʻl bilan yuv), deyman», dedilar. Jarir (oʻz rivoyatida): «Libos tozalangani kabi», dedi. Otam aytdi: Bularning barchasi Abu Zurʼadan (rivoyat qilingan), faqat mana bu Abu Solihdandir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ намозда такбир айтганларида, такбир билан қироат орасида бир оз жим турар эдилар. Мен: «Отам-онам сизга фидо бўлсин, такбир билан қироат орасидаги жим туришингиз ҳақида менга хабар беринг, у нима?» дедим. У зот: «Мен: ‹Аллоҳумма бўид байний ва байна хотояя кама бўадта байнал-машриқи вал-мағриб, аллоҳумма наққиний мин хотояя кас-савбил-абязи минад-данас, аллоҳуммағсилний мин хотояя бис-салжи вал-маи вал-барод› (Эй Аллоҳ, машриқ билан мағриб орасини узоқлатганинг каби мен билан хатоларим орасини узоқлат. Эй Аллоҳ, оқ либос кирдан тозалангани каби мени хатоларимдан тозала. Эй Аллоҳ, мени хатоларимдан қор, сув ва дўл билан юв), дейман», дедилар. Жарир (ўз ривоятида): «Либос тозалангани каби», деди. Отам айтди: Буларнинг барчаси Абу Зуръадан (ривоят қилинган), фақат мана бу Абу Солиҳдандир.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَوَّلَ زُمْرَةٍ تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ عَلَى أَشَدِّ ضَوْءِ كَوْكَبٍ دُرِّيٍّ فِي السَّمَاءِ إِضَاءَةً لَا يَبُولُونَ وَلَا يَتَغَوَّطُونَ وَلَا يَتْفُلُونَ وَلَا يَمْتَخِطُونَ أَمْشَاطُهُمْ الذَّهَبُ وَرَشْحُهُمْ الْمِسْكُ وَمَجَامِرُهُمْ الْأَلُوَّةُ وَأَزْوَاجُهُمْ الْحُورُ الْعِينُ أَخْلَاقُهُمْ عَلَى خَلْقِ رَجُلٍ وَاحِدٍ عَلَى صُورَةِ أَبِيهِمْ آدَمَ فِي طُولِ سِتِّينَ ذِرَاعًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannatga birinchi kiradigan guruh oʻn toʻrtinchi kechadagi toʻlin oy suratida boʻlur. Ulardan keyin kiradiganlar esa osmondagi eng yorqin yulduz nuridek boʻlur. Ular bavl ham qilmaydilar, ich ham boʻshatmaydilar, tupurmaydilar ham, burun ham qoqmaydilar. Taroqlari oltindan, terlari mushkdan, isiriqdonlari ud yogʻochidandir. Juftlari hur qizlaridir. Xulqlari yagona bir kishining xulqidek boʻlib, otalari Odam suratida, boʻyi oltmish ziroʻdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатга биринчи кирадиган гуруҳ ўн тўртинчи кечадаги тўлин ой суратида бўлур. Улардан кейин кирадиганлар эса осмондаги энг ёрқин юлдуз нуридек бўлур. Улар бавл ҳам қилмайдилар, ич ҳам бўшатмайдилар, тупурмайдилар ҳам, бурун ҳам қоқмайдилар. Тароқлари олтиндан, терлари мушкдан, исириқдонлари уд ёғочидандир. Жуфтлари ҳур қизларидир. Хулқлари ягона бир кишининг хулқидек бўлиб, оталари Одам суратида, бўйи олтмиш зирўдир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ قَالَدَخَلْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ دَارَ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَرَأَى فِيهَا تَصَاوِيرَ وَهِيَ تُبْنَى فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذَهَبَ يَخْلُقُ خَلْقًا كَخَلْقِي فَلْيَخْلُقُوا ذَرَّةً أَوْ فَلْيَخْلُقُوا حَبَّةً أَوْ لِيَخْلُقُوا شَعِيرَةً ثُمَّ دَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ حَتَّى جَاوَزَ الْمِرْفَقَيْنِ فَلَمَّا غَسَلَ رِجْلَيْهِ جَاوَزَ الْكَعْبَيْنِ إِلَى السَّاقَيْنِ فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقَالَ هَذَا مَبْلَغُ الْحِلْيَةِ

Abu Zurʼa aytadi: Men Abu Hurayra (roziyallohu anhu) bilan Marvon ibn Hakamning uyiga kirdim. Uy qurilayotgan edi, (Abu Hurayra) unda suratlarni koʻrib qoldi-da: «Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitganman: ‹Alloh azza va jalla aytadi: Mening yaratganimga oʻxshatib biror narsa yaratmoqchi boʻlgan kimsadan koʻra zolimroq kim bor?! Bas, ular bir zarra yaratib koʻrsinlar, yo bir dona (don) yaratib koʻrsinlar, yo bir dona arpa yaratib koʻrsinlar!›», dedi. Soʻng u tahorat suvini soʻrab, tahorat qildi va qoʻllarini tirsaklaridan oshirib yuvdi; oyoqlarini yuvganda esa toʻpiqlaridan oshirib boldirlarigacha yuvdi. Men: «Bu nima?» dedim. U: «Bu — (jannat) zeb-ziynati yetadigan joydir», dedi.Абу Зуръа айтади: Мен Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) билан Марвон ибн Ҳакамнинг уйига кирдим. Уй қурилаётган эди, (Абу Ҳурайра) унда суратларни кўриб қолди-да: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитганман: ‹Аллоҳ азза ва жалла айтади: Менинг яратганимга ўхшатиб бирор нарса яратмоқчи бўлган кимсадан кўра золимроқ ким бор?! Бас, улар бир зарра яратиб кўрсинлар, ё бир дона (дон) яратиб кўрсинлар, ё бир дона арпа яратиб кўрсинлар!›», деди. Сўнг у таҳорат сувини сўраб, таҳорат қилди ва қўлларини тирсакларидан ошириб ювди; оёқларини ювганда эса тўпиқларидан ошириб болдирларигача ювди. Мен: «Бу нима?» дедим. У: «Бу — (жаннат) зеб-зийнати етадиган жойдир», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ikki kalima borki, ular tilda yengil, mezonda ogʻir, Rahmonga suyukli boʻlgandir: ‹Subhanallohi va bihamdihi, subhanallohil-aziim› (Allohni poklab hamd aytaman, ulugʻ Allohni poklayman)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки калима борки, улар тилда енгил, мезонда оғир, Раҳмонга суюкли бўлгандир: ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи, субҳаналлоҳил-азиим› (Аллоҳни поклаб ҳамд айтаман, улуғ Аллоҳни поклайман)», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَقَدْ رَآنِي فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَتَمَثَّلُ بِي وَقَالَ ابْنُ فُضَيْلٍ مَرَّةً يَتَخَيَّلُ بِي فَإِنَّ رُؤْيَا الْعَبْدِ الْمُؤْمِنِ الصَّادِقَةَ الصَّالِحَةَ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, demak, meni haqiqatan koʻribdi, chunki shayton mening suratimga kira olmaydi. Zero, moʻmin bandaning rost, solih tushi paygʻambarlikning yetmishdan bir qismidir», dedilar. Ibn Fuzayl bir marta: «Mening qiyofamda koʻrina olmaydi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, демак, мени ҳақиқатан кўрибди, чунки шайтон менинг суратимга кира олмайди. Зеро, мўмин банданинг рост, солиҳ туши пайғамбарликнинг етмишдан бир қисмидир», дедилар. Ибн Фузайл бир марта: «Менинг қиёфамда кўрина олмайди», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِمَامُ ضَامِنٌ وَالْمُؤَذِّنُ مُؤْتَمَنٌ اللَّهُمَّ أَرْشِدْ الْأَئِمَّةَ وَاغْفِرْ لِلْمُؤَذِّنِينَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom kafildir, muazzin esa ishonib topshirilgan kishidir. Allohim, imomlarni toʻgʻri yoʻlga boshlagin va muazzinlarni magʻfirat qilgin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом кафилдир, муаззин эса ишониб топширилган кишидир. Аллоҳим, имомларни тўғри йўлга бошлагин ва муаззинларни мағфират қилгин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim iymon bilan va savobini Allohdan umid qilib Ramazon roʻzasini tutsa, uning oldingi gunohlari kechiriladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким иймон билан ва савобини Аллоҳдан умид қилиб Рамазон рўзасини тутса, унинг олдинги гуноҳлари кечирилади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحِنْطَةُ بِالْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرُ بِالشَّعِيرِ وَالتَّمْرُ بِالتَّمْرِ وَالْمِلْحُ بِالْمِلْحِ كَيْلًا بِكَيْلٍ وَوَزْنًا بِوَزْنٍ فَمَنْ زَادَ أَوْ أَزَادَ فَقَدْ أَرْبَى إِلَّا مَا اخْتَلَفَ أَلْوَانُهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bugʻdoy bugʻdoyga, arpa arpaga, xurmo xurmoga, tuz tuzga — oʻlchovi oʻlchoviga, tortimi tortimiga (barobar boʻlsin). Kim ziyoda qilsa yoki ziyoda soʻrasa, u ribo qilibdi; magar turlari har xil boʻlsa (bundan mustasno)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Буғдой буғдойга, арпа арпага, хурмо хурмога, туз тузга — ўлчови ўлчовига, тортими тортимига (баробар бўлсин). Ким зиёда қилса ёки зиёда сўраса, у рибо қилибди; магар турлари ҳар хил бўлса (бундан мустасно)», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِلصَّلَاةِ أَوَّلًا وَآخِرًا وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الظُّهْرِ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ يَدْخُلُ وَقْتُ الْعَصْرِ وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الْعَصْرِ حِينَ يَدْخُلُ وَقْتُهَا وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ تَصْفَرُّ الشَّمْسُ وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الْمَغْرِبِ حِينَ تَغْرُبُ الشَّمْسُ وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ يَغِيبُ الْأُفُقُ وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ حِينَ يَغِيبُ الْأُفُقُ وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ يَنْتَصِفُ اللَّيْلُ وَإِنَّ أَوَّلَ وَقْتِ الْفَجْرِ حِينَ يَطْلُعُ الْفَجْرُ وَإِنَّ آخِرَ وَقْتِهَا حِينَ تَطْلُعُ الشَّمْسُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, namozning avvali va oxiri bordir. Peshin vaqtining avvali quyosh ogʻganda, oxiri esa asr vaqti kirganda boʻladi. Asr vaqtining avvali uning vaqti kirganda, oxiri esa quyosh sargʻayganda boʻladi. Shom vaqtining avvali quyosh botganda, oxiri esa ufq gʻoyib boʻlganda boʻladi. Xufton vaqtining avvali ufq gʻoyib boʻlganda, oxiri esa kecha yarmiga yetganda boʻladi. Bomdod vaqtining avvali tong otganda, oxiri esa quyosh chiqqanda boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, намознинг аввали ва охири бордир. Пешин вақтининг аввали қуёш оғганда, охири эса аср вақти кирганда бўлади. Аср вақтининг аввали унинг вақти кирганда, охири эса қуёш сарғайганда бўлади. Шом вақтининг аввали қуёш ботганда, охири эса уфқ ғойиб бўлганда бўлади. Хуфтон вақтининг аввали уфқ ғойиб бўлганда, охири эса кеча ярмига етганда бўлади. Бомдод вақтининг аввали тонг отганда, охири эса қуёш чиққанда бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ رِزْقَ آلِ بَيْتِي قُوتًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohim, ahli baytimning rizqini (kun kechirishga) yetarli qilib qoʻygin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, аҳли байтимнинг ризқини (кун кечиришга) етарли қилиб қўйгин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا ضِرَارٌ وَهُوَ أَبُو سِنَانٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ قَالَاقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ إِنَّ الصَّوْمَ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ إِنَّ لِلصَّائِمِ فَرْحَتَيْنِ إِذَا أَفْطَرَ فَرِحَ وَإِذَا لَقِيَ اللَّهَ فَجَزَاهُ فَرِحَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ

Abu Hurayra va Abu Saʼid (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh shunday deydi: ‹Roʻza Men uchundir va unga Men mukofot beraman. Roʻzador uchun ikkita shodlik bor: roʻzasini ochganda shodlanadi va Allohga yoʻliqib, U unga mukofot berganda shodlanadi›. Muhammadning joni Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, roʻzadorning ogʻiz hidi Alloh huzurida mushk hididan koʻra yoqimliroqdir», — dedilar.Абу Ҳурайра ва Абу Саъид (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ шундай дейди: ‹Рўза Мен учундир ва унга Мен мукофот бераман. Рўзадор учун иккита шодлик бор: рўзасини очганда шодланади ва Аллоҳга йўлиқиб, У унга мукофот берганда шодланади›. Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки, рўзадорнинг оғиз ҳиди Аллоҳ ҳузурида мушк ҳидидан кўра ёқимлироқдир», — дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الِاخْتِصَارِ فِي الصَّلَاةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganlarini eshitdim: Rasululloh ﷺ namozda ixtisordan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганларини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ намозда ихтисордан қайтардилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ يُصَلِّي بِاللَّيْلِ فَلْيَبْدَأْ بِرَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz kechasi namoz oʻqish uchun tursa, ikki yengil rakaat bilan boshlasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз кечаси намоз ўқиш учун турса, икки енгил ракаат билан бошласин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ فَأْرَةٍ وَقَعَتْ فِي سَمْنٍ فَمَاتَتْ قَالَ إِنْ كَانَ جَامِدًا فَخُذُوهَا وَمَا حَوْلَهَا ثُمَّ كُلُوا مَا بَقِيَ وَإِنْ كَانَ مَائِعًا فَلَا تَأْكُلُوهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan yogʻ ichiga tushib oʻlib qolgan sichqon haqida soʻralganda, u zot: «Agar u (yogʻ) quyuq boʻlsa, uni va atrofidagisini olib tashlanglar, soʻng qolganini yenglar; agar suyuq boʻlsa, uni yemanglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан ёғ ичига тушиб ўлиб қолган сичқон ҳақида сўралганда, у зот: «Агар у (ёғ) қуюқ бўлса, уни ва атрофидагисини олиб ташланглар, сўнг қолганини енглар; агар суюқ бўлса, уни еманглар», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ ضَمْضَمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِ الْأَسْوَدَيْنِ فِي الصَّلَاةِفَقُلْتُ لِيَحْيَى مَا يَعْنِي بِالْأَسْوَدَيْنِ قَالَ الْحَيَّةُ وَالْعَقْرَبُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda ikki qorani oʻldirishga buyurdilar. Men Yahyodan: «Ikki qora deganda nimani nazarda tutadi?» deb soʻradim. U: «Ilon va chayonni», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда икки қорани ўлдиришга буюрдилар. Мен Яҳёдан: «Икки қора деганда нимани назарда тутади?» деб сўрадим. У: «Илон ва чаённи», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا انْتَعَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَبْدَأْ بِيَمِينِهِ وَإِذَا خَلَعَ فَلْيَبْدَأْ بِشِمَالِهِ وَقَالَ انْعَلْهُمَا جَمِيعًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Biringiz oyoq kiyim kiysa, oʻngidan boshlasin; yechsa, chapidan boshlasin», dedilar. Va: «Ikkovini birga kiyinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз оёқ кийим кийса, ўнгидан бошласин; ечса, чапидан бошласин», дедилар. Ва: «Икковини бирга кийинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأَوْصَانِي خَلِيلِي بِثَلَاثٍ صَوْمِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَالْوَتْرِ قَبْلَ النَّوْمِ وَالْغُسْلِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Doʻstim menga uchta (narsani) vasiyat qildilar: har oydan uch kun roʻza tutishni, uxlashdan avval vitr (oʻqishni) va juma kuni gʻusl qilishni.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Дўстим менга учта (нарсани) васият қилдилар: ҳар ойдан уч кун рўза тутишни, ухлашдан аввал витр (ўқишни) ва жума куни ғусл қилишни.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُلُّ مَوْلُودٍ يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ وَيُنَصِّرَانِهِ أَوْ يُمَجِّسَانِهِ كَمَا تُنْتَجُ الْبَهِيمَةُ بَهِيمَةً هَلْ تُحِسُّونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Har bir tugʻilgan (bola) fitrat uzra tugʻiladi. Soʻng ota-onasi uni yahudiy qiladi, nasroniy qiladi yoki majusiy qiladi — xuddi hayvon (butun) hayvon tugʻqani kabi. Sizlar unda biror kesilgan (aʼzo) koʻryapsizlarmi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир туғилган (бола) фитрат узра туғилади. Сўнг ота-онаси уни яҳудий қилади, насроний қилади ёки мажусий қилади — худди ҳайвон (бутун) ҳайвон туғқани каби. Сизлар унда бирор кесилган (аъзо) кўряпсизларми?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ مَوْلُودٍ يُولَدُ إِلَّا نَخَسَهُ الشَّيْطَانُ فَيَسْتَهِلُّ صَارِخًا مِنْ نَخْسَةِ الشَّيْطَانِ إِلَّا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُثُمَّ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ {إِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ}

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tugʻilgan har bir bolani, albatta, shayton nuqib (chimchilab) qoʻyadi va u shaytonning chimchilashidan baqirib yigʻlay boshlaydi — faqat Maryamning oʻgʻli va onasi (bundan) mustasno», dedilar. Soʻng Abu Hurayra: «Xohlasangiz, {Men uni va uning zurriyotini quvilgan shaytondan (saqlashing uchun) Senga panoh tilab topshiraman} (oyatini) oʻqinglar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Туғилган ҳар бир болани, албатта, шайтон нуқиб (чимчилаб) қўяди ва у шайтоннинг чимчилашидан бақириб йиғлай бошлайди — фақат Марямнинг ўғли ва онаси (бундан) мустасно», дедилар. Сўнг Абу Ҳурайра: «Хоҳласангиз, {Мен уни ва унинг зурриётини қувилган шайтондан (сақлашинг учун) Сенга паноҳ тилаб топшираман} (оятини) ўқинглар», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Moʻminning tushi paygʻambarlikning qirq oltidan bir qismidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Мўминнинг туши пайғамбарликнинг қирқ олтидан бир қисмидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا هَلَكَ كِسْرَى فَلَا كِسْرَى بَعْدَهُ وَإِذَا هَلَكَ قَيْصَرُ فَلَا قَيْصَرَ بَعْدَهُ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَتُنْفِقُنَّ كُنُوزَهُمَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Kisro halok boʻlsa, undan keyin (boshqa) Kisro boʻlmaydi; Qaysar halok boʻlsa, undan keyin (boshqa) Qaysar boʻlmaydi. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, sizlar ikkovining xazinalarini Alloh yoʻlida sarflaysizlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Кисро ҳалок бўлса, ундан кейин (бошқа) Кисро бўлмайди; Қайсар ҳалок бўлса, ундан кейин (бошқа) Қайсар бўлмайди. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, сизлар икковининг хазиналарини Аллоҳ йўлида сарфлайсизлар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَفْضُلُ الصَّلَاةُ فِي الْجَمِيعِ عَلَى صَلَاةِ الرَّجُلِ وَحْدَهُ خَمْسًا وَعِشْرِينَ وَيَجْتَمِعُ مَلَائِكَةُ اللَّيْلِ وَمَلَائِكَةُ النَّهَارِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ {وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا}

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Jamoat bilan oʻqilgan namoz kishining yolgʻiz oʻqigan namozidan yigirma besh daraja afzaldir. Kechasi (navbatdagi) farishtalar bilan kunduzi (navbatdagi) farishtalar bomdod namozida birga jam boʻladilar», dedilar. Soʻng Abu Hurayra: «Istasangiz, {Bomdodning Qurʼonini (oʻqing). Zero, bomdodning Qurʼoni (farishtalar) guvoh boʻladigan (ibodat)dir} (oyatini) oʻqinglar», der edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Жамоат билан ўқилган намоз кишининг ёлғиз ўқиган намозидан йигирма беш даража афзалдир. Кечаси (навбатдаги) фаришталар билан кундузи (навбатдаги) фаришталар бомдод намозида бирга жам бўладилар», дедилар. Сўнг Абу Ҳурайра: «Истасангиз, {Бомдоднинг Қуръонини (ўқинг). Зеро, бомдоднинг Қуръони (фаришталар) гувоҳ бўладиган (ибодат)дир} (оятини) ўқинглар», дер эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَارَبُ الزَّمَانُ وَيُلْقَى الشُّحُّ وَتَظْهَرُ الْفِتَنُ وَيَكْثُرُ الْهَرْجُ قَالَ قَالُوا أَيُّمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْقَتْلُ الْقَتْلُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zamon yaqinlashadi, baxillik tashlanadi, fitnalar zohir boʻladi va harj koʻpayadi», dedilar. Ular: «U nima, yo Rasululloh?» dedilar. U zot: «Qatl, qatl», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Замон яқинлашади, бахиллик ташланади, фитналар зоҳир бўлади ва ҳарж кўпаяди», дедилар. Улар: «У нима, ё Расулуллоҳ?» дедилар. У зот: «Қатл, қатл», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَالَ الْإِمَامُ {غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ} فَقُولُوا آمِينَ فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ يَقُولُونَ آمِينَ وَإِنَّ الْإِمَامَ يَقُولُ آمِينَ فَمَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Imom {Gʻazabga uchraganlarning va adashganlarning yoʻlidan boshqa} deganida, sizlar ‹omin› denglar. Chunki farishtalar omin deydilar va imom ham omin deydi. Kimning omini farishtalarning omini bilan mos kelsa, uning oldingi gunohlari kechiriladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Имом {Ғазабга учраганларнинг ва адашганларнинг йўлидан бошқа} деганида, сизлар ‹омин› денглар. Чунки фаришталар омин дейдилар ва имом ҳам омин дейди. Кимнинг омини фаришталарнинг омини билан мос келса, унинг олдинги гуноҳлари кечирилади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى عَلَى جَنَازَةٍ فَلَهُ قِيرَاطٌ وَمَنْ انْتَظَرَ حَتَّى يُفْرَغَ مِنْهَا فَلَهُ قِيرَاطَانِ قَالُوا وَمَا الْقِيرَاطَانِ قَالَ مِثْلُ الْجَبَلَيْنِ الْعَظِيمَيْنِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki bir janozaga namoz oʻqisa, unga bir qiyrot boʻladi; kimki undan forigʻ boʻlingunicha kutib tursa, unga ikki qiyrot boʻladi», dedilar. Ular: «Ikki qiyrot nima?» dedilar. U zot: «Ikki ulkan togʻ misolidadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки бир жанозага намоз ўқиса, унга бир қийрот бўлади; кимки ундан фориғ бўлингунича кутиб турса, унга икки қийрот бўлади», дедилар. Улар: «Икки қийрот нима?» дедилар. У зот: «Икки улкан тоғ мисолидадир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا مِنْ بَنِي فَزَارَةَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ امْرَأَتَهُ وَلَدَتْ غُلَامًا أَسْوَدَ وَكَأَنَّهُ يُعَرِّضُ أَنْ يَنْتَفِيَ مِنْهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَكَ إِبِلٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ مَا أَلْوَانُهَا قَالَ حُمْرٌ قَالَ فِيهَا ذَوْدٌ أَوْرَقُ قَالَ نَعَمْ فِيهَا ذَوْدٌ أَوْرَقُ قَالَ وَمِمَّا ذَاكَ قَالَ لَعَلَّهُ نَزَعَهُ عِرْقٌ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذَا لَعَلَّهُ يَكُونُ نَزَعَهُ عِرْقٌحَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَعْرَابِيًّا مِنْ بَنِي فَزَارَةَ صَاحَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ امْرَأَتِي وَلَدَتْ غُلَامًا أَسْوَدَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Banu Fazoradan bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Nabiysi, xotinim qora bola tugʻdi», dedi — goʻyo u undan tonmoqchi boʻlayotgandek edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Tuyalaring bormi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Ularning ranglari qanday?» dedilar. U: «Qizil», dedi. U zot: «Ular orasida kulrangi bormi?» dedilar. U: «Ha, ularda kulranglari bor», dedi. U zot: «Bu qayerdan boʻldi?» dedilar. U: «Balki uni biror tomir tortgandir», dedi. Rasululloh ﷺ: «Buni ham, balki, biror tomir tortgandir», dedilar. Boshqa rivoyatda: Banu Fazoradan bir aʼrobiy Nabiy ﷺga qichqirib: «Xotinim qora bola tugʻdi», dedi — soʻng shu maʼnodagini zikr qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Бану Фазорадан бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, хотиним қора бола туғди», деди — гўё у ундан тонмоқчи бўлаётгандек эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Туяларинг борми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Уларнинг ранглари қандай?» дедилар. У: «Қизил», деди. У зот: «Улар орасида кулранги борми?» дедилар. У: «Ҳа, уларда кулранглари бор», деди. У зот: «Бу қаердан бўлди?» дедилар. У: «Балки уни бирор томир тортгандир», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Буни ҳам, балки, бирор томир тортгандир», дедилар. Бошқа ривоятда: Бану Фазорадан бир аъробий Набий ﷺга қичқириб: «Хотиним қора бола туғди», деди — сўнг шу маънодагини зикр қилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثِ مَسَاجِدَ إِلَى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَسْجِدِي هَذَا وَالْمَسْجِدِ الْأَقْصَى

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Faqat uchta masjid uchungina safar qilinadi: Masjidul-Harom, mening ushbu masjidim va Masjidul-Aqso», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Фақат учта масжид учунгина сафар қилинади: Масжидул-Ҳаром, менинг ушбу масжидим ва Масжидул-Ақсо», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَثَلُ الْمُؤْمِنِ مَثَلُ الزَّرْعِ لَا تَزَالُ الرِّيحُ تُمِيلُهُ وَلَا يَزَالُ الْمُؤْمِنُ يُصِيبُهُ الْبَلَاءُ وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ كَشَجَرَةِ الْأَرْزَةِ لَا تَهْتَزُّ حَتَّى تُسْتَحْصَدَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Moʻminning misoli ekin misolidir: shamol uni tinmay tebratib turadi, moʻminga ham balo tinmay yetib turadi. Munofiqning misoli esa qarogʻay daraxtiga oʻxshaydi: u tagidan oʻrib tashlangunicha qimirlamaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мўминнинг мисоли экин мисолидир: шамол уни тинмай тебратиб туради, мўминга ҳам бало тинмай етиб туради. Мунофиқнинг мисоли эса қароғай дарахтига ўхшайди: у тагидан ўриб ташлангунича қимирламайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَتْرُكُونَ الْمَدِينَةَ عَلَى خَيْرِ مَا كَانَتْ عَلَيْهِ لَا يَغْشَاهَا إِلَّا الْعَوَافِي قَالَ يُرِيدُ عَوَافِيَ السِّبَاعِ وَالطَّيْرِ وَآخِرُ مَنْ يُحْشَرُ رَاعِيَانِ مِنْ مُزَيْنَةَ يَنْعِقَانِ لِغَنَمِهِمَا فَيَجِدَاهَا وُحُوشًا حَتَّى إِذَا بَلَغَا ثَنِيَّةَ الْوَدَاعِ حُشِرَا عَلَى وُجُوهِهِمَا أَوْ خَرَّا عَلَى وُجُوهِهِمَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Odamlar Madinani eng yaxshi holatida turgan chogʻida tark etadilar; unga yirtqichlar va qushlardan boshqa hech kim kirmaydi. Eng oxirida mahshar qilinadiganlar Muzaynadan boʻlgan ikki choʻpon boʻladi: ular qoʻylarini chaqirib haydab keladilar, lekin ularni yovvoyi boʻlib qolgan holda topadilar. Saniyyatul-Vadoʼga yetganlarida esa yuztuban mahshar qilinadilar — yoki: yuztuban yiqiladilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар Мадинани энг яхши ҳолатида турган чоғида тарк этадилар; унга йиртқичлар ва қушлардан бошқа ҳеч ким кирмайди. Энг охирида маҳшар қилинадиганлар Музайнадан бўлган икки чўпон бўлади: улар қўйларини чақириб ҳайдаб келадилар, лекин уларни ёввойи бўлиб қолган ҳолда топадилар. Санийятул-Вадўга етганларида эса юзтубан маҳшар қилинадилар — ёки: юзтубан йиқиладилар», дедилар.

قَالَ مَنْ يُرِدْ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهُّ فِي الدِّينِ وَإِنَّمَا أَنَا قَاسِمٌ وَيُعْطِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

Rasululloh ﷺ: «Alloh kimga yaxshilikni iroda qilsa, uni dinda faqih (chuqur tushunadigan) qilib qoʻyadi. Men faqat taqsimlovchiman, beruvchi esa Alloh azza va jalladir», dedilar.Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ кимга яхшиликни ирода қилса, уни динда фақиҳ (чуқур тушунадиган) қилиб қўяди. Мен фақат тақсимловчиман, берувчи эса Аллоҳ азза ва жалладир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ الْقُرْدُوسِيُّ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا وَالصَّوْمُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ يَذَرُ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ بِجَرَّايَ قَالَ يَزِيدُ مِنْ أَجْلِي الصَّوْمُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ وَلَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ عِنْدَ اللَّهِ أَطْيَبُ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yaxshilik oʻn barobari bilan (yoziladi). Roʻza esa Men uchundir va unga Men mukofot beraman: (banda) taomini va ichimligini Men uchun tark qiladi. Roʻza Men uchundir va unga Men mukofot beraman. Roʻzadorning ogʻiz hidi Alloh huzurida mushk hididan koʻra yoqimliroqdir», dedilar. Yazid (oʻz rivoyatida): «Men uchun (tark qiladi)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Яхшилик ўн баробари билан (ёзилади). Рўза эса Мен учундир ва унга Мен мукофот бераман: (банда) таомини ва ичимлигини Мен учун тарк қилади. Рўза Мен учундир ва унга Мен мукофот бераман. Рўзадорнинг оғиз ҳиди Аллоҳ ҳузурида мушк ҳидидан кўра ёқимлироқдир», дедилар. Язид (ўз ривоятида): «Мен учун (тарк қилади)», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةً فَإِنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ لَهُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا إِلَى سَبْعِ مِائَةٍ وَسَبْعِ أَمْثَالِهَا فَإِنْ لَمْ يَعْمَلْهَا كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةً وَمَنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ تُكْتَبْ عَلَيْهِ فَإِنْ عَمِلَهَا كُتِبَتْ عَلَيْهِ سَيِّئَةً وَاحِدَةً فَإِنْ لَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ تُكْتَبْ عَلَيْهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim bir yaxshilikni niyat qilsa-yu, uni qilmasa, unga bir yaxshilik yoziladi. Agar uni qilsa, unga oʻn barobaridan to yetti yuz va yetti barobarigacha yoziladi. Agar uni qilmasa, unga bir yaxshilik yoziladi. Kim bir yomonlikni niyat qilsa-yu, uni qilmasa, unga (hech narsa) yozilmaydi. Agar uni qilsa, unga bitta yomonlik yoziladi; agar uni qilmasa, unga (hech narsa) yozilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким бир яхшиликни ният қилса-ю, уни қилмаса, унга бир яхшилик ёзилади. Агар уни қилса, унга ўн баробаридан то етти юз ва етти баробаригача ёзилади. Агар уни қилмаса, унга бир яхшилик ёзилади. Ким бир ёмонликни ният қилса-ю, уни қилмаса, унга (ҳеч нарса) ёзилмайди. Агар уни қилса, унга битта ёмонлик ёзилади; агар уни қилмаса, унга (ҳеч нарса) ёзилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فُقِدَتْ أُمَّةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَمْ يُدْرَ مَا فَعَلَتْ وَإِنِّي لَا أُرَاهَا إِلَّا الْفَأْرَ أَلَا تَرَوْنَهَا إِذَا وُضِعَ لَهَا أَلْبَانُ الْإِبِلِ لَا تَشْرَبُ وَإِذَا وُضِعَ لَهَا أَلْبَانُ الشَّاءِ شَرِبَتْهُقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ حَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ كَعْبًا فَقَالَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ لِي ذَلِكَ مِرَارًا فَقُلْتُ أَتَقْرَأُ التَّوْرَاةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bani Isroildan bir ummat yoʻqoldi, ular nima boʻlgani bilinmadi. Men ularni sichqonlardan boshqa deb oʻylamayman. Koʻrmayapsizmi, ularga tuya suti qoʻyilsa ichmaydi, qoʻy suti qoʻyilsa ichadi», dedilar. Abu Hurayra dedi: Men bu hadisni Kaʼbga soʻzlab berdim. U: «Sen buni Rasululloh ﷺdan eshitganmisan?» dedi. Men: «Ha», dedim. U buni menga bir necha marta (takrorlab) aytdi. Men: «Men Tavrotni oʻqiymanmi?» dedim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бани Исроилдан бир уммат йўқолди, улар нима бўлгани билинмади. Мен уларни сичқонлардан бошқа деб ўйламайман. Кўрмаяпсизми, уларга туя сути қўйилса ичмайди, қўй сути қўйилса ичади», дедилар. Абу Ҳурайра деди: Мен бу ҳадисни Каъбга сўзлаб бердим. У: «Сен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганмисан?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У буни менга бир неча марта (такрорлаб) айтди. Мен: «Мен Тавротни ўқийманми?» дедим.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ بْنِ قَطَنٍ وَهُوَ أَبُو قَطَنٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو قَطَنٍ قَالَ فِي الْكِتَابِ مَرْفُوعٌإِذَا جَلَسَ بَيْنَ شُعَبِهَا الْأَرْبَعِ ثُمَّ جَهَدَهَا فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Abu Qatan aytdi: kitobda bu marfuʼ (qilib qayd etilgan) edi —: «Kishi (ayolning) toʻrt (aʼzosi) orasida oʻtirib, soʻng unga yaqinlik qilsa, gʻusl vojib boʻladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Абу Қатан айтди: китобда бу марфуъ (қилиб қайд этилган) эди —: «Киши (аёлнинг) тўрт (аъзоси) орасида ўтириб, сўнг унга яқинлик қилса, ғусл вожиб бўлади».

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي أَنْظُرُ أَوْ إِنِّي لَأَنْظُرُ مَا وَرَائِي كَمَا أَنْظُرُ إِلَى مَا بَيْنَ يَدَيَّ فَسَوُّوا صُفُوفَكُمْ وَأَحْسِنُوا رُكُوعَكُمْ وَسُجُودَكُمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta men oldimdagini koʻrganim kabi ortimdagini ham koʻraman. Bas, saflaringizni toʻgʻrilanglar, ruku va sajdalaringizni chiroyli qilinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта мен олдимдагини кўрганим каби ортимдагини ҳам кўраман. Бас, сафларингизни тўғриланглар, руку ва саждаларингизни чиройли қилинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقَدَّمُوا بَيْنَ يَدَيْ رَمَضَانَ بِيَوْمٍ وَلَا يَوْمَيْنِ إِلَّا رَجُلًا كَانَ يَصُومُ صَوْمًا فَلْيَصُمْهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Ramazon oldidan bir kun ham, ikki kun ham (roʻza tutib) oldinlab ketmanglar; faqat (odatda) roʻza tutib yuradigan kishi boʻlsa, uni tutaversin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Рамазон олдидан бир кун ҳам, икки кун ҳам (рўза тутиб) олдинлаб кетманглар; фақат (одатда) рўза тутиб юрадиган киши бўлса, уни тутаверсин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلَاتَيْ الْعَشِيِّ قَالَ ذَكَرَهَا أَبُو هُرَيْرَةَ وَنَسِيَهَا مُحَمَّدٌ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ وَأَتَى خَشَبَةً مَعْرُوضَةً فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ بِيَدِهِ عَلَيْهَا كَأَنَّهُ غَضْبَانُ وَخَرَجَتْ السَّرَعَانُ مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ قَالُوا قُصِرَتْ الصَّلَاةُ قَالَ وَفِي الْقَوْمِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَهَابَاهُ أَنْ يُكَلِّمَاهُ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ فِي يَدَيْهِ طُولٌ يُسَمَّى ذَا الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ أَمْ قُصِرَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تُقْصَرْ الصَّلَاةُ قَالَ كَمَا يَقُولُ ذُو الْيَدَيْنِ قَالُوا نَعَمْ فَجَاءَ فَصَلَّى الَّذِي تَرَكَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَقَالَ فَكَانَ مُحَمَّدٌ يُسْأَلُ ثُمَّ سَلَّمَ فَيَقُولُ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ kunning oxiridagi ikki namozning birini oʻqidilar — (roviy) dedi: Abu Hurayra uning (qaysi ekanini) aytgan edi, Muhammad esa uni unutdi —: ikki rakaat oʻqidilar-da, salom berdilar. Soʻng masjidda koʻndalang qoʻyilgan bir yogʻoch oldiga borib, goʻyo gʻazablangandek, qoʻllarini uning ustiga qoʻydilar. Shoshqaloqlar masjid eshiklaridan chiqib ketishdi va: «Namoz qisqartirildi», deyishdi. Qavm ichida Abu Bakr va Umar bor edi, lekin ikkovi u zotga gapirishga hayiqishdi. Qavm ichida qoʻllari uzun bir kishi bor edi, u Zul-Yadayn deb atalar edi. U: «Yo Rasululloh, unutdingizmi yoki namoz qisqartirildimi?» dedi. U zot: «Men ham unutmadim, namoz ham qisqartirilmadi», dedilar. Soʻng: «Zul-Yadayn aytganidekmi?» dedilar. Ular: «Ha», deyishdi. Shunda u zot kelib, tark qilganini oʻqidilar, soʻng salom berdilar; keyin takbir aytib, (odatdagi) sajdalaridek yoki undan uzunroq sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib takbir aytdilar. (Roviy) dedi: Muhammaddan: «Soʻng salom berdilarmi?» deb soʻralar edi. U: «Menga xabar berilishicha, Imron ibn Husayn: ‹Soʻng salom berdilar›, degan», der edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ куннинг охиридаги икки намознинг бирини ўқидилар — (ровий) деди: Абу Ҳурайра унинг (қайси эканини) айтган эди, Муҳаммад эса уни унутди —: икки ракаат ўқидилар-да, салом бердилар. Сўнг масжидда кўндаланг қўйилган бир ёғоч олдига бориб, гўё ғазаблангандек, қўлларини унинг устига қўйдилар. Шошқалоқлар масжид эшикларидан чиқиб кетишди ва: «Намоз қисқартирилди», дейишди. Қавм ичида Абу Бакр ва Умар бор эди, лекин иккови у зотга гапиришга ҳайиқишди. Қавм ичида қўллари узун бир киши бор эди, у Зул-Ядайн деб аталар эди. У: «Ё Расулуллоҳ, унутдингизми ёки намоз қисқартирилдими?» деди. У зот: «Мен ҳам унутмадим, намоз ҳам қисқартирилмади», дедилар. Сўнг: «Зул-Ядайн айтганидекми?» дедилар. Улар: «Ҳа», дейишди. Шунда у зот келиб, тарк қилганини ўқидилар, сўнг салом бердилар; кейин такбир айтиб, (одатдаги) саждаларидек ёки ундан узунроқ сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтариб такбир айтдилар. (Ровий) деди: Муҳаммаддан: «Сўнг салом бердиларми?» деб сўралар эди. У: «Менга хабар берилишича, Имрон ибн Ҳусайн: ‹Сўнг салом бердилар›, деган», дер эди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاكُمْ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَرَقُّ أَفْئِدَةً الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ وَالْفِقْهُ يَمَانٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarning oldingizga Yaman ahli keldi; ular qalbi eng yumshoq kishilardir. Iymon yamanlikdir, hikmat yamanlikdir, fiqh ham yamanlikdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларнинг олдингизга Яман аҳли келди; улар қалби энг юмшоқ кишилардир. Иймон яманликдир, ҳикмат яманликдир, фиқҳ ҳам яманликдир», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْكُمْ يُنَجِّيهِ عَمَلهُ قَالُوا وَلَا أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَلَا أَنَا إِلَّا أَنْ يَتَغَمَّدَنِي رَبِّي بِمَغْفِرَةٍ وَرَحْمَةٍ وَلَا أَنَا إِلَّا أَنْ يَتَغَمَّدَنِي رَبِّي مِنْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَرَحْمَةٍ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sizlardan hech kimni amali qutqarmaydi», dedilar. Ular: «Sizni ham-a, yo Rasululloh?» dedilar. U zot: «Meni ham, magar Robbim meni Oʻz magʻfirati va rahmati bilan oʻrasa; meni ham, magar Robbim meni Oʻz tarafidan magʻfirat va rahmat bilan oʻrasa», dedilar — buni ikki yoki uch marta (takrorladilar).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сизлардан ҳеч кимни амали қутқармайди», дедилар. Улар: «Сизни ҳам-а, ё Расулуллоҳ?» дедилар. У зот: «Мени ҳам, магар Роббим мени Ўз мағфирати ва раҳмати билан ўраса; мени ҳам, магар Роббим мени Ўз тарафидан мағфират ва раҳмат билан ўраса», дедилар — буни икки ёки уч марта (такрорладилар).

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتُؤَدُّنَّ الْحُقُوقَ إِلَى أَهْلِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُقْتَصَّ لِلشَّاةِ الْجَمَّاءِ مِنْ الشَّاةِ الْقَرْنَاءِ تَنْطَحُهَا وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ يَعْنِي فِي حَدِيثِهِ يُقَادَ لِلشَّاةِ الْجَلْحَاءِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, qiyomat kunida haqlar egalariga ado etiladi, hatto shoxsiz qoʻy uchun uni suzgan shoxli qoʻydan qasos olinadi», dedilar. Ibn Jaʼfar oʻz hadisida: «shoxsiz qoʻy uchun qasos olinadi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, қиёмат кунида ҳақлар эгаларига адо этилади, ҳатто шохсиз қўй учун уни сузган шохли қўйдан қасос олинади», дедилар. Ибн Жаъфар ўз ҳадисида: «шохсиз қўй учун қасос олинади», деди.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْتَبَّانِ مَا قَالَا فَعَلَى الْبَادِئِ مَا لَمْ يَعْتَدِ الْمَظْلُومُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir-birini soʻkkan ikki kishining aytgan gaplari — mazlum haddidan oshmagunicha — (soʻkishni) boshlagan kishining boʻyniga boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир-бирини сўккан икки кишининг айтган гаплари — мазлум ҳаддидан ошмагунича — (сўкишни) бошлаган кишининг бўйнига бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا نَقَصَتْ صَدَقَةٌ مِنْ مَالٍ وَلَا عَفَا رَجُلٌ عَنْ مَظْلَمَةٍ إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ عِزًّا وَلَا تَوَاضَعَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sadaqa moldan hech narsani kamaytirmadi; hech bir kishi zulmni afv qilmadi, magar Alloh unga shu sabab izzatni ziyoda qildi; va tavozeʼ qilmadi…», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Садақа молдан ҳеч нарсани камайтирмади; ҳеч бир киши зулмни афв қилмади, магар Аллоҳ унга шу сабаб иззатни зиёда қилди; ва тавозеъ қилмади…», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ وَابْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَمِينُ الْكَاذِبَةُ مَنْفَقَةٌ لِلسِّلْعَةِ مَمْحَقَةٌ لِلْكَسْبِ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ الْبَرَكَةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yolgʻon qasam molni oʻtkazadi, (lekin) kasbni yoʻq qiladi», dedilar. Ibn Jaʼfar esa: «barakani (yoʻq qiladi)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ёлғон қасам молни ўтказади, (лекин) касбни йўқ қилади», дедилар. Ибн Жаъфар эса: «баракани (йўқ қилади)», деди.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ النَّذْرِ وَقَالَ إِنَّهُ لَا يُقَدِّمُ شَيْئًا وَلَكِنَّهُ يَسْتَخْرِجُ مِنْ الْبَخِيلِ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنْ الْبَخِيلِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ nazrdan qaytardilar va: «Albatta, u hech narsani oldinga surmaydi, lekin u baxildan (mol) chiqaradi», dedilar. Ibn Jaʼfar: «u sabab baxildan (mol) chiqariladi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ назрдан қайтардилар ва: «Албатта, у ҳеч нарсани олдинга сурмайди, лекин у бахилдан (мол) чиқаради», дедилар. Ибн Жаъфар: «у сабаб бахилдан (мол) чиқарилади», деди.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى مَا يَرْفَعُ اللَّهُ بِهِ الدَّرَجَاتِ وَيُكَفِّرُ بِهِ الْخَطَايَا إِسْبَاغُ الْوُضُوءِ فِي الْمَكَارِهِ وَكَثْرَةُ الْخُطَا إِلَى الْمَسَاجِدِ وَانْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga Alloh u (sabab)li darajalarni koʻtaradigan va u (sabab)li xatolarni oʻchiradigan narsani koʻrsatmaymi? Mashaqqatlarga qaramay tahoratni mukammal (asbagʻ) qilish, masjidlar tomon (qoʻyiladigan) qadamlarning koʻpligi va (bir) namozdan keyin (yana boshqa) namozni kutish», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга Аллоҳ у (сабаб)ли даражаларни кўтарадиган ва у (сабаб)ли хатоларни ўчирадиган нарсани кўрсатмайми? Машаққатларга қарамай таҳоратни мукаммал (асбағ) қилиш, масжидлар томон (қўйиладиган) қадамларнинг кўплиги ва (бир) намоздан кейин (яна бошқа) намозни кутиш», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ وَاللَّهُ أَشَدُّ غَيْرًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻmin gʻayrat (rashk) qiladi, moʻmin gʻayrat qiladi, moʻmin gʻayrat qiladi; Alloh esa undan-da gʻayratliroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин ғайрат (рашк) қилади, мўмин ғайрат қилади, мўмин ғайрат қилади; Аллоҳ эса ундан-да ғайратлироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ بَكْرٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَقِيتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا جُنُبٌ فَمَشَيْتُ مَعَهُ حَتَّى قَعَدَ فَانْسَلَلْتُ فَأَتَيْتُ الرَّحْلَ فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ وَهُوَ قَاعِدٌ فَقَالَ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْتُ لَقِيتَنِي وَأَنَا جُنُبٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أَجْلِسَ إِلَيْكَ وَأَنَا جُنُبٌ فَانْطَلَقْتُ فَاغْتَسَلْتُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا يَنْجُسُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺga yoʻliqdim, men junub edim. Men u zot bilan birga yurdim, to u zot oʻtirgunlaricha. Soʻng sirgʻalib chiqdim-da, qoʻnalgʻaga borib gʻusl qildim. Soʻng qaytib keldim, u zot hali ham oʻtirgan edilar. U zot: «Qayda eding?» dedilar. Men: «Siz menga yoʻliqdingiz, men junub edim; junub holimda yoningizda oʻtirishni yoqtirmadim, shu sabab borib gʻusl qildim», dedim. U zot: «Subhanalloh! Albatta moʻmin najas boʻlmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺга йўлиқдим, мен жунуб эдим. Мен у зот билан бирга юрдим, то у зот ўтиргунларича. Сўнг сирғалиб чиқдим-да, қўналғага бориб ғусл қилдим. Сўнг қайтиб келдим, у зот ҳали ҳам ўтирган эдилар. У зот: «Қайда эдинг?» дедилар. Мен: «Сиз менга йўлиқдингиз, мен жунуб эдим; жунуб ҳолимда ёнингизда ўтиришни ёқтирмадим, шу сабаб бориб ғусл қилдим», дедим. У зот: «Субҳаналлоҳ! Албатта мўмин нажас бўлмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِكُمْ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ خِيَارُكُمْ أَطْوَلُكُمْ أَعْمَارًا وَأَحْسَنُكُمْ أَعْمَالًاقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ سَأَلْتُ أَبِي عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ وَسُهيْلٍ عَنْ أَبِيهِ فَقَالَ لَمْ أَسْمَعْ أَحَدًا ذَكَرَ الْعَلَاءَ إِلَّا بِخَيْرٍ وَقَدَّمَ أَبَا صَالِحٍ عَلَى الْعَلَاءِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga eng yaxshingizni xabar bermaymi?» dedilar. Ular: «Ha, ey Allohning Rasuli», dedilar. U zot: «Sizlarning eng yaxshingiz — umri eng uzun va amali eng goʻzal boʻlganingizdir», dedilar. Abu Abdurrahmon aytdi: Men otamdan al-Alo ibn Abdurrahmonning otasidan (rivoyati) hamda Suhaylning otasidan (rivoyati) haqida soʻradim. U: «Men hech kimning al-Aloni yaxshilikdan boshqa (soʻz) bilan tilga olganini eshitmadim», dedi va Abu Solihni al-Alodan muqaddam qoʻydi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга энг яхшингизни хабар бермайми?» дедилар. Улар: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», дедилар. У зот: «Сизларнинг энг яхшингиз — умри энг узун ва амали энг гўзал бўлганингиздир», дедилар. Абу Абдурраҳмон айтди: Мен отамдан ал-Ало ибн Абдурраҳмоннинг отасидан (ривояти) ҳамда Суҳайлнинг отасидан (ривояти) ҳақида сўрадим. У: «Мен ҳеч кимнинг ал-Алони яхшиликдан бошқа (сўз) билан тилга олганини эшитмадим», деди ва Абу Солиҳни ал-Алодан муқаддам қўйди.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ يَعْنِي التَّيْمِيَّ عَنْ بَرَكَةَ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمُدُّ يَدَيْهِ حَتَّى إِنِّي لَأَرَى بَيَاضَ إِبْطَيْهِ وَقَالَ سُلَيْمَانُ يَعْنِي فِي الِاسْتِسْقَاءِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ikki qoʻllarini shu qadar uzatganlarini koʻrdimki, hatto qoʻltiqlarining oqini koʻrar edim. Sulaymon: «yaʼni istisqoda (yomgʻir soʻrashda)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ икки қўлларини шу қадар узатганларини кўрдимки, ҳатто қўлтиқларининг оқини кўрар эдим. Сулаймон: «яъни истисқода (ёмғир сўрашда)», деди.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ آدَمَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ الْجُمُعَةَ عَلَى مَنْ قَبْلَنَا فَاخْتَلَفُوا فِيهَا وَهَدَانَا اللَّهُ لَهَا فَالنَّاسُ لَنَا فِيهَا تَبَعٌ غَدًا لِلْيَهُودِ وَبَعْدَ غَدٍ لِلنَّصَارَى

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh jumani bizdan oldingilarga ham yozgan (farz qilgan) edi, ular u haqda ixtilof qildilar; Alloh esa bizni unga hidoyat qildi. Bas, odamlar bu (kun)da bizga tobedirlar: ertangi kun yahudiylarniki, undan keyingi kun nasroniylarnikidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ жумани биздан олдингиларга ҳам ёзган (фарз қилган) эди, улар у ҳақда ихтилоф қилдилар; Аллоҳ эса бизни унга ҳидоят қилди. Бас, одамлар бу (кун)да бизга тобедирлар: эртанги кун яҳудийларники, ундан кейинги кун насронийларникидир», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ لَا يَرَى بِهَا بَأْسًا يَهْوِي بِهَا سَبْعِينَ خَرِيفًا فِي النَّارِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta kishi bir kalimani gapiradiki, unda hech bir zarar koʻrmaydi, (lekin) shu (kalima) sababli doʻzaxda yetmish kuz (chuqurlikka) qulab tushadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта киши бир калимани гапирадики, унда ҳеч бир зарар кўрмайди, (лекин) шу (калима) сабабли дўзахда етмиш куз (чуқурликка) қулаб тушади», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَدْرَكْتَ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَصَلِّ عَلَيْهَا أُخْرَى

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Agar quyosh chiqishidan oldin subh namozidan bir rakatga yetishsang, unga yana bir (rakat) qoʻshib oʻqi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Агар қуёш чиқишидан олдин субҳ намозидан бир ракатга етишсанг, унга яна бир (ракат) қўшиб ўқи», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مَالِكٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ امْرَأَتَيْنِ مِنْ بَنِي هُذَيْلٍ رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى فَأَلْقَتْ جَنِينًا فَقَضَى فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bani Huzayldan boʻlgan ikki ayoldan biri ikkinchisini (bir narsa) otib urdi va u homilasini tashladi. Shunda Rasululloh ﷺ u haqda bir gʻurra — qul yoki choʻri (toʻlash) bilan hukm qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бани Ҳузайлдан бўлган икки аёлдан бири иккинчисини (бир нарса) отиб урди ва у ҳомиласини ташлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ у ҳақда бир ғурра — қул ёки чўри (тўлаш) билан ҳукм қилдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَوْ رَأَيْتُ الظِّبَاءَ بِالْمَدِينَةِ مَا ذَعَرْتُهَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا حَرَامٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday derdi: «Agar Madinada kiyiklarni koʻrsam, ularni qoʻrqitib haydamasdim. Zero Rasululloh ﷺ: ‹Uning ikki qora toshli yeri orasi (Madina) haromdir (muqaddasdir)›, dedilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай дерди: «Агар Мадинада кийикларни кўрсам, уларни қўрқитиб ҳайдамасдим. Зеро Расулуллоҳ ﷺ: ‹Унинг икки қора тошли ери ораси (Мадина) ҳаромдир (муқаддасдир)›, дедилар».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ وَلَكِنَّ الشَّدِيدَ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kuchli (pahlavon) — (kurashda odamlarni) yiqitadigan kishi emas; kuchli — gʻazab paytida oʻzini tuta oladigan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кучли (паҳлавон) — (курашда одамларни) йиқитадиган киши эмас; кучли — ғазаб пайтида ўзини тута оладиган кишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَكَانَ يُكَبِّرُ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ وَيَقُولُ إِنِّي أَشْبَهُكُمْ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Abu Salamadan rivoyat qilinadiki, Abu Hurayra (roziyallohu anhu) (namozda) har egilganda va har koʻtarilganda takbir aytar va: «Albatta men namozda sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺga eng oʻxshaganingizman», der edi.Абу Саламадан ривоят қилинадики, Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) (намозда) ҳар эгилганда ва ҳар кўтарилганда такбир айтар ва: «Албатта мен намозда сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺга энг ўхшаганингизман», дер эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ فَلْيَنْثُرْ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim tahorat qilsa, (burnini) qoqib tozalasin; kim toshlar bilan istinjo qilsa, toq (adad) qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким таҳорат қилса, (бурнини) қоқиб тозаласин; ким тошлар билан истинжо қилса, тоқ (адад) қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ تُسَافِرُ يَوْمًا وَلَيْلَةً إِلَّا مَعَ ذِي رَحِمٍ مِنْ أَهْلِهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltiradigan ayolga oʻz ahlidan boʻlgan mahrami bilan boʻlmasa, bir kun-u bir kechalik safar qilish halol emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирадиган аёлга ўз аҳлидан бўлган маҳрами билан бўлмаса, бир кун-у бир кечалик сафар қилиш ҳалол эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ وَمِنْبَرِي عَلَى حَوْضِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening uyim bilan minbarim orasi jannat bogʻlaridan bir bogʻdir va minbarim hovuzim (Havz) ustidadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг уйим билан минбарим ораси жаннат боғларидан бир боғдир ва минбарим ҳовузим (Ҳавз) устидадир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَبِيدَةَ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُلُّ ذِي نَابٍ مِنْ السِّبَاعِ فَأَكْلُهُ حَرَامٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yirtqichlardan boʻlgan har bir oziq tishli (hayvon)ning goʻshtini yeyish harom», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Йиртқичлардан бўлган ҳар бир озиқ тишли (ҳайвон)нинг гўштини ейиш ҳаром», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ السَّفَرُ قِطْعَةٌ مِنْ الْعَذَابِ يَمْنَعُ أَحَدَكُمْ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ وَنَوْمَهُ فَإِذَا قَضَى أَحَدُكُمْ نَهْمَتَهُ مِنْ سَفَرِهِ فَلْيُعَجِّلْ إِلَى أَهْلِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Safar — bir turli azobdir — chunki u kishini meʼyorida yeyishdan, ichishdan va uxlashdan toʻsadi. Bas, biringiz safaridagi hojatini bajargach, oilasi oldiga tezroq qaytsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сафар — бир турли азобдир — чунки у кишини меъёрида ейишдан, ичишдан ва ухлашдан тўсади. Бас, бирингиз сафаридаги ҳожатини бажаргач, оиласи олдига тезроқ қайтсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الْأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلَّا أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لَاسْتَهَمُوا عَلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُوا مَا فِي التَّهْجِيرِ لَاسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُوا مَا فِي الْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar odamlar azon aytish va birinchi safda turishda qanday (savob) borligini bilsalar, soʻng unga faqat qurʼa tashlab erishadigan boʻlsalar, albatta qurʼa tashlagan boʻlardilar. Agar namozga erta kelishda qanday (savob) borligini bilsalar, unga bir-birlaridan oʻzib intilardilar. Agar xufton va bomdod namozlarida qanday (savob) borligini bilsalar, hatto emaklab boʻlsa ham ularga kelardilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар одамлар азон айтиш ва биринчи сафда туришда қандай (савоб) борлигини билсалар, сўнг унга фақат қуръа ташлаб эришадиган бўлсалар, албатта қуръа ташлаган бўлардилар. Агар намозга эрта келишда қандай (савоб) борлигини билсалар, унга бир-бирларидан ўзиб интилардилар. Агар хуфтон ва бомдод намозларида қандай (савоб) борлигини билсалар, ҳатто эмаклаб бўлса ҳам уларга келардилар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَمُرَّ الرَّجُلُ بِقَبْرِ الرَّجُلِ فَيَقُولَ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَكَانَكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kishi (birovning) qabri yonidan oʻtib: ‹Qaniydi, men uning oʻrnida boʻlsam edi›, demaguncha qiyomat qoim boʻlmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Киши (бировнинг) қабри ёнидан ўтиб: ‹Қанийди, мен унинг ўрнида бўлсам эди›, демагунча қиёмат қоим бўлмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُبْعَثَ دَجَّالُونَ كَذَّابُونَ قَرِيبٌ مِنْ ثَلَاثِينَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Oʻzini Allohning rasuli deb daʼvo qiladigan, oʻttizga yaqin dajjol-yolgʻonchilar paydo boʻlmaguncha qiyomat qoyim boʻlmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ўзини Аллоҳнинг расули деб даъво қиладиган, ўттизга яқин дажжол-ёлғончилар пайдо бўлмагунча қиёмат қойим бўлмайди», — дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكُمْ وَالْوِصَالَ كَذَاكَ عِلْمِي قَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي لَسْتُ كَأَحَدِكُمْ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Visoldan saqlaninglar», dedilar — mening bilishimcha shunday. Ular: «Axir siz visol qilasiz-ku», deyishdi. U zot: «Men sizlarning birortangiz kabi emasman. Men tunni Robbim meni taomlantirib va sugʻorib turgan holda oʻtkazaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Висолдан сақланинглар», дедилар — менинг билишимча шундай. Улар: «Ахир сиз висол қиласиз-ку», дейишди. У зот: «Мен сизларнинг бирортангиз каби эмасман. Мен тунни Роббим мени таомлантириб ва суғориб турган ҳолда ўтказаман», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مَالِكٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَأْتُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ تَسْعَوْنَ وَأْتُوهَا وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Namozga yugurib kelmanglar, balki unga vazminlik (sokinlik) bilan kelinglar. Yetganingizni oʻqinglar, oʻtkazib yuborganingizni esa toʻldiringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Намозга югуриб келманглар, балки унга вазминлик (сокинлик) билан келинглар. Етганингизни ўқинглар, ўтказиб юборганингизни эса тўлдиринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ وَرَوْحٌ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ رَوْحٌ ابْنِ مَعْمَرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ قَالَ رَوْحٌ أَبُو الْحُبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ قَالَ رَوْحٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ بِجَلَالِي الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلِّي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Alloh tabaraka va taolo — Ravh: ‹qiyomat kuni› dedi — : ‹Mening ulugʻligim yoʻlida bir-birini sevganlar qayerda? Bugun — Mening soyamdan oʻzga soya boʻlmagan kunda — ularni soyamda soyalantiraman›, deydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Албатта, Аллоҳ табарака ва таоло — Равҳ: ‹қиёмат куни› деди — : ‹Менинг улуғлигим йўлида бир-бирини севганлар қаерда? Бугун — Менинг соямдан ўзга соя бўлмаган кунда — уларни соямда соялантираман›, дейди».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ بِقَرْيَةٍ تَأْكُلُ الْقُرَى يَقُولُونَ يَثْرِبُ وَهِيَ الْمَدِينَةُ تَنْفِي النَّاسَ كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Men — boshqa shaharlarni (oʻziga boʻysundirib) yutadigan bir shaharga (borishga) buyurildim; ular uni Yasrib deb ataydilar, u — Madinadir. U — temirchining bosqoni temirning zangini chiqarib tashlaganidek — (yomon) kishilarni oʻzidan chiqarib yuboradi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Мен — бошқа шаҳарларни (ўзига бўйсундириб) ютадиган бир шаҳарга (боришга) буюрилдим; улар уни Ясриб деб атайдилар, у — Мадинадир. У — темирчининг босқони темирнинг зангини чиқариб ташлаганидек — (ёмон) кишиларни ўзидан чиқариб юборади», — дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَلَمَةَ مِنْ آلِ ابْنِ الْأَزْرَقِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي مَاءِ الْبَحْرِ هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحَلَالُ مَيْتَتُهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dengiz suvi haqida: «U — suvi pok qiluvchi, oʻligi halol (boʻlgan suv)dir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ денгиз суви ҳақида: «У — суви пок қилувчи, ўлиги ҳалол (бўлган сув)дир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَنْقَابِ الْمَدِينَةِ مَلَائِكَةٌ لَا يَدْخُلُهَا الدَّجَّالُ وَلَا الطَّاعُونُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Madina dovonlarida (kirish joylarida) farishtalar bordir; unga na Dajjol kiradi, na toun (vabo)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мадина довонларида (кириш жойларида) фаришталар бордир; унга на Дажжол киради, на тоун (вабо)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ يُرِدْ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُصِبْ مِنْهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh kimga yaxshilikni iroda qilsa, unga (musibat) yetkazadi (imtihon qiladi)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ кимга яхшиликни ирода қилса, унга (мусибат) етказади (имтиҳон қилади)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَخَّصَ فِي الْعَرَايَا أَنْ تُبَاعَ بِخَرْصِهَا فِي خَمْسَةِ أَوْسُقٍ أَوْ مَا فِي دُونِ خَمْسَةٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ aroyoni besh vasq yoki besh vasqdan kam miqdorda chamalab sotishga ruxsat berdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ароёни беш васқ ёки беш васқдан кам миқдорда чамалаб сотишга рухсат бердилар.

حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ أَبُو الْعَبَّاسِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَائِشَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا فَرَغَ أَحَدُكُمْ مِنْ التَّشَهُّدِ الْآخِرِ فَلْيَتَعَوَّذْ مِنْ أَرْبَعٍ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Biringiz oxirgi tashahhuddan boʻshasa, toʻrt narsadan Allohga sigʻinsin: jahannam azobidan, qabr azobidan, hayot va oʻlim fitnasidan hamda Masih ad-Dajjol yomonligidan».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Бирингиз охирги ташаҳҳуддан бўшаса, тўрт нарсадан Аллоҳга сиғинсин: жаҳаннам азобидан, қабр азобидан, ҳаёт ва ўлим фитнасидан ҳамда Масиҳ ад-Дажжол ёмонлигидан».

حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَصَفَّ النَّاسُ صُفُوفَهُمْ وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ مَقَامَهُ ثُمَّ أَوْمَأَ إِلَيْهِمْ بِيَدِهِ أَنْ مَكَانَكُمْ فَخَرَجَ وَقَدْ اغْتَسَلَ وَرَأْسُهُ يَنْطِفُ فَصَلَّى بِهِمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Iqomat aytildi va odamlar saflarini toʻgʻrilab turdilar, Rasululloh ﷺ chiqib, oʻz oʻrinlariga turdilar. Soʻng qoʻllari bilan ularga: «Joyingizda (turaveringlar)», deb ishora qildilar. Soʻng gʻusl qilib, boshlaridan suv tomib turgan holda chiqdilar va ularga (imom boʻlib) namoz oʻqidilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Иқомат айтилди ва одамлар сафларини тўғрилаб турдилар, Расулуллоҳ ﷺ чиқиб, ўз ўринларига турдилар. Сўнг қўллари билан уларга: «Жойингизда (тураверинглар)», деб ишора қилдилар. Сўнг ғусл қилиб, бошларидан сув томиб турган ҳолда чиқдилар ва уларга (имом бўлиб) намоз ўқидилар.

حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ نَبِيٍّ وَلَا وَالٍ إِلَّا وَلَهُ بِطَانَتَانِ بِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالْمَعْرُوفِ وَبِطَانَةٌ لَا تَأْلُوهُ خَبَالًا وَمَنْ وُقِيَ شَرَّهُمَا فَقَدْ وُقِيَ وَهُوَ مَعَ الَّتِي تَغْلِبُ عَلَيْهِ مِنْهُمَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Har bir nabiy va har bir voliyning ikkita yaqin doirasi (maslahatchisi) boʻladi: bir doira uni yaxshilikka buyuradi, boshqa bir doira esa uni buzishdan tolmaydi. Kim ularning yomonligidan saqlangan boʻlsa, saqlanibdi. U esa ikkovidan qay biri ustun kelsa, oʻsha bilan (birga) boʻladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ҳар бир набий ва ҳар бир волийнинг иккита яқин доираси (маслаҳатчиси) бўлади: бир доира уни яхшиликка буюради, бошқа бир доира эса уни бузишдан толмайди. Ким уларнинг ёмонлигидан сақланган бўлса, сақланибди. У эса икковидан қай бири устун келса, ўша билан (бирга) бўлади».

حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَدِ يَوْمَ النَّحْرِ وَهُوَ بِمِنًى نَحْنُ نَازِلُونَ غَدًا بِخَيْفِ بَنِي كِنَانَةَ حَيْثُ تَقَاسَمُوا عَلَى الْكُفْرِ يَعْنِي بِذَلِكَ الْمُحَصَّبَ وَذَلِكَ أَنَّ قُرَيْشًا وَكِنَانَةَ تَحَالَفَتْ عَلَى بَنِي هَاشِمٍ وَبَنِي الْمُطَّلِبِ أَنْ لَا يُنَاكِحُوهُمْ وَلَا يُبَايِعُوهُمْ حَتَّى يُسْلِمُوا إِلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Minoda Nahr (qurbonlik) kuni ertasiga Rasululloh ﷺ: «Ertaga biz — (mushriklar) kufr (ahdini) qilgan Xayf Bani Kinanada turamiz», — dedilar. U zot bu bilan Muhassabni nazarda tutdilar; u yerda Quraysh va Bani Kinana — Bani Hoshim va Bani Muttalibga qarshi — ahd tuzgan edi: ular Rasululloh ﷺni ularga topshirguncha, ular bilan na quda-andachilik qiladilar, na savdo-sotiq qiladilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Минода Наҳр (қурбонлик) куни эртасига Расулуллоҳ ﷺ: «Эртага биз — (мушриклар) куфр (аҳдини) қилган Хайф Бани Кинанада турамиз», — дедилар. У зот бу билан Муҳассабни назарда тутдилар; у ерда Қурайш ва Бани Кинана — Бани Ҳошим ва Бани Мутталибга қарши — аҳд тузган эди: улар Расулуллоҳ ﷺни уларга топширгунча, улар билан на қуда-андачилик қиладилар, на савдо-сотиқ қиладилар.

حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي قُرَّةُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّ أَحَبَّ عِبَادِي إِلَيَّ أَعْجَلُهُمْ فِطْرًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi, u zot: «Alloh azza va jalla: ‹Bandalarimning Menga eng sevimlisi — iftorni eng tez qiladiganidir›, deydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади, у зот: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандаларимнинг Менга энг севимлиси — ифторни энг тез қиладиганидир›, дейди», дедилар.

حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبِي وَأَبُو دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنَا حَرْبٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ الْمَعْنَى قَالَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْفِيلَ وَسَلَّطَ عَلَيْهَا رَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ وَإِنَّمَا أُحِلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ النَّهَارِ ثُمَّ هِيَ حَرَامٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يُعْضَدُ شَجَرُهَا وَلَا يُنَفَّرُ صَيْدُهَا وَلَا تَحِلُّ لُقَطَتُهَا إِلَّا لِمُنْشِدٍ وَمَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يَفْدِيَ وَإِمَّا أَنْ يَقْتُلَ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ يُقَالُ لَهُ أَبُو شَاهٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْتُبُوا لِي فَقَالَ اكْتُبُوا لَهُ فَقَالَ عَمُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَ فَإِنَّهُ لِقُبُورِنَا وَبُيُوتِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَفَقُلْتُ لِلْأَوْزَاعِيِّ وَمَا قَوْلُهُ اكْتُبُوا لِأَبِي شَاهٍ وَمَا يَكْتُبُوا لَهُ قَالَ يَقُولُ اكْتُبُوا لَهُ خُطْبَتَهُ الَّتِي سَمِعَهَا قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ لَيْسَ يُرْوَى فِي كِتَابَةِ الْحَدِيثِ شَيْءٌ أَصَحُّ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُمْ قَالَ اكْتُبُوا لِأَبِي شَاهٍ مَا سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُطْبَتَهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Alloh Rasulullohga ﷺ Makka fathini nasib etganida, Rasululloh ﷺ ular orasida turib, Allohga hamd aytdilar va Uni ulugʻladilar, soʻng dedilar: «Albatta, Alloh Makkadan filni toʻsdi va unga oʻz Rasulini hamda moʻminlarni hukmron qildi. U menga kunduzning bir soatigagina halol qilindi, soʻng u qiyomat kunigacha harom boʻlib qoladi: uning daraxti kesilmaydi, ovi hurkitilmaydi va topib olingan narsasi eʼlon qiluvchidan boshqaga halol boʻlmaydi. Kimning qarindoshi oʻldirilgan boʻlsa, u ikki narsaning yaxshirogʻini (ixtiyor qiladi): yo tovon (diyat) olishi, yo (qasos olib) oʻldirishi». Shunda yaman ahlidan Abu Shoh deb ataladigan bir kishi turib: «Ey Allohning Rasuli, menga yozib bering», dedi. U zot: «Unga yozib beringlar», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺning amakilari: «Izxirdan boshqasi; chunki u bizning qabrlarimiz va uylarimiz uchundir», dedi. Rasululloh ﷺ: «Izxirdan boshqasi», dedilar. Men al-Avzoʼiyga: «U zotning ‹Abu Shohga yozib beringlar› degan soʻzlari nima va unga nimani yozib beradilar?» dedim. U: «U zot: ‹Unga oʻzi eshitgan xutbasini yozib beringlar›, demoqda», dedi. Abu Abdurrahmon aytdi: Hadis yozish haqida bu hadisdan sahihroq narsa rivoyat qilinmagan, chunki Nabiy ﷺ ularga buyurib: «Abu Shohga Nabiy ﷺning xutbasidan eshitgan narsasini yozib beringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳ Расулуллоҳга ﷺ Макка фатҳини насиб этганида, Расулуллоҳ ﷺ улар орасида туриб, Аллоҳга ҳамд айтдилар ва Уни улуғладилар, сўнг дедилар: «Албатта, Аллоҳ Маккадан филни тўсди ва унга ўз Расулини ҳамда мўминларни ҳукмрон қилди. У менга кундузнинг бир соатигагина ҳалол қилинди, сўнг у қиёмат кунигача ҳаром бўлиб қолади: унинг дарахти кесилмайди, ови ҳуркитилмайди ва топиб олинган нарсаси эълон қилувчидан бошқага ҳалол бўлмайди. Кимнинг қариндоши ўлдирилган бўлса, у икки нарсанинг яхшироғини (ихтиёр қилади): ё товон (дият) олиши, ё (қасос олиб) ўлдириши». Шунда яман аҳлидан Абу Шоҳ деб аталадиган бир киши туриб: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга ёзиб беринг», деди. У зот: «Унга ёзиб беринглар», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺнинг амакилари: «Изхирдан бошқаси; чунки у бизнинг қабрларимиз ва уйларимиз учундир», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Изхирдан бошқаси», дедилар. Мен ал-Авзўийга: «У зотнинг ‹Абу Шоҳга ёзиб беринглар› деган сўзлари нима ва унга нимани ёзиб берадилар?» дедим. У: «У зот: ‹Унга ўзи эшитган хутбасини ёзиб беринглар›, демоқда», деди. Абу Абдурраҳмон айтди: Ҳадис ёзиш ҳақида бу ҳадисдан саҳиҳроқ нарса ривоят қилинмаган, чунки Набий ﷺ уларга буюриб: «Абу Шоҳга Набий ﷺнинг хутбасидан эшитган нарсасини ёзиб беринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْأَنَّ أَبَا ذَرٍّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ أَصْحَابُ الدُّثُورِ بِالْأُجُورِ يُصَلُّونَ كَمَا نُصَلِّي وَيَصُومُونَ كَمَا نَصُومُ وَلَهُمْ فُضُولُ أَمْوَالٍ يَتَصَدَّقُونَ بِهَا وَلَيْسَ لَنَا مَا نَتَصَدَّقُ بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفَلَا أَدُلُّكَ عَلَى كَلِمَاتٍ إِذَا عَمِلْتَ بِهِنَّ أَدْرَكْتَ مَنْ سَبَقَكَ وَلَا يَلْحَقُكَ إِلَّا مَنْ أَخَذَ بِمِثْلِ عَمَلِكَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ تُكَبِّرُ دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَتُسَبِّحُ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَتَحْمَدُ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَتَخْتِمُهَا بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Zar (roziyallohu anhu): «Ey Allohning Rasuli, boy-badavlat kishilar (barcha) ajrlarni olib ketishdi: ular biz namoz oʻqiganday namoz oʻqiydilar, biz roʻza tutganday roʻza tutadilar, ammo ularning ortiqcha mol-mulklari bor — uni sadaqa qiladilar; bizning esa sadaqa qiladigan narsamiz yoʻq», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Senga shunday kalimalarni koʻrsatmaymi — agar ular bilan amal qilsang, oʻzingdan oʻtganlarga yetib olasan va sening amalingdek amal qilgan kishidan boshqa hech kim senga yeta olmaydi?» dedilar. U: «Albatta (koʻrsating), ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Har namoz ortidan oʻttiz uch marta takbir aytasan, oʻttiz uch marta tasbeh aytasan, oʻttiz uch marta hamd aytasan va ularni ‹Lo ilaha illallohu vahdahu lo sharika lahu, lahul-mulku va lahul-hamdu va huva alo kulli shayʼin qodir› bilan tugatasan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Зар (розияллоҳу анҳу): «Эй Аллоҳнинг Расули, бой-бадавлат кишилар (барча) ажрларни олиб кетишди: улар биз намоз ўқигандай намоз ўқийдилар, биз рўза тутгандай рўза тутадилар, аммо уларнинг ортиқча мол-мулклари бор — уни садақа қиладилар; бизнинг эса садақа қиладиган нарсамиз йўқ», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сенга шундай калималарни кўрсатмайми — агар улар билан амал қилсанг, ўзингдан ўтганларга етиб оласан ва сенинг амалингдек амал қилган кишидан бошқа ҳеч ким сенга ета олмайди?» дедилар. У: «Албатта (кўрсатинг), эй Аллоҳнинг Расули», деди. У зот: «Ҳар намоз ортидан ўттиз уч марта такбир айтасан, ўттиз уч марта тасбеҳ айтасан, ўттиз уч марта ҳамд айтасан ва уларни ‹Ло илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ло шарика лаҳу, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува ало кулли шайъин қодир› билан тугатасан», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ حَفِظْنَاهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَّنَ الْقَارِئُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تُؤَمِّنُ فَمَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺga yetkazib rivoyat qilinadi: «Qiroat qiluvchi omin desa, sizlar ham omin denglar. Chunki farishtalar omin deydilar. Kimning omini farishtalarning omini bilan mos kelsa, uning oʻtgan gunohi kechiriladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺга етказиб ривоят қилинади: «Қироат қилувчи омин деса, сизлар ҳам омин денглар. Чунки фаришталар омин дейдилар. Кимнинг омини фаришталарнинг омини билан мос келса, унинг ўтган гуноҳи кечирилади».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ يُؤْذِينِي ابْنُ آدَمَ يَسُبُّ الدَّهْرَ وَأَنَا الدَّهْرُ بِيَدِي الْأَمْرُ أُقَلِّبُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh: ‹Odam farzandi Meni ranjitadi: u zamonni soʻkadi, holbuki zamon (egasi) Menman; ish Mening qoʻlimdadir, kechani va kunduzni Men aylantiraman›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ: ‹Одам фарзанди Мени ранжитади: у замонни сўкади, ҳолбуки замон (эгаси) Менман; иш Менинг қўлимдадир, кечани ва кундузни Мен айлантираман›, деди», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا بِالصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Issiq qattiq boʻlsa, namozni salqin tushirib oʻqinglar, chunki issiqning qattiqligi jahannamning qaynashidandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иссиқ қаттиқ бўлса, намозни салқин тушириб ўқинглар, чунки иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اشْتَكَتْ النَّارُ إِلَى رَبِّهَا فَقَالَتْ أَكَلَ بَعْضِي بَعْضًا فَأَذِنَ لَهَا بِنَفَسَيْنِ نَفَسٌ فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسٌ فِي الصَّيْفِ فَأَشَدُّ مَا يَكُونُ مِنْ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Doʻzax Robbiga shikoyat qilib: ‹Bir qismim ikkinchi qismimni yeb yubordi›, dedi. Shunda (Alloh) unga ikki marta nafas olishga ruxsat berdi: bir nafas qishda, bir nafas yozda. Bas, issiqning eng qattigʻi — jahannamning qaynashidandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Дўзах Роббига шикоят қилиб: ‹Бир қисмим иккинчи қисмимни еб юборди›, деди. Шунда (Аллоҳ) унга икки марта нафас олишга рухсат берди: бир нафас қишда, бир нафас ёзда. Бас, иссиқнинг энг қаттиғи — жаҳаннамнинг қайнашидандир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ أَوْ يَتَنَاجَشُوا أَوْ يَخْطُبَ الرَّجُلُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ أَوْ يَبِيعَ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ وَلَا تَسْأَلْ الْمَرْأَةُ طَلَاقَ أُخْتِهَا لِتَكْتَفِئَ مَا فِي صَحْفَتِهَا أَوْ إِنَائِهَا وَلْتَنْكِحْ فَإِنَّمَا رِزْقُهَا عَلَى اللَّهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shahar ahli kishi qishloqlik (sahroyi) uchun sotishidan yoki (xaridorni aldash uchun) narxni oshirib aytishlaridan yoki kishi birodarining sovchiligi ustiga sovchilik qilishidan yoki birodarining savdosi ustiga savdo qilishidan qaytardilar; va ayol kishi opa-singlisining tovogʻidagi yoki idishidagi (rizq)ni oʻziga agʻdarib olish uchun uning taloq qilinishini soʻramasin, balki (oʻzi) nikohlansin — chunki uning rizqi Allohning zimmasidadir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шаҳар аҳли киши қишлоқлик (саҳройи) учун сотишидан ёки (харидорни алдаш учун) нархни ошириб айтишларидан ёки киши биродарининг совчилиги устига совчилик қилишидан ёки биродарининг савдоси устига савдо қилишидан қайтардилар; ва аёл киши опа-синглисининг товоғидаги ёки идишидаги (ризқ)ни ўзига ағдариб олиш учун унинг талоқ қилинишини сўрамасин, балки (ўзи) никоҳлансин — чунки унинг ризқи Аллоҳнинг зиммасидадир.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَى ثَلَاثَةِ مَسَاجِدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَسْجِدِي وَالْمَسْجِدِ الْأَقْصَىقَالَ سُفْيَانُ وَلَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثِ مَسَاجِدَ سَوَاءً

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch masjid uchungina ulov tayyorlanadi: Masjidul-Harom, mening masjidim va Masjidul-Aqso», dedilar. Sufyon: «‹Uch masjiddan boshqasiga ulov tayyorlanmaydi› (degani ham) barobardir», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч масжид учунгина улов тайёрланади: Масжидул-Ҳаром, менинг масжидим ва Масжидул-Ақсо», дедилар. Суфён: «‹Уч масжиддан бошқасига улов тайёрланмайди› (дегани ҳам) баробардир», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَقِيلَ لَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ إِذَا أَتَيْتُمْ الصَّلَاةَ فَلَا تَأْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَسْعَوْنَ وَأْتُوهَا وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَاقْضُوا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — unga: «Nabiy ﷺdanmi?» deyildi, u: «Ha», dedi — : «Namozga kelganingizda, unga yugurib kelmanglar, balki vazminlik bilan kelinglar. Yetganingizni oʻqinglar, oʻtkazib yuborganingizni esa qazo qilinglar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — унга: «Набий ﷺданми?» дейилди, у: «Ҳа», деди — : «Намозга келганингизда, унга югуриб келманглар, балки вазминлик билан келинглар. Етганингизни ўқинглар, ўтказиб юборганингизни эса қазо қилинглар».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُصَلِّي أَحَدُنَا فِي ثَوْبٍ قَالَ أَوَلِكُلِّكُمْ ثَوْبَانِقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَتَعْرِفُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَثِيَابُهُ عَلَى الْمِشْجَبِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, birimiz bitta kiyimda namoz oʻqiydimi?» dedi. U zot: «Har biringizning ikkitadan kiyimi bormi?» dedilar. Abu Hurayra: «Abu Hurayraning kiyimlari kiyim ilgichda turgani holda bitta kiyimda namoz oʻqiyotganini bilasanmi?» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, биримиз битта кийимда намоз ўқийдими?» деди. У зот: «Ҳар бирингизнинг иккитадан кийими борми?» дедилар. Абу Ҳурайра: «Абу Ҳурайранинг кийимлари кийим илгичда тургани ҳолда битта кийимда намоз ўқиётганини биласанми?» деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَأْتُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ تَسْعَوْنَ وَلَكِنْ امْشُوا إِلَيْهَا وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Namozga yugurib kelmanglar, balki unga sokinlik bilan yurib kelinglar. Yetganingizni oʻqinglar, oʻtkazib yuborganingizni esa toʻldiringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Намозга югуриб келманглар, балки унга сокинлик билан юриб келинглар. Етганингизни ўқинглар, ўтказиб юборганингизни эса тўлдиринглар», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِي أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ صَلَاةٍ فِيمَا سِوَاهُ إِلَّا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Mening masjidimda oʻqilgan bir namoz — Masjidul-Haromdan boshqa (masjid)larda oʻqilgan ming namozdan afzaldir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Менинг масжидимда ўқилган бир намоз — Масжидул-Ҳаромдан бошқа (масжид)ларда ўқилган минг намоздан афзалдир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَالْمَعْدِنُ جُبَارٌ وَالْبِئْرُ جُبَارٌ وَفِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Hayvonning yetkazgan jarohati zoyeʼdir — javobgarlik yoʻq; kondan (yetgan zarar) zoyeʼdir, quduqdan (yetgan zarar) zoyeʼdir. Yer ostidan topilgan dafinada esa beshdan bir (zakot) bordir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Ҳайвоннинг етказган жароҳати зоеъдир — жавобгарлик йўқ; кондан (етган зарар) зоеъдир, қудуқдан (етган зарар) зоеъдир. Ер остидан топилган дафинада эса бешдан бир (закот) бордир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَدَخَلَ أَعْرَابِيٌّ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَمُحَمَّدًا وَلَا تَرْحَمْ مَعَنَا أَحَدًا فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَقَدْ تَحَجَّرْتَ وَاسِعًا ثُمَّ لَمْ يَلْبَثْ أَنْ بَالَ فِي الْمَسْجِدِ فَأَسْرَعَ النَّاسُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا بُعِثْتُمْ مُيَسِّرِينَ وَلَمْ تُبْعَثُوا مُعَسِّرِينَ أَهْرِيقُوا عَلَيْهِ دَلْوًا مِنْ مَاءٍ أَوْ سَجْلًا مِنْ مَاءٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy masjidga kirdi va ikki rakat namoz oʻqidi, soʻng: «Allohim, menga va Muhammadga rahm qil, biz bilan birga boshqa hech kimga rahm qilma», dedi. Nabiy ﷺ unga oʻgirilib: «Sen keng (rahmat)ni toraytirib qoʻyding», dedilar. Koʻp oʻtmay u masjidga siydik chiqardi. Shunda odamlar unga shoshildilar. Rasululloh ﷺ ularga: «Sizlar yengillik qiluvchilar qilib yuborilgansizlar, qiyinchilik soluvchilar qilib yuborilgan emassizlar. Uning ustiga bir chelak suv — yoki bir paqir suv — quyinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий масжидга кирди ва икки ракат намоз ўқиди, сўнг: «Аллоҳим, менга ва Муҳаммадга раҳм қил, биз билан бирга бошқа ҳеч кимга раҳм қилма», деди. Набий ﷺ унга ўгирилиб: «Сен кенг (раҳмат)ни торайтириб қўйдинг», дедилар. Кўп ўтмай у масжидга сийдик чиқарди. Шунда одамлар унга шошилдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Сизлар енгиллик қилувчилар қилиб юборилгансизлар, қийинчилик солувчилар қилиб юборилган эмассизлар. Унинг устига бир челак сув — ёки бир пақир сув — қуйинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا فَرَعَةَ وَلَا عَتِيرَةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Faraʼa ham yoʻq, atira ham yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Фараъа ҳам йўқ, атира ҳам йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقِيلَ لَهُ مَرَّةً رَفَعْتَهُ فَقَالَ نَعَمْ وَقَالَ مَرَّةً يَبْلُغُ بِهِ يَقُولُونَ الْكَرْمُ وَإِنَّمَا الْكَرْمُ قَلْبُ الْمُؤْمِنِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ — unga bir marta: «Buni (u zotga) koʻtardingmi?» deyilgan edi, u: «Ha», dedi; bir marta esa: «uni (u zotga) yetkazadi», dedi — : «Ular (uzumzorni) ‹karm› deydilar; holbuki karm — moʻminning qalbidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ — унга бир марта: «Буни (у зотга) кўтардингми?» дейилган эди, у: «Ҳа», деди; бир марта эса: «уни (у зотга) етказади», деди — : «Улар (узумзорни) ‹карм› дейдилар; ҳолбуки карм — мўминнинг қалбидир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ كَانَ عَلَى كُلِّ بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ مَلَائِكَةٌ يَكْتُبُونَ الْأَوَّلَ فَالْأَوَّلَ فَإِذَا خَرَجَ الْإِمَامُ طُوِيَتْ الصُّحُفُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺga yetkazib rivoyat qilinadi: «Juma kuni boʻlganda masjidning har bir eshigi oldida farishtalar boʻlib, (kelganlarni) kelgan tartiblari boʻyicha birinchisidan boshlab yozib boradilar. Imom chiqqanda sahifalar yigʻishtiriladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺга етказиб ривоят қилинади: «Жума куни бўлганда масжиднинг ҳар бир эшиги олдида фаришталар бўлиб, (келганларни) келган тартиблари бўйича биринчисидан бошлаб ёзиб борадилар. Имом чиққанда саҳифалар йиғиштирилади».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُهَجِّرُ إِلَى الْجُمُعَةِ كَالْمُهْدِي بَدَنَةً ثُمَّ الَّذِي يَلِيهِ كَالْمُهْدِي بَقَرَةً وَالَّذِي يَلِيهِ كَالْمُهْدِي كَبْشًا حَتَّى ذَكَرَ الدَّجَاجَةَ وَالْبَيْضَةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Jumaga erta kelgan kishi tuya qurbon qilgandek, undan keyingisi sigir qurbon qilgandek, undan keyingisi qoʻchqor qurbon qilgandekdir», deb tovuq va tuxumni zikr qilgunlaricha aytdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Жумага эрта келган киши туя қурбон қилгандек, ундан кейингиси сигир қурбон қилгандек, ундан кейингиси қўчқор қурбон қилгандекдир», деб товуқ ва тухумни зикр қилгунларича айтдилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَلَمَّا رَفَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ الْآخِرَةِ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ قَالَ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ بِمَكَّةَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ subh namozining oxirgi rakatidan boshlarini koʻtarganlarida, shunday dedilar: «Allohim, Valid ibn Validga, Salama ibn Hishomga, Ayyosh ibn Abu Rabiʼaga va Makkadagi ojiz-notavonlarga najot bergil. Allohim, Muzar qabilasiga jazoingni qattiq qilgil va uni ularga Yusuf yillari kabi qahatchilik yillari qilgil».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ субҳ намозининг охирги ракатидан бошларини кўтарганларида, шундай дедилар: «Аллоҳим, Валид ибн Валидга, Салама ибн Ҳишомга, Айёш ибн Абу Рабиъага ва Маккадаги ожиз-нотавонларга нажот бергил. Аллоҳим, Музар қабиласига жазоингни қаттиқ қилгил ва уни уларга Юсуф йиллари каби қаҳатчилик йиллари қилгил».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً رِوَايَةً خَمْسٌ مِنْ الْفِطْرَةِ الْخِتَانُ وَالِاسْتِحْدَادُ وَقَصُّ الشَّارِبِ وَتَقْلِيمُ الْأَظْفَارِ وَنَتْفُ الْإِبْطِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ — Sufyon bir marta «rivoyat qilib» dedi — : «Beshta narsa fitratdandir: xatna qilish, (avrat sohasidagi) junlarni olish, moʻylovni qirqish, tirnoqlarni olish va qoʻltiq junini yulish», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ — Суфён бир марта «ривоят қилиб» деди — : «Бешта нарса фитратдандир: хатна қилиш, (аврат соҳасидаги) жунларни олиш, мўйловни қирқиш, тирноқларни олиш ва қўлтиқ жунини юлиш», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَحَدِهِمَا أَوْ كِلَيْهِمَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bola toʻshak (egasi)nikidir, zinokorga esa tosh (nasibadir)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бола тўшак (эгаси)никидир, зинокорга эса тош (насибадир)», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تُقَاتِلُوا قَوْمًا كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ نِعَالُهُمْ الشَّعْرُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺga yetkazib rivoyat qilinadi: «Yuzlari bolgʻalangan qalqonga oʻxshagan, oyoq kiyimlari junli boʻlgan bir qavm bilan urushmaguningizcha qiyomat qoim boʻlmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺга етказиб ривоят қилинади: «Юзлари болғаланган қалқонга ўхшаган, оёқ кийимлари жунли бўлган бир қавм билан урушмагунингизча қиёмат қоим бўлмайди».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ امْرَأَتِي وَلَدَتْ وَلَدًا أَسْوَدَ قَالَ هَلْ لَكَ مِنْ إِبِلٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا أَلْوَانُهَا قَالَ حُمْرٌ قَالَ هَلْ فِيهَا أَوْرَقُ قَالَ إِنَّ فِيهَا لَوُرْقًا قَالَ أَنَّى أَتَاهُ ذَلِكَ قَالَ عَسَى أَنْ يَكُونَ نَزَعَهُ عِرْقٌ قَالَ وَهَذَا عَسَى أَنْ يَكُونَ نَزَعَهُ عِرْقٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Fazoradan bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Xotinim qora bola tugʻdi», — dedi. Nabiy ﷺ: «Tuyalaring bormi?» — dedilar. U: «Ha», — dedi. (Nabiy): «Ularning ranglari qanday?» — dedilar. U: «Qizil», — dedi. (Nabiy): «Ular orasida boz (kulrang) rangli (tuya) bormi?» — dedilar. U: «Albatta, ular orasida boz (kulrang) rangli (tuyalar) bor», — dedi. (Nabiy): «Bu (rang) unga qaerdan keldi?» — dedilar. U: «Ehtimol, uni biror tomir (irq) tortgandir», — dedi. (Nabiy): «Buni ham ehtimol biror tomir (irq) tortgandir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бану Фазорадан бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Хотиним қора бола туғди», — деди. Набий ﷺ: «Туяларинг борми?» — дедилар. У: «Ҳа», — деди. (Набий): «Уларнинг ранглари қандай?» — дедилар. У: «Қизил», — деди. (Набий): «Улар орасида боз (кулранг) рангли (туя) борми?» — дедилар. У: «Албатта, улар орасида боз (кулранг) рангли (туялар) бор», — деди. (Набий): «Бу (ранг) унга қаэрдан келди?» — дедилар. У: «Эҳтимол, уни бирор томир (ирқ) тортгандир», — деди. (Набий): «Буни ҳам эҳтимол бирор томир (ирқ) тортгандир», — дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَمُوتُ لِمُسْلِمٍ ثَلَاثَةٌ مِنْ الْوَلَدِ فَيَلِجَ النَّارَ إِلَّا تَحِلَّةَ الْقَسَمِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Uch farzandi vafot etgan hech bir musulmon doʻzaxga kirmaydi — magar qasam (haqi) ado etilishi uchungina (unga yaqinlashadi)».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у буни Набий ﷺга етказади: «Уч фарзанди вафот этган ҳеч бир мусулмон дўзахга кирмайди — магар қасам (ҳақи) адо этилиши учунгина (унга яқинлашади)».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُعِلَتْ لِي الْأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًاقَالَ سُفْيَانُ أُرَاهُ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Menga yer masjid va poklovchi qilindi». Sufyon aytdi: Menimcha, u (Zuhriy) buni Saʼiddan, u Abu Hurayradan (rivoyat qilgan).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у буни Набий ﷺга етказади: «Менга ер масжид ва покловчи қилинди». Суфён айтди: Менимча, у (Зуҳрий) буни Саъиддан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилган).

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَرِوَايَةً أَسْرِعُوا بِجَنَائِزِكُمْ فَإِنْ كَانَ صَالِحًا قَدَّمْتُمُوهُ إِلَيْهِ وَإِنْ كَانَ سِوَى ذَلِكَ فَشَرٌّ تَضَعُونَهُ عَنْ رِقَابِكُمْ وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْرِعُوا بِالْجِنَازَةِ فَإِنْ تَكُ صَالِحَةً خَيْرٌ تُقَدِّمُوهَا إِلَيْهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat tarzida: «Janozalaringizni tezlatinglar. Agar u solih boʻlsa, uni (yaxshilikka) yaqinlashtirgan boʻlasizlar; agar bundan boshqacha boʻlsa, uni yelkalaringizdan tushirib qoʻyayotgan bir yomonlikdir». Boshqa safar u buni Nabiy ﷺga yetkazib: «Janozani tezlatinglar; agar u soliha boʻlsa, (bu) yaxshilikdir, uni unga yaqinlashtirasizlar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят тарзида: «Жанозаларингизни тезлатинглар. Агар у солиҳ бўлса, уни (яхшиликка) яқинлаштирган бўласизлар; агар бундан бошқача бўлса, уни елкаларингиздан тушириб қўяётган бир ёмонликдир». Бошқа сафар у буни Набий ﷺга етказиб: «Жанозани тезлатинглар; агар у солиҳа бўлса, (бу) яхшиликдир, уни унга яқинлаштирасизлар», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا هَلَكَ كِسْرَى فَلَا كِسْرَى بَعْدَهُ وَإِذَا هَلَكَ قَيْصَرُ فَلَا قَيْصَرَ بَعْدَهُ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَتُنْفَقَنَّ كُنُوزُهُمَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Kisro halok boʻlganda, undan keyin (boshqa) Kisro boʻlmaydi; va Qaysar halok boʻlganda, undan keyin (boshqa) Qaysar boʻlmaydi. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, sizlar ikkovining xazinalarini Alloh yoʻlida sarflaysiz», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Кисро ҳалок бўлганда, ундан кейин (бошқа) Кисро бўлмайди; ва Қайсар ҳалок бўлганда, ундан кейин (бошқа) Қайсар бўлмайди. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, сизлар икковининг хазиналарини Аллоҳ йўлида сарфлайсиз», — деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ يَنْزِلَ فِيكُمْ ابْنُ مَرْيَمَ حَكَمًا مُقْسِطًا يَكْسِرُ الصَّلِيبَ وَيَقْتُلُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَفِيضُ الْمَالُ حَتَّى لَا يَقْبَلَهُ أَحَدٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Tez orada Maryam oʻgʻli (Iso) sizlarning oranglarga adolatli hukmdor boʻlib tushadi: xochni sindiradi, choʻchqani oʻldiradi va jizyani bekor qiladi. Mol-dunyo shu qadar toshib ketadiki, uni hech kim qabul qilmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у буни Набий ﷺга етказади: «Тез орада Марям ўғли (Исо) сизларнинг орангларга адолатли ҳукмдор бўлиб тушади: хочни синдиради, чўчқани ўлдиради ва жизяни бекор қилади. Мол-дунё шу қадар тошиб кетадики, уни ҳеч ким қабул қилмайди».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ سَمِعَ ابْنَ أُكَيْمَةَ يُحَدِّثُ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةً يَظُنُّ أَنَّهَا الصُّبْحُ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ هَلْ قَرَأَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَالَ رَجُلٌ أَنَا قَالَ أَقُولُ مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَقَالَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنْ الْقِرَاءَةِ فِيمَا يَجْهَرُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُفْيَانُ خَفِيَتْ عَلَيَّ هَذِهِ الْكَلِمَةُ

Zuhriy Ibn Ukaymaning Saʼid ibn Musayyabga soʻzlab berayotganini eshitdi; u: Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim, dedi: Rasululloh ﷺ bizga bir namoz oʻqib berdilar — u (roviy) uni Subh namozi deb oʻylaydi. Namozlarini tugatgach: «Sizlardan biror kishi (qiroat) oʻqidimi?» dedilar. Bir kishi: «Men», dedi. U zot: «Nega Qurʼon (qiroati)da men bilan tortishilyapti, deyman-a», dedilar. Maʼmar Zuhriydan (rivoyat qilib) dedi: Shundan soʻng odamlar Rasululloh ﷺ ovoz chiqarib oʻqiydigan (namoz)larda qiroat qilishdan toʻxtadilar. Sufyon aytdi: Bu soʻz menga maxfiy qoldi.Зуҳрий Ибн Укайманинг Саъид ибн Мусайябга сўзлаб бераётганини эшитди; у: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим, деди: Расулуллоҳ ﷺ бизга бир намоз ўқиб бердилар — у (ровий) уни Субҳ намози деб ўйлайди. Намозларини тугатгач: «Сизлардан бирор киши (қироат) ўқидими?» дедилар. Бир киши: «Мен», деди. У зот: «Нега Қуръон (қироати)да мен билан тортишиляпти, дейман-а», дедилар. Маъмар Зуҳрийдан (ривоят қилиб) деди: Шундан сўнг одамлар Расулуллоҳ ﷺ овоз чиқариб ўқийдиган (намоз)ларда қироат қилишдан тўхтадилар. Суфён айтди: Бу сўз менга махфий қолди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَسْرِعُوا بِالْجِنَازَةِ فَإِنْ كَانَتْ صَالِحَةً قَرَّبْتُمُوهَا إِلَى الْخَيْرِ وَإِنْ كَانَتْ غَيْرَ ذَلِكَ شَرٌّ تَضَعُونَهُ عَنْ رِقَابِكُمْقَالَ أَبِي وَوَافَقَ سُفْيَانَ مَعْمَرٌ وَابْنُ أَبِي حَفْصَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنِ ابْنِ أَبِي حَفْصَةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Janozani tezlatinglar; agar u soliha boʻlsa, uni yaxshilikka yaqinlashtirasizlar; agar undan boshqacha boʻlsa, bu yelkalaringizdan tushirib qoʻyayotgan yomonlikdir». Otam aytdi: Sufyonga Maʼmar va Ibn Abu Hafsa muvofiq keldilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Жанозани тезлатинглар; агар у солиҳа бўлса, уни яхшиликка яқинлаштирасизлар; агар ундан бошқача бўлса, бу елкаларингиздан тушириб қўяётган ёмонликдир». Отам айтди: Суфёнга Маъмар ва Ибн Абу Ҳафса мувофиқ келдилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَنْظَلَةَ الْأَسْلَمِيِّ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَيُهِلَّنَّ ابْنُ مَرْيَمَ بِفَجِّ الرَّوْحَاءِ حَاجًّا أَوْ مُعْتَمِرًا أَوْ لَيَثْنِيَنَّهُمَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, Maryam oʻgʻli (Iso) albatta Fajjur-Ravhoda haj yoki umra (niyati) bilan, yoxud ikkovini birga (qilib) talbiya aytadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, Марям ўғли (Исо) албатта Фажжур-Равҳода ҳаж ёки умра (нияти) билан, ёхуд икковини бирга (қилиб) талбия айтади».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ سَمِعَا أَبَا هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى لَا يَصْبُغُونَ فَخَالِفُوهُمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazib rivoyat qiladi. (Paygʻambar ﷺ): «Albatta, yahudiylar va nasorolar (soch-soqollarini) boʻyamaydilar. Bas, siz ularga muxolif boʻlinglar (boʻyanglar)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказиб ривоят қилади. (Пайғамбар ﷺ): «Албатта, яҳудийлар ва насоролар (соч-соқолларини) бўямайдилар. Бас, сиз уларга мухолиф бўлинглар (бўянглар)», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُإِنَّكُمْ تَزْعُمُونَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ الْحَدِيثَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ الْمَوْعِدُ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مِسْكِينًا أَلْزَمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مِلْءِ بَطْنِي وَكَانَ الْمُهَاجِرُونَ يَشْغَلُهُمْ الصَّفْقُ بِالْأَسْوَاقِ وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ يَشْغَلُهُمْ الْقِيَامُ عَلَى أَمْوَالِهِمْ فَحَضَرْتُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَجْلِسًا فَقَالَ مَنْ يَبْسُطْ رِدَاءَهُ حَتَّى أَقْضِيَ مَقَالَتِي ثُمَّ يَقْبِضْهُ إِلَيْهِ فَلَنْ يَنْسَى شَيْئًا سَمِعَهُ مِنِّي وَبَسَطْتُ بُرْدَةً عَلَيَّ حَتَّى قَضَى حَدِيثَهُ ثُمَّ قَبَضْتُهَا إِلَيَّ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا نَسِيتُ شَيْئًا بَعْدَ أَنْ سَمِعْتُهُ مِنْهُحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ النَّاسَ يَقُولُونَ أَكْثَرَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ لَوْلَا آيَتَانِ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُ حَدِيثًا ثُمَّ يَتْلُو هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ {إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنْ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى} فَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ إِنَّكُمْ تَقُولُونَ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ فَذَكَرَهُ

Abdurrahmon al-Aʼraj aytdi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: «Sizlar Abu Hurayra Rasululloh ﷺdan koʻp hadis rivoyat qiladi, deb daʼvo qilasizlar. Vaʼdalashadigan joy Allohnikidir. Men miskin bir kishi edim, qornim toʻyishi ilinjida Rasululloh ﷺga yopishib olar edim. Muhojirlarni bozorlardagi savdo-sotiq, ansorlarni esa mol-mulklariga qarab turish mashgʻul qilardi. Bir kuni men Nabiy ﷺning bir majlislarida hozir boʻldim. U zot: ‹Kim men soʻzimni tugatgunimcha ridosini yozib qoʻyib, soʻng uni oʻziga yigʻib olsa, mendan eshitgan biror narsasini aslo unutmaydi›, dedilar. Men ustimdagi bardani yozdim, to u zot hadislarini tugatgunlaricha; soʻng uni oʻzimga yigʻib oldim. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, undan eshitganimdan keyin biror narsani unutmadim». Aʼrajdan, u Abu Hurayradan (rivoyat qiladi)ki, u aytdi: Odamlar: «Abu Hurayra koʻp (hadis) rivoyat qildi», deyishadi. Allohga qasamki, Allohning Kitobidagi ikki oyat boʻlmaganida, men birorta hadis soʻzlamas edim. Soʻng u mana bu ikki oyatni tilovat qilardi: {Albatta, Biz nozil qilgan hujjatlar va hidoyatni yashiradiganlar} — soʻng hadisni zikr qildi. Saʼid ibn Musayyab va Abu Salama ibn Abdurrahmon (xabar berdilar)ki, Abu Hurayra aytdi: «Sizlar Abu Hurayra koʻp (rivoyat) qiladi, deysizlar» — soʻng uni zikr qildi.Абдурраҳмон ал-Аъраж айтди: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: «Сизлар Абу Ҳурайра Расулуллоҳ ﷺдан кўп ҳадис ривоят қилади, деб даъво қиласизлар. Ваъдалашадиган жой Аллоҳникидир. Мен мискин бир киши эдим, қорним тўйиши илинжида Расулуллоҳ ﷺга ёпишиб олар эдим. Муҳожирларни бозорлардаги савдо-сотиқ, ансорларни эса мол-мулкларига қараб туриш машғул қиларди. Бир куни мен Набий ﷺнинг бир мажлисларида ҳозир бўлдим. У зот: ‹Ким мен сўзимни тугатгунимча ридосини ёзиб қўйиб, сўнг уни ўзига йиғиб олса, мендан эшитган бирор нарсасини асло унутмайди›, дедилар. Мен устимдаги бардани ёздим, то у зот ҳадисларини тугатгунларича; сўнг уни ўзимга йиғиб олдим. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, ундан эшитганимдан кейин бирор нарсани унутмадим». Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилади)ки, у айтди: Одамлар: «Абу Ҳурайра кўп (ҳадис) ривоят қилди», дейишади. Аллоҳга қасамки, Аллоҳнинг Китобидаги икки оят бўлмаганида, мен бирорта ҳадис сўзламас эдим. Сўнг у мана бу икки оятни тиловат қиларди: {Албатта, Биз нозил қилган ҳужжатлар ва ҳидоятни яширадиганлар} — сўнг ҳадисни зикр қилди. Саъид ибн Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдурраҳмон (хабар бердилар)ки, Абу Ҳурайра айтди: «Сизлар Абу Ҳурайра кўп (ривоят) қилади, дейсизлар» — сўнг уни зикр қилди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَقُرِئَ عَلَيْهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدَكُمْ جَارُهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَةً فِي جِدَارِهِ فَلَا يَمْنَعْهُفَلَمَّا حَدَّثَهُمْ أَبُو هُرَيْرَةَ طَأْطَئُوا رُءُوسَهُمْ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكُمْ مُعْرِضِينَ وَاللَّهِ لَأَرْمِيَنَّ بِهَا بَيْنَ أَكْتَافِكُمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Agar biringizning qoʻshnisi devoriga yogʻoch (xoda) qoʻyishga undan ruxsat soʻrasa, uni man qilmasin», dedilar. Abu Hurayra bu (hadis)ni aytganda, (odamlar) boshlarini quyi solishdi. Shunda u: «Sizlarga nima boʻldi, koʻraman, undan yuz oʻgiryapsizlar? Alloh nomi bilan ont ichamanki, men uni yelkalaringiz orasiga (toʻxtovsiz) otaveraman», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Агар бирингизнинг қўшниси деворига ёғоч (хода) қўйишга ундан рухсат сўраса, уни ман қилмасин», дедилар. Абу Ҳурайра бу (ҳадис)ни айтганда, (одамлар) бошларини қуйи солишди. Шунда у: «Сизларга нима бўлди, кўраман, ундан юз ўгиряпсизлар? Аллоҳ номи билан онт ичаманки, мен уни елкаларингиз орасига (тўхтовсиз) отавераман», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سُفْيَانُ سَأَلْتُهُ عَنْهُ كَيْفَ الطَّعَامُ أَيْ طَعَامُ الْأَغْنِيَاءِ قَالَ أَخْبَرَنِي الْأَعْرَجُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَشَرُّ الطَّعَامِ الْوَلِيمَةُ يُدْعَى إِلَيْهَا الْأَغْنِيَاءُ وَيُتْرَكُ الْمَسَاكِينُ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ الدَّعْوَةَ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ

Sufyon aytdi: Men undan: «Taom qanday (yomon) boʻladi, yaʼni boylarning taomi?» deb soʻradim. U dedi: Menga Aʼraj Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan xabar berdi: «Taomlarning eng yomoni valima taomidir — unga boylar chaqiriladi-yu, miskinlar tashlab qoʻyiladi. Kim taklifga kelmasa, u Alloh va Uning Rasuliga osiylik qilibdi».Суфён айтди: Мен ундан: «Таом қандай (ёмон) бўлади, яъни бойларнинг таоми?» деб сўрадим. У деди: Менга Аъраж Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан хабар берди: «Таомларнинг энг ёмони валима таомидир — унга бойлар чақирилади-ю, мискинлар ташлаб қўйилади. Ким таклифга келмаса, у Аллоҳ ва Унинг Расулига осийлик қилибди».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ قَالَ أَبِي سَمِعْتُهُ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ مِنْ سُفْيَانَ وَقَالَ مَرَّةً مَنْ صَامَ رَمَضَانَ وَقَالَ مَرَّةً مَنْ قَامَ وَمَنْ قَامَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Kim Ramazonda iymon va savob umidida roʻza tutsa, avval oʻtgan gunohlari magʻfirat qilinadi». Otam aytdi: Men buni Sufyondan toʻrt marta eshitdim. U bir safar: «Kim Ramazonda roʻza tutsa», dedi, bir safar esa: «Kim qoim boʻlsa» va: «Kim Qadr kechasini iymon va savob umidida qoim boʻlsa, avval oʻtgan gunohlari magʻfirat qilinadi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Ким Рамазонда иймон ва савоб умидида рўза тутса, аввал ўтган гуноҳлари мағфират қилинади». Отам айтди: Мен буни Суфёндан тўрт марта эшитдим. У бир сафар: «Ким Рамазонда рўза тутса», деди, бир сафар эса: «Ким қоим бўлса» ва: «Ким Қадр кечасини иймон ва савоб умидида қоим бўлса, аввал ўтган гуноҳлари мағфират қилинади», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرَغِّبُ فِي قِيَامِ يَعْنِي رَمَضَانَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning qiyomga — yaʼni Ramazon (kechalarini ibodat bilan) qoim boʻlishga — ragʻbatlantirayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг қиёмга — яъни Рамазон (кечаларини ибодат билан) қоим бўлишга — рағбатлантираётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَرِوَايَةً إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلَا يَغْمِسْ يَدَهُ فِي إِنَائِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلَاثًا فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat tarzida: «Biringiz uyqusidan uygʻonganda, qoʻlini uch marta yuvmaguncha idishga botirmasin; chunki u qoʻli qayerda tunaganini bilmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят тарзида: «Бирингиз уйқусидан уйғонганда, қўлини уч марта ювмагунча идишга ботирмасин; чунки у қўли қаерда тунаганини билмайди».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا مَاتَ النَّجَاشِيُّ أَخْبَرَهُمْ أَنَّهُ قَدْ مَاتَ فَاسْتَغْفَرُوا لَهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Najoshiy vafot etganida Rasululloh ﷺ ularga uning vafot etganini xabar qildilar, bas ular unga magʻfirat soʻradilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Нажоший вафот этганида Расулуллоҳ ﷺ уларга унинг вафот этганини хабар қилдилар, бас улар унга мағфират сўрадилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ أَدْرَكَ مِنْ صَلَاةٍ رَكْعَةً فَقَدْ أَدْرَكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Kim namozdan bir rakaatga ulgursa, (oʻsha namozga) ulgurgan boʻladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Ким намоздан бир ракаатга улгурса, (ўша намозга) улгурган бўлади».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Tasbeh (aytish) erkaklar uchun, qarsak (chalish) esa ayollar uchundir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Тасбеҳ (айтиш) эркаклар учун, қарсак (чалиш) эса аёллар учундир».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي أَحَدَكُمْ الشَّيْطَانُ وَهُوَ فِي صَلَاتِهِ فَيَلْبِسُ عَلَيْهِ حَتَّى لَا يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى فَمَنْ وَجَدَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Biringiz namozida turganida shayton uning oldiga keladi va (namozini) unga chalkashtirib yuboradi — hatto u necha (rakaat) oʻqiganini bilmay qoladi. Bas, kim shundan biror narsani sezsa, oʻtirgan holida ikki sajda qilsin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Бирингиз намозида турганида шайтон унинг олдига келади ва (намозини) унга чалкаштириб юборади — ҳатто у неча (ракаат) ўқиганини билмай қолади. Бас, ким шундан бирор нарсани сезса, ўтирган ҳолида икки сажда қилсин».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ فَإِنَّ فِيهَا شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلَّا السَّامَقَالَ سُفْيَانُ السَّامُ الْمَوْتُ وَهِيَ الشُّونِيزُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Mana shu qora donani (ishlatishni) lozim tutinglar, chunki unda somdan boshqa har bir dardga shifo bor». Sufyon aytdi: Som — oʻlimdir; u (qora dona) esa shuniyzdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Мана шу қора донани (ишлатишни) лозим тутинглар, чунки унда сомдан бошқа ҳар бир дардга шифо бор». Суфён айтди: Сом — ўлимдир; у (қора дона) эса шунийздир.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَوْ سَعِيدٍ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ أَنْ يُنْتَبَذَ فِيهِوَيَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاجْتَنِبُوا الْحَنَاتِمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ dubbo (qovoq idish) va muzaffat (qatron surilgan idish)ga nabiz solishdan qaytardilar. Abu Hurayra: «Hanotim (yashil sopol koʻzalar)dan ham saqlaninglar», derdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ дуббо (қовоқ идиш) ва музаффат (қатрон сурилган идиш)га набиз солишдан қайтардилар. Абу Ҳурайра: «Ҳанотим (яшил сопол кўзалар)дан ҳам сақланинглар», дерди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَبْصَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَقْرَعُ يُقَبِّلُ حَسَنًا فَقَالَ لِي عَشَرَةٌ مِنْ الْوَلَدِ مَا قَبَّلْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ قَطُّ قَالَ إِنَّهُ مَنْ لَا يَرْحَمُ لَا يُرْحَمُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aqraʼ Nabiy ﷺni Hasanni oʻpayotgan holatlarida koʻrib qoldi va: «Mening oʻnta bolam bor, ammo men ulardan birortasini ham hech qachon oʻpmaganman», dedi. Shunda u zot: «Kim (boshqalarga) rahm qilmasa, unga ham rahm qilinmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ақраъ Набий ﷺни Ҳасанни ўпаётган ҳолатларида кўриб қолди ва: «Менинг ўнта болам бор, аммо мен улардан бирортасини ҳам ҳеч қачон ўпмаганман», деди. Шунда у зот: «Ким (бошқаларга) раҳм қилмаса, унга ҳам раҳм қилинмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَرَجُلٌ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلَكْتُ قَالَ وَمَا أَهْلَكَكَ قَالَ وَقَعْتُ عَلَى امْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ فَقَالَ أَتَجِدُ رَقَبَةً قَالَ لَا قَالَ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ قَالَ لَا قَالَ تَسْتَطِيعُ تُطْعِمُ سِتِّينَ مِسْكِينًا قَالَ لَا قَالَ اجْلِسْ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرْقٍ فِيهِ تَمْرٌ وَالْعَرْقُ الْمِكْتَلُ الضَّخْمُ قَالَ تَصَدَّقْ بِهَذَا قَالَ عَلَى أَفْقَرَ مِنَّا مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا أَفْقَرُ مِنَّا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَطْعِمْهُ أَهْلَكَ وَقَالَ مَرَّةً فَتَبَسَّمَ حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ وَقَالَ أَطْعِمْهُ عِيَالَكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺning oldilariga kelib: «Halok boʻldim», dedi. U zot: «Seni nima halok qildi?» dedilar. U: «Ramazonda ahlim bilan qoʻshildim», dedi. U zot: «Bir qul (ozod qilishga) topa olasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Ketma-ket ikki oy roʻza tuta olasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Oltmish miskinga taom yedira olasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Oʻtir», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺga ichida xurmo boʻlgan bir araq keltirildi — araq katta savatdir. U zot: «Buni sadaqa qil», dedilar. U: «Bizdan koʻra faqirroqqami? Madinaning ikki qora toshlogʻi orasida bizdan faqirroq (kishi) yoʻq», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ kuldilar va: «Buni ahlingga yedir», dedilar. Bir safar (roviy): «Oziq tishlari koʻringuncha tabassum qildilar va: ‹Buni oilangga yedir›, dedilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Набий ﷺнинг олдиларига келиб: «Ҳалок бўлдим», деди. У зот: «Сени нима ҳалок қилди?» дедилар. У: «Рамазонда аҳлим билан қўшилдим», деди. У зот: «Бир қул (озод қилишга) топа оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Кетма-кет икки ой рўза тута оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Олтмиш мискинга таом едира оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ўтир», дедилар. Сўнг Набий ﷺга ичида хурмо бўлган бир арақ келтирилди — арақ катта саватдир. У зот: «Буни садақа қил», дедилар. У: «Биздан кўра фақирроққами? Мадинанинг икки қора тошлоғи орасида биздан фақирроқ (киши) йўқ», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кулдилар ва: «Буни аҳлингга едир», дедилар. Бир сафар (ровий): «Озиқ тишлари кўрингунча табассум қилдилар ва: ‹Буни оилангга едир›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ الْحُرَقِيِّ فِي بَيْتِهِ عَلَى فِرَاشِهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَيُّمَا صَلَاةٍ لَا يُقْرَأُ فِيهَا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَهِيَ خِدَاجٌ ثُمَّ هِيَ خِدَاجٌ ثُمَّ هِيَ خِدَاجٌ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَقَالَ قَبْلَ ذَلِكَ حَبِيبِي عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ قَالَ فَقَالَ يَا فَارِسِيُّ اقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَقَالَ مَرَّةً لِعَبْدِي مَا سَأَلَ فَإِذَا قَالَ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} قَالَ حَمِدَنِي عَبْدِي فَإِذَا قَالَ {الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} قَالَ مَجَّدَنِي عَبْدِي أَوْ أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي فَإِذَا قَالَ {مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ} قَالَ فَوَّضَ إِلَيَّ عَبْدِي فَإِذَا قَالَ {إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ} قَالَ فَهَذِهِ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ وَقَالَ مَرَّةً مَا سَأَلَنِي فَيَسْأَلُهُ عَبْدُهُ {اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ} قَالَ هَذَا لِعَبْدِي لَكَ مَا سَأَلْتَ وَقَالَ مَرَّةً وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَنِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan: «Qaysi bir namozda Kitobning Fotihasi oʻqilmasa, u noqisdir, u noqisdir, u noqisdir». (Roviy) aytdi: Abu Hurayra bundan oldin: «Habibim alayhissalotu vassalom (shunday dedilar)», dedi. (Roviy) aytdi: Soʻng u: «Ey forsiy, Kitobning Fotihasini oʻqi! Chunki men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: Alloh azza va jalla aytdi: ‹Men namozni Oʻzim bilan bandam oʻrtasida boʻldim — bir safar: bandamga soʻraganini (beraman), dedi. Bas, u {Olamlar Robbi Allohga hamd boʻlsin} deganida, (Alloh): Bandam Menga hamd aytdi, deydi. {Rahmon va Rahim} deganida, (Alloh): Bandam Meni ulugʻladi — yoki: bandam Menga sano aytdi, deydi. {Din kunining egasi} deganida, (Alloh): Bandam (ishni) Menga topshirdi, deydi. {Faqat Sengagina ibodat qilamiz va faqat Sendangina yordam soʻraymiz} deganida, (Alloh): Bu Men bilan bandam oʻrtasidadir va bandamga soʻragani bordir — bir safar: Mendan soʻraganini, dedi — deydi. Soʻng bandasi Undan soʻraydi: {Bizni toʻgʻri yoʻlga hidoyat qil — Oʻzing nemat bergan zotlarning yoʻliga, gʻazabga uchraganlarning va adashganlarning (yoʻliga) emas}. (Alloh): Bu bandamnikidir, senga soʻraganing bordir — bir safar: bandamga Mendan soʻragani bordir, dedi — deydi›», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан: «Қайси бир намозда Китобнинг Фотиҳаси ўқилмаса, у ноқисдир, у ноқисдир, у ноқисдир». (Ровий) айтди: Абу Ҳурайра бундан олдин: «Ҳабибим алайҳиссалоту вассалом (шундай дедилар)», деди. (Ровий) айтди: Сўнг у: «Эй форсий, Китобнинг Фотиҳасини ўқи! Чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Мен намозни Ўзим билан бандам ўртасида бўлдим — бир сафар: бандамга сўраганини (бераман), деди. Бас, у {Оламлар Робби Аллоҳга ҳамд бўлсин} деганида, (Аллоҳ): Бандам Менга ҳамд айтди, дейди. {Раҳмон ва Раҳим} деганида, (Аллоҳ): Бандам Мени улуғлади — ёки: бандам Менга сано айтди, дейди. {Дин кунининг эгаси} деганида, (Аллоҳ): Бандам (ишни) Менга топширди, дейди. {Фақат Сенгагина ибодат қиламиз ва фақат Сендангина ёрдам сўраймиз} деганида, (Аллоҳ): Бу Мен билан бандам ўртасидадир ва бандамга сўрагани бордир — бир сафар: Мендан сўраганини, деди — дейди. Сўнг бандаси Ундан сўрайди: {Бизни тўғри йўлга ҳидоят қил — Ўзинг немат берган зотларнинг йўлига, ғазабга учраганларнинг ва адашганларнинг (йўлига) эмас}. (Аллоҳ): Бу бандамникидир, сенга сўраганинг бордир — бир сафар: бандамга Мендан сўрагани бордир, деди — дейди›», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِرَجُلٍ يَبِيعُ طَعَامًا فَسَأَلَهُ كَيْفَ تَبِيعُ فَأَخْبَرَهُ فَأُوحِيَ إِلَيْهِ أَدْخِلْ يَدَكَ فِيهِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فَإِذَا هُوَ مَبْلُولٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ مِنَّا مَنْ غَشَّ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ taom (don) sotayotgan bir kishining yonidan oʻtdilar va undan: «Qanday sotyapsan?» deb soʻradilar. U (zot)ga (narxini) aytdi. Shunda u (zot)ga: «Qoʻlingni uning ichiga sol», deb vahiy qilindi. U (zot) qoʻllarini uning ichiga solsalar, u nam ekan. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kim (oldi-sotdida) aldasa, bizdan emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ таом (дон) сотаётган бир кишининг ёнидан ўтдилар ва ундан: «Қандай сотяпсан?» деб сўрадилар. У (зот)га (нархини) айтди. Шунда у (зот)га: «Қўлингни унинг ичига сол», деб ваҳий қилинди. У (зот) қўлларини унинг ичига солсалар, у нам экан. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ким (олди-сотдида) алдаса, биздан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَمِينُ الْكَاذِبَةُ مَنْفَقَةٌ لِلسِّلْعَةِ مَمْحَقَةٌ لِلْكَسْبِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Yolgʻon qasam molni oʻtkazadi, (lekin) kasbning barakasini yoʻq qiladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Ёлғон қасам молни ўтказади, (лекин) касбнинг баракасини йўқ қилади».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَرْفَعُهُ إِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى فِيهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni (Nabiy ﷺga) koʻtarib rivoyat qiladi: «Biringiz esnasa, qoʻlini ogʻziga qoʻysin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни (Набий ﷺга) кўтариб ривоят қилади: «Бирингиз эснаса, қўлини оғзига қўйсин».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عِرَاكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ فِي فَرَسِهِ وَلَا عَبْدِهِ صَدَقَةٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Musulmonning ustida oti va quli uchun sadaqa (zakot) yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мусулмоннинг устида оти ва қули учун садақа (закот) йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِنْ هَمَّ عَبْدِي بِحَسَنَةٍ فَاكْتُبُوهُ فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا وَإِنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَا تَكْتُبُوهَا فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا بِمِثْلِهَا فَإِنْ تَرَكَهَا فَاكْتُبُوهَا حَسَنَةً

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Bandam bir yaxshilikni niyat qilsa, uni yozinglar; agar uni qilsa, uni oʻn baravar qilib yozinglar. Agar bir yomonlikni niyat qilsa, uni yozmanglar; agar uni qilsa, uni xuddi shunday (bittagina qilib) yozinglar; agar uni tark etsa, uni bir yaxshilik qilib yozinglar›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Бандам бир яхшиликни ният қилса, уни ёзинглар; агар уни қилса, уни ўн баравар қилиб ёзинглар. Агар бир ёмонликни ният қилса, уни ёзманглар; агар уни қилса, уни худди шундай (биттагина қилиб) ёзинглар; агар уни тарк этса, уни бир яхшилик қилиб ёзинглар›», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَأْتِي النَّذْرُ عَلَى ابْنِ آدَمَ بِشَيْءٍ لَمْ أُقَدِّرْهُ عَلَيْهِ وَلَكِنَّهُ شَيْءٌ أَسْتَخْرِجُ بِهِ مِنْ الْبَخِيلِ يُؤْتِينِي عَلَيْهِ مَا لَا يُؤْتِينِي عَلَى الْبُخْلِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Nazr Odam farzandiga Men unga taqdir qilmagan biror narsani keltirmaydi. Lekin u — Men u bilan baxildan (mol) chiqaradigan bir narsadir: u baxilligi sababli Menga bermaydigan narsani nazr sababli Menga beradi›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Назр Одам фарзандига Мен унга тақдир қилмаган бирор нарсани келтирмайди. Лекин у — Мен у билан бахилдан (мол) чиқарадиган бир нарсадир: у бахиллиги сабабли Менга бермайдиган нарсани назр сабабли Менга беради›», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا ابْنَ آدَمَ أَنْفِقْ أُنْفِقْ عَلَيْكَ وَقَالَ يَمِينُ اللَّهِ مَلْأَى سَحَّاءُ لَا يَغِيضُهَا شَيْءٌ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi. U zot: «Alloh azza va jalla: ‹Ey Odam farzandi, ehson qil, Men senga ehson qilaman›, deydi», dedilar. Va: «Allohning oʻng (qoʻli) toʻladir, sahovatlidir; uni kechayu kunduz hech narsa kamaytirmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Эй Одам фарзанди, эҳсон қил, Мен сенга эҳсон қиламан›, дейди», дедилар. Ва: «Аллоҳнинг ўнг (қўли) тўладир, саҳоватлидир; уни кечаю кундуз ҳеч нарса камайтирмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رِوَايَةً قَالَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ سَبَقَتْ رَحْمَتِي غَضَبِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat tarzida: «Alloh azza va jalla: ‹Mening rahmatim gʻazabimdan oʻzib ketdi›, dedi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят тарзида: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Менинг раҳматим ғазабимдан ўзиб кетди›, деди».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ ثُمَّ لِيَسْتَنْثِرْ وَقَالَ مَرَّةً لِيَنْثُرْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz tahorat olsa, burniga (suv) solsin, soʻng uni qoqib tashlasin», dedilar. Bir safar: «Qoqsin», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз таҳорат олса, бурнига (сув) солсин, сўнг уни қоқиб ташласин», дедилар. Бир сафар: «Қоқсин», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا رَجُلٌ يَمْنَحُ أَهْلَ بَيْتٍ نَاقَةً تَغْدُو بِعُسٍّ وَتَرُوحُ بِعُسٍّ إِنَّ أَجْرَهَا لَعَظِيمٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u (hadisni Nabiy ﷺ ga) yetkazib (aytdi): «Diqqat! Bir oilaga ertalab bir katta idish (sut), kechqurun bir katta idish (sut) beradigan tuyani (foydalanishga) hadya qiladigan kishi (bormi)? Albatta uning ajri buyukdir», — (dedilar).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у (ҳадисни Набий ﷺ га) етказиб (айтди): «Диққат! Бир оилага эрталаб бир катта идиш (сут), кечқурун бир катта идиш (сут) берадиган туяни (фойдаланишга) ҳадя қиладиган киши (борми)? Албатта унинг ажри буюкдир», — (дедилар).

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ وَابْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُكْلَمُ أَحَدٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَنْ يُكْلَمُ فِي سَبِيلِهِ إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالْجُرْحُ يَثْعَبُ دَمًا اللَّوْنُ لَوْنُ دَمٍ وَالرِّيحُ رِيحُ مِسْكٍوَأَفْرَدَهُ سُفْيَانُ مَرَّةً عَنْ أَبِي الزِّنَادِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Alloh yoʻlida jarohatlangan hech kim — Alloh Oʻz yoʻlida kim jarohatlanishini yaxshiroq biladi — qiyomat kunida jarohati qon otilib turgan holda kelmay qolmaydi: rangi qon rangi, hidi esa misk hididir», dedilar. Sufyon bir safar uni yolgʻiz Abu Zinoddan (rivoyat qilib) keltirdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ йўлида жароҳатланган ҳеч ким — Аллоҳ Ўз йўлида ким жароҳатланишини яхшироқ билади — қиёмат кунида жароҳати қон отилиб турган ҳолда келмай қолмайди: ранги қон ранги, ҳиди эса миск ҳидидир», дедилар. Суфён бир сафар уни ёлғиз Абу Зиноддан (ривоят қилиб) келтирди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ وَقَالَ مَرَّةً قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقْتَسِمُ وَرَثَتِي دِينَارًا وَلَا دِرْهَمًا مَا تَرَكْتُ بَعْدَ نَفَقَةِ نِسَائِي وَمَئُونَةِ عَامِلِي فَهُوَ صَدَقَةٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni (Nabiy ﷺga) yetkazadi — bir safar: Rasululloh ﷺ aytdilar, dedi: «Vorislarim bir dinorni ham, bir dirhamni ham taqsim qilmaydilar. Men qoldirgan narsa — ayollarimning nafaqasi va ishchimning haqidan (ortgani) — sadaqadir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни (Набий ﷺга) етказади — бир сафар: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар, деди: «Ворисларим бир динорни ҳам, бир дирҳамни ҳам тақсим қилмайдилар. Мен қолдирган нарса — аёлларимнинг нафақаси ва ишчимнинг ҳақидан (ортгани) — садақадир».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ إِلَى طَعَامٍ وَهُوَ صَائِمٌ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌقَالَ أَبِي لَمْ نَكُنْ نُكَنِّهِ بِأَبِي الزِّنَادِ كُنَّا نُكَنِّيهِ بِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz taomga chaqirilsa-yu, u roʻzador boʻlsa, ‹Men roʻzadorman› desin», dedilar. Otam aytdi: Biz uni Abu Zinod deb kunyalamas edik, biz uni Abu Abdurrahmon deb kunyalar edik.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз таомга чақирилса-ю, у рўзадор бўлса, ‹Мен рўзадорман› десин», дедилар. Отам айтди: Биз уни Абу Зинод деб куняламас эдик, биз уни Абу Абдурраҳмон деб кунялар эдик.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَلَقَّوْا الْبَيْعَ وَلَا تُصَرُّوا الْغَنَمَ وَالْإِبِلَ لِلْبَيْعِ فَمَنْ ابْتَاعَهَا بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِنْ شَاءَ أَمْسَكَهَا وَإِنْ شَاءَ رَدَّهَا بِصَاعِ تَمْرٍ لَا سَمْرَاءَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni yetkazib aytdi: Rasululloh ﷺ: «Savdo (moli)ni qarshi olib chiqmanglar; sotish uchun qoʻy va tuyalarning sutini (yelinida) toʻplab qoʻymanglar. Kim shundan keyin ularni sotib olsa, ikki qarashning yaxshisida ixtiyorlidir: xohlasa uni ushlab qoladi, xohlasa uni bir soʼ xurmo bilan qaytaradi — bugʻdoy bilan emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни етказиб айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Савдо (моли)ни қарши олиб чиқманглар; сотиш учун қўй ва туяларнинг сутини (елинида) тўплаб қўйманглар. Ким шундан кейин уларни сотиб олса, икки қарашнинг яхшисида ихтиёрлидир: хоҳласа уни ушлаб қолади, хоҳласа уни бир сў хурмо билан қайтаради — буғдой билан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسُ تَبَعٌ لِقُرَيْشٍ فِي هَذَا الشَّأْنِ مُسْلِمُهُمْ تَبَعٌ لِمُسْلِمِهِمْ وَكَافِرُهُمْ تَبَعٌ لِكَافِرِهِمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Bu borada (yaʼni hukmronlik ishida) odamlar Qurayshga tobedirlar: ularning musulmoni ularning musulmoniga tobe, kofiri esa ularning kofiriga tobedir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Бу борада (яъни ҳукмронлик ишида) одамлар Қурайшга тобедирлар: уларнинг мусулмони уларнинг мусулмонига тобе, кофири эса уларнинг кофирига тобедир».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُصَلِّي الرَّجُلُ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ لَيْسَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ مِنْهُ شَيْءٌ وَقَالَ مَرَّةً عَاتِقِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kishi yelkalariga undan biror narsa (tashlangan) boʻlmagan holda bitta kiyimda namoz oʻqimasin», dedilar. Bir safar: «Yelkasiga», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Киши елкаларига ундан бирор нарса (ташланган) бўлмаган ҳолда битта кийимда намоз ўқимасин», дедилар. Бир сафар: «Елкасига», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَعْقِدُ الشَّيْطَانُ عَلَى قَافِيَةِ رَأْسِ أَحَدِكُمْ ثَلَاثَ عُقَدٍ بِكُلِّ عُقْدَةٍ يَضْرِبُ عَلَيْكَ لَيْلًا طَوِيلًا فَارْقُدْ وَقَالَ مَرَّةً يَضْرِبُ عَلَيْهِ بِكُلِّ عُقْدَةٍ لَيْلًا طَوِيلًا قَالَ وَإِذَا اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَإِذَا تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَتَانِ فَإِذَا صَلَّى انْحَلَّتْ الْعُقَدُ وَأَصْبَحَ طَيِّبَ النَّفْسِ نَشِيطًا وَإِلَّا أَصْبَحَ خَبِيثَ النَّفْسِ كَسْلَانًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Shayton biringizning boshi ketiga uchta tugun bogʻlaydi; har bir tugunga urib: ‹Oldingda uzun kecha bor, uxlayver›, deydi» — bir safar: «Har bir tugun bilan unga uzun kechani uradi», dedi. «Bas, u uygʻonib Alloh azza va jallani zikr qilsa, bir tugun yechiladi; tahorat qilsa, ikki tugun yechiladi; namoz oʻqisa, tugunlar (butunlay) yechiladi va u koʻngli xush, tetik holda tongni qarshilaydi. Aks holda koʻngli xira, dangasa holda tongni qarshilaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Шайтон бирингизнинг боши кетига учта тугун боғлайди; ҳар бир тугунга уриб: ‹Олдингда узун кеча бор, ухлайвер›, дейди» — бир сафар: «Ҳар бир тугун билан унга узун кечани уради», деди. «Бас, у уйғониб Аллоҳ азза ва жаллани зикр қилса, бир тугун ечилади; таҳорат қилса, икки тугун ечилади; намоз ўқиса, тугунлар (бутунлай) ечилади ва у кўнгли хуш, тетик ҳолда тонгни қаршилайди. Акс ҳолда кўнгли хира, дангаса ҳолда тонгни қаршилайди», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأُرْسِلَ عَلَى أَيُّوبَ رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ يَقْبِضُهَا فِي ثَوْبِهِ فَقِيلَ يَا أَيُّوبُ أَلَمْ يَكْفِكَ مَا أَعْطَيْنَاكَ قَالَ أَيْ رَبِّ وَمَنْ يَسْتَغْنِي عَنْ فَضْلِكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ayyub (alayhissalom)ning ustiga oltindan bir toʻda chigirtka yuborildi. U ularni kiyimiga terib ola boshladi. Shunda: «Ey Ayyub, Biz senga bergan narsa senga kifoya qilmadimi?» deyildi. U: «Ey Robbim, Sening fazlingdan kim behojat boʻla oladi?» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Айюб (алайҳиссалом)нинг устига олтиндан бир тўда чигиртка юборилди. У уларни кийимига териб ола бошлади. Шунда: «Эй Айюб, Биз сенга берган нарса сенга кифоя қилмадими?» дейилди. У: «Эй Роббим, Сенинг фазлингдан ким беҳожат бўла олади?» деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْنُ الْآخِرُونَ وَنَحْنُ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بَيْدَ كُلِّ أُمَّةٍ وَقَالَ مَرَّةً بَيْدَ أَنَّ وَجَمَعَهُ ابْنُ طَاوُسٍ فَقَالَ قَالَ أَحَدُهُمَا بَيْدَ أَنَّ وَقَالَ الْآخَرُ بَايْدَ كُلِّ أُمَّةٍ أُوتِيَتْ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِنَا وَأُوتِينَاهُ مِنْ بَعْدِهِمْ ثُمَّ هَذَا الْيَوْمُ الَّذِي كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَاخْتَلَفُوا فِيهِ فَهَدَانَا اللَّهُ لَهُ فَالنَّاسُ لَنَا فِيهِ تَبَعٌ فَلِلْيَهُودِ غَدٌ وَلِلنَّصَارَى بَعْدَ غَدٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Biz (dunyoga) keyin kelganmiz, (ammo) qiyomat kunida oldindamiz. Faqat, har bir ummatga Kitob bizdan oldin berilgan, bizga esa ulardan keyin berildi. Soʻng Alloh ularga farz qilgan mana shu kunda ular ixtilof qildilar, Alloh esa bizni unga hidoyat qildi. Bas, odamlar bu (kun)da bizga tobedirlar: yahudiylarga ertaga, nasorolarga esa indinga (tegishli)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Биз (дунёга) кейин келганмиз, (аммо) қиёмат кунида олдиндамиз. Фақат, ҳар бир умматга Китоб биздан олдин берилган, бизга эса улардан кейин берилди. Сўнг Аллоҳ уларга фарз қилган мана шу кунда улар ихтилоф қилдилар, Аллоҳ эса бизни унга ҳидоят қилди. Бас, одамлар бу (кун)да бизга тобедирлар: яҳудийларга эртага, насороларга эса индинга (тегишли)», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَغْضَبُ كَمَا يَغْضَبُ الْبَشَرُ فَأَيُّمَا رَجُلٍ آذَيْتُهُ أَوْ جَلَدْتُهُ فَاجْعَلْهَا لَهُ زَكَاةً وَصَلَاةً

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Men ham basharman, bashar gʻazablangandek gʻazablanaman. Bas, men qaysi bir kishiga ozor bergan yoki uni kaltaklagan boʻlsam, (Allohim,) buni unga poklik va rahmat qilgin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Мен ҳам башарман, башар ғазаблангандек ғазабланаман. Бас, мен қайси бир кишига озор берган ёки уни калтаклаган бўлсам, (Аллоҳим,) буни унга поклик ва раҳмат қилгин».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبِيعُ حَاضِرٌ لِبَادٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Shahar aholisi badaviy uchun sotmasin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Шаҳар аҳолиси бадавий учун сотмасин».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ وَقَالَ مَرَّةً لَوْ أَنَّ امْرَأً اطَّلَعَ بِغَيْرِ إِذْنِكَ فَحَذَفْتَهُ بِحَصَاةٍ فَفَقَأْتَ عَيْنَهُ مَا كَانَ عَلَيْكَ جُنَاحٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Agar bir kishi — bir safar: bir odam, dedi — senga ruxsatingsiz (moʻralab) qarasa-yu, sen unga shagʻal otib koʻzini chiqarib yuborsang, senga hech qanday gunoh boʻlmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Агар бир киши — бир сафар: бир одам, деди — сенга рухсатингсиз (мўралаб) қараса-ю, сен унга шағал отиб кўзини чиқариб юборсанг, сенга ҳеч қандай гуноҳ бўлмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلَا يَقُلْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ وَلَكِنْ لِيَعْزِمْ بِالْمَسْأَلَةِ فَإِنَّهُ لَا مُكْرِهَ لَهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Biringiz duo qilsa, ‹Allohim, agar xohlasang, meni magʻfirat et› demasin, balki soʻrovini qatʼiy qilsin. Chunki Uni majburlovchi hech kim yoʻqdir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Бирингиз дуо қилса, ‹Аллоҳим, агар хоҳласанг, мени мағфират эт› демасин, балки сўровини қатъий қилсин. Чунки Уни мажбурловчи ҳеч ким йўқдир».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو الدَّوْسِيُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ دَوْسًا قَدْ عَصَتْ وَأَبَتْ فَادْعُ اللَّهَ عَلَيْهِمْ فَاسْتَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ النَّاسُ هَلَكُوا فَقَالَ اللَّهُمَّ اهْدِ دَوْسًا وَأْتِ بِهِمْ اللَّهُمَّ اهْدِ دَوْسًا وَأْتِ بِهِمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Tufayl ibn Amr ad-Davsiy Rasululloh ﷺning oldilariga kelib: «Davs (qabilasi) itoatsizlik qildi va (Islomdan) bosh tortdi; ular zarariga Allohga duo qiling», dedi. Rasululloh ﷺ qiblaga yuzlanib, qoʻllarini koʻtardilar. Odamlar: «Halok boʻlishdi», deyishdi. U zot esa: «Allohim, Davsni hidoyat qil va ularni (Islomga) keltir; Allohim, Davsni hidoyat qil va ularni keltir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Туфайл ибн Амр ад-Давсий Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб: «Давс (қабиласи) итоатсизлик қилди ва (Исломдан) бош тортди; улар зарарига Аллоҳга дуо қилинг», деди. Расулуллоҳ ﷺ қиблага юзланиб, қўлларини кўтардилар. Одамлар: «Ҳалок бўлишди», дейишди. У зот эса: «Аллоҳим, Давсни ҳидоят қил ва уларни (Исломга) келтир; Аллоҳим, Давсни ҳидоят қил ва уларни келтир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ الْغِنَى عَنْ كَثْرَةِ الْعَرَضِ وَلَكِنْ الْغِنَى غِنَى النَّفْسِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Boylik mol-mulkning koʻpligidan emas, balki haqiqiy boylik — nafsning boyligidir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Бойлик мол-мулкнинг кўплигидан эмас, балки ҳақиқий бойлик — нафснинг бойлигидир».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ لَأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ حَبْلًا فَيَحْتَطِبَ فَيَحْمِلَهُ عَلَى ظَهْرِهِ فَيَأْكُلَ أَوْ يَتَصَدَّقَ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْتِيَ رَجُلًا أَغْنَاهُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَيَسْأَلَهُ أَعْطَاهُ أَوْ مَنَعَهُ ذَلِكَ بِأَنَّ الْيَدَ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنْ الْيَدِ السُّفْلَى

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Allohga qasamki, biringizning arqon olib, oʻtin terib, uni yelkasida koʻtarib kelishi va (shu bilan) yeyishi yoki sadaqa qilishi — Alloh Oʻz fazlidan boy qilgan bir kishining oldiga borib undan soʻrashidan, u bersa ham, bermasa ham, oʻzi uchun yaxshiroqdir. Chunki yuqori qoʻl quyi qoʻldan yaxshiroqdir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Аллоҳга қасамки, бирингизнинг арқон олиб, ўтин териб, уни елкасида кўтариб келиши ва (шу билан) ейиши ёки садақа қилиши — Аллоҳ Ўз фазлидан бой қилган бир кишининг олдига бориб ундан сўрашидан, у берса ҳам, бермаса ҳам, ўзи учун яхшироқдир. Чунки юқори қўл қуйи қўлдан яхшироқдир».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَزْنِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Oʻgʻri oʻgʻirlik qilayotgan paytida moʻmin holida oʻgʻirlik qilmaydi; xamr ichuvchi uni ichayotgan paytida moʻmin holida ichmaydi; zinokor zino qilayotgan paytida moʻmin holida zino qilmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Ўғри ўғирлик қилаётган пайтида мўмин ҳолида ўғирлик қилмайди; хамр ичувчи уни ичаётган пайтида мўмин ҳолида ичмайди; зинокор зино қилаётган пайтида мўмин ҳолида зино қилмайди».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَنْظُرْ أَحَدُكُمْ إِلَى مَنْ فَوْقَهُ فِي الْخَلْقِ أَوْ الْخُلُقِ أَوْ الْمَالِ وَلَكِنْ يَنْظُرُ إِلَى مَنْ هُوَ دُونَهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Biringiz yaratilishda, xulqda yoki molda oʻzidan yuqoridagiga qaramasin, balki oʻzidan quyidagiga qarasin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Бирингиз яратилишда, хулқда ёки молда ўзидан юқоридагига қарамасин, балки ўзидан қуйидагига қарасин».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامُ الِاثْنَيْنِ كَافِي الثَّلَاثَةِ وَالثَّلَاثَةِ كَافِي الْأَرْبَعَةِ إِنَّمَا مَثَلِي وَمَثَلُ النَّاسِ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ جَعَلَ الْفَرَاشُ وَالدَّوَابُّ تَتَقَحَّمُ فِيهَا فَأَنَا آخِذٌ بِحُجَزِكُمْ وَأَنْتُمْ تَوَاقَعُونَ فِيهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Ikki kishining taomi uch kishiga, uch kishiniki toʻrt kishiga kifoya qiladi. Mening va odamlarning misoli — olov yoqqan bir kishining misoli kabidir: olov atrofini yoritgach, parvonalar va (boshqa) jonivorlar unga oʻzlarini tashlay boshladi. Mana, men sizlarni belingizdan ushlab turibman, sizlar esa unga oʻzingizni urmoqdasiz».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Икки кишининг таоми уч кишига, уч кишиники тўрт кишига кифоя қилади. Менинг ва одамларнинг мисоли — олов ёққан бир кишининг мисоли кабидир: олов атрофини ёритгач, парвоналар ва (бошқа) жониворлар унга ўзларини ташлай бошлади. Мана, мен сизларни белингиздан ушлаб турибман, сизлар эса унга ўзингизни урмоқдасиз».

وَبِإِسْنَادِهِ وَمَثَلُ الْأَنْبِيَاءِ كَمَثَلِ رَجُلٍ بَنَى بُنْيَانًا فَأَحْسَنَهُ وَأَكْمَلَهُ وَأَجْمَلَهُ فَجَعَلَ النَّاسُ يُطِيفُونَ بِهِ يَقُولُونَ مَا رَأَيْنَا بُنْيَانًا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا إِلَّا هَذِهِ الثُّلْمَةَ فَأَنَا تِلْكَ الثُّلْمَةُوَقِيلَ لِسُفْيَانَ مَنْ ذَكَرَ هَذِهِ قَالَ أَبُو الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ

Va shu isnod bilan: «Paygʻambarlarning misoli — bir bino qurib, uni chiroyli, mukammal va goʻzal qilgan kishining misoli kabidir. Odamlar uning atrofida aylanib: ‹Biz bundan chiroyliroq bino koʻrmadik, faqat mana shu (bitta) boʻsh joydan boshqa›, der edilar. Mana shu boʻsh joy men edim». Sufyondan: «Buni kim zikr qildi?» deb soʻralganda, u: «Abu Zinod, Aʼrajdan, u Abu Hurayradan», dedi.Ва шу иснод билан: «Пайғамбарларнинг мисоли — бир бино қуриб, уни чиройли, мукаммал ва гўзал қилган кишининг мисоли кабидир. Одамлар унинг атрофида айланиб: ‹Биз бундан чиройлироқ бино кўрмадик, фақат мана шу (битта) бўш жойдан бошқа›, дер эдилар. Мана шу бўш жой мен эдим». Суфёндан: «Буни ким зикр қилди?» деб сўралганда, у: «Абу Зинод, Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ضَرَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْتَنِبْ الْوَجْهَ فَإِنَّ اللَّهَ خَلَقَ آدَمَ عَلَى صُورَتِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Biringiz ursa, yuzdan saqlansin; chunki Alloh Odamni Oʻz suratida yaratgan».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Бирингиз урса, юздан сақлансин; чунки Аллоҳ Одамни Ўз суратида яратган».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُمْنَعْ فَضْلُ الْمَاءِ لِيُمْنَعَ بِهِ الْكَلَأُقَالَ سُفْيَانُ يَكُونُ حَوْلَ بِئْرِكَ الْكَلَأُ فَتَمْنَعُهُمْ فَضْلَ مَائِكَ فَلَا يَعُودُونَ أَنْ يَدَعُوا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Ortiqcha suv, u sababli oʻt-oʻlan man qilinishi uchun, man qilinmasin». Sufyon aytdi: Qudugʻing atrofida oʻt-oʻlan boʻladi, sen esa ularni ortiqcha suvingdan man qilasan; shunda ular (oʻsha oʻtloqni) tark etishdan boshqa (chora) topmaydilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Ортиқча сув, у сабабли ўт-ўлан ман қилиниши учун, ман қилинмасин». Суфён айтди: Қудуғинг атрофида ўт-ўлан бўлади, сен эса уларни ортиқча сувингдан ман қиласан; шунда улар (ўша ўтлоқни) тарк этишдан бошқа (чора) топмайдилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَطْفَالِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan mushriklarning bolalari haqida soʻralganda, u zot: «Alloh ularning nima qiluvchi boʻlganliklarini yaxshiroq biluvchidir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан мушрикларнинг болалари ҳақида сўралганда, у зот: «Аллоҳ уларнинг нима қилувчи бўлганликларини яхшироқ билувчидир», — дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَضْحَكُ مِنْ الرَّجُلَيْنِ قَتَلَ أَحَدُهُمَا الْآخَرَ يَدْخُلَانِ الْجَنَّةَ جَمِيعًا يَقُولُ كَانَ كَافِرًا قَتَلَ مُسْلِمًا ثُمَّ إِنَّ الْكَافِرَ أَسْلَمَ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ فَأَدْخَلَهُمَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْجَنَّةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Albatta, Alloh azza va jalla biri ikkinchisini oʻldirgan ikki kishidan kuladi: ular ikkovi ham jannatga kiradilar». (U zot) aytdilar: «U kofir edi, musulmonni oʻldirdi; soʻng oʻsha kofir oʻlishidan oldin Islomga kirdi. Bas, Alloh azza va jalla ikkovini ham jannatga kiritdi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла бири иккинчисини ўлдирган икки кишидан кулади: улар иккови ҳам жаннатга кирадилар». (У зот) айтдилар: «У кофир эди, мусулмонни ўлдирди; сўнг ўша кофир ўлишидан олдин Исломга кирди. Бас, Аллоҳ азза ва жалла икковини ҳам жаннатга киритди».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَمْرٌو عَنْ يَحْيَى بْنِ جَعْدَةَإِنَّ نَارَكُمْ هَذِهِ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ وَضُرِبَتْ بِالْبَحْرِ مَرَّتَيْنِ وَلَوْلَا ذَلِكَ مَا جَعَلَ اللَّهُ فِيهَا مَنْفَعَةً لِأَحَدٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Albatta, sizlarning mana bu olovingiz jahannam olovining yetmishdan bir boʻlagidir. U ikki marta dengizga urib (sovutil)gan; agar shunday boʻlmaganida, Alloh unda hech kim uchun manfaat qilmagan boʻlardi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Албатта, сизларнинг мана бу оловингиз жаҳаннам оловининг етмишдан бир бўлагидир. У икки марта денгизга уриб (совутил)ган; агар шундай бўлмаганида, Аллоҳ унда ҳеч ким учун манфаат қилмаган бўларди».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ رَجُلًا فَيُقِيمَ الصَّلَاةَ ثُمَّ آمُرَ فِتْيَانِي وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً فِتْيَانًا فَيُخَالِفُونَ إِلَى قَوْمٍ لَا يَأْتُونَهَا فَيُحَرِّقُونَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ بِحُزَمِ الْحَطَبِ وَلَوْ عَلِمَ أَحَدُكُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَظْمًا سَمِينًا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ إِذًا لَشَهِدَ الصَّلَوَاتِ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً الْعِشَاءَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Koʻnglimga tugdimki, bir kishiga buyursam-u, u namozga iqoma aytsa, soʻng yigitlarimga — Sufyon bir marta «yigitlarga» dedi — buyursam-u, ular namozga kelmaydigan qavmning oldiga borib, ustlariga uylarini bir bogʻlam oʻtin bilan yoqib yuborsalar. Agar biringiz u yerdan semiz suyak yoki ikkita yaxshi tuyoq topishini bilganida, albatta namozlarga hozir boʻlar edi», dedilar. Sufyon bir marta: «xuftonga», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кўнглимга тугдимки, бир кишига буюрсам-у, у намозга иқома айтса, сўнг йигитларимга — Суфён бир марта «йигитларга» деди — буюрсам-у, улар намозга келмайдиган қавмнинг олдига бориб, устларига уйларини бир боғлам ўтин билан ёқиб юборсалар. Агар бирингиз у ердан семиз суяк ёки иккита яхши туёқ топишини билганида, албатта намозларга ҳозир бўлар эди», дедилар. Суфён бир марта: «хуфтонга», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْنَعُ اسْمٍ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ رَجُلٌ تَسَمَّى بِمَلِكِ الْأَمْلَاكِسَأَلْتُ أَبَا عَمْرٍو الشَّيْبَانِيَّ عَنْ أَخْنَعِ اسْمٍ عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَوْضَعُ اسْمٍ عِنْدَ اللَّهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Qiyomat kuni Alloh huzurida eng razil ism — oʻzini ‹podshohlar podshohi› deb atagan kishining ismidir». Men Abu Amr ash-Shayboniydan ‹Alloh huzurida eng razil ism› haqida soʻradim. U: «Alloh huzurida eng past ism (demakdir)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Қиёмат куни Аллоҳ ҳузурида энг разил исм — ўзини ‹подшоҳлар подшоҳи› деб атаган кишининг исмидир». Мен Абу Амр аш-Шайбонийдан ‹Аллоҳ ҳузурида энг разил исм› ҳақида сўрадим. У: «Аллоҳ ҳузурида энг паст исм (демакдир)», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكُمْ وَالْوِصَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي لَسْتُ كَأَحَدٍ مِنْكُمْ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Visoldan saqlaninglar», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, axir siz visol qilasiz-ku?» deyishdi. U zot: «Men sizlarning birortangiz kabi emasman. Men tunni Robbim meni taomlantirib va sugʻorib turgan holda oʻtkazaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Висолдан сақланинглар», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, ахир сиз висол қиласиз-ку?» дейишди. У зот: «Мен сизларнинг бирортангиз каби эмасман. Мен тунни Роббим мени таомлантириб ва суғориб турган ҳолда ўтказаман», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تَعْجَبُونَ كَيْفَ يُصْرَفُ عَنِّي شَتْمُ قُرَيْشٍ كَيْفَ يَلْعَنُونَ مُذَمَّمًا وَيَشْتُمُونَ مُذَمَّمًا وَأَنَا مُحَمَّدٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurayshning haqorati mendan qanday burib yuborilayotganiga hayron qolmaysizlarmi? Ular Muzammamni laʼnatlaydilar, Muzammamni haqoratlaydilar, men esa Muhammadman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қурайшнинг ҳақорати мендан қандай буриб юборилаётганига ҳайрон қолмайсизларми? Улар Музаммамни лаънатлайдилар, Музаммамни ҳақоратлайдилар, мен эса Муҳаммадман», дедилар.

قَالَ قُرِئَ عَلَى سُفْيَانَ سَمِعْتُ أَبَا الزِّنَادِ يُحَدِّثُ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قُلْتَ لِصَاحِبِكَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالْإِمَامُ يَخْطُبُ أَنْصِتْ فَقَدْ لَغَيْتَقَالَ سُفْيَانُ قَالَ أَبُو الزِّنَادِ هِيَ لُغَةُ أَبِي هُرَيْرَةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Juma kuni imom xutba qilib turganda sherigingga ‹jim boʻl› desang, lagʻv qilgan boʻlasan». Sufyon aytdi: Abu Zinod: «Bu — Abu Hurayraning lugʻati (shevasi)dir», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Жума куни имом хутба қилиб турганда шеригингга ‹жим бўл› десанг, лағв қилган бўласан». Суфён айтди: Абу Зинод: «Бу — Абу Ҳурайранинг луғати (шеваси)дир», деди.

قَالَ قُرئَ عَلَى سُفْيَانَ أَبُو الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَرَى خُشُوعَكُمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Albatta, men sizlarning xushuʼingizni koʻrib turaman».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Албатта, мен сизларнинг хушуъингизни кўриб тураман».

قَالَ قُرِئَ عَلَى سُفْيَانَ سَمِعْتُ أَبَا الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُ سُفْيَانَ يَقُولُ مَنْ أَطَاعَ أَمِيرِي فَقَدْ أَطَاعَنِي وَمَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi — men Sufyonning shunday deyayotganini eshitdim —: «Kim mening amirimga itoat qilsa, menga itoat qilibdi; kim menga itoat qilsa, Alloh azza va jallaga itoat qilibdi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади — мен Суфённинг шундай деяётганини эшитдим —: «Ким менинг амиримга итоат қилса, менга итоат қилибди; ким менга итоат қилса, Аллоҳ азза ва жаллага итоат қилибди».

قَالَ أَبِي و قَالَ سُفْيَانُ فِي حَدِيثِ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَغَتْ الدِّرْعُ أَوْ مَرَّتْ تُجِنُّ بَنَانَهُ وَتَعْفُو أَثَرَهُ يُوَسِّعُهَا قَالَ أَبُو الزِّنَادِ يُوَسِّعُهَا وَلَا تَتَّسِعُ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ وَلَا يَتَوَسَّعُ

Otam aytdi: Sufyon Abu Zinodning Aʼrajdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan (rivoyat qilgan) hadisida, hamda Ibn Jurayj Hasan ibn Muslimdan, u Tovusdan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan (rivoyat qilib) dedi: «Zirh kengayib ketdi — yoki: yoyilib ketdi — uning barmoqlarini berkitib, izini oʻchiradi; u uni kengaytiradi». Abu Zinod: «U uni kengaytirmoqchi boʻladi, lekin u kengaymaydi», dedi. Ibn Jurayj esa Hasan ibn Muslimdan: «va u kengaymaydi», dedi.Отам айтди: Суфён Абу Зиноднинг Аъраждан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан (ривоят қилган) ҳадисида, ҳамда Ибн Журайж Ҳасан ибн Муслимдан, у Товусдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан (ривоят қилиб) деди: «Зирҳ кенгайиб кетди — ёки: ёйилиб кетди — унинг бармоқларини беркитиб, изини ўчиради; у уни кенгайтиради». Абу Зинод: «У уни кенгайтирмоқчи бўлади, лекин у кенгаймайди», деди. Ибн Журайж эса Ҳасан ибн Муслимдан: «ва у кенгаймайди», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَقِيلَ لِسُفْيَانَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ الْمَطْلُ ظُلْمُ الْغَنِيِّ وَإِذَا أُتْبِعَ أَحَدُكُمْ عَلَى مَلِيءٍ فَلْيَتْبَعْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Sufyondan: «Nabiy ﷺdanmi?» deb soʻralganda, u: «Ha», dedi —: «Qarzni choʻzish — boy kishining zulmidir. Biringizning (qarzi) badavlat kishiga havola qilinsa, unga ergashsin (qabul qilsin)».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Суфёндан: «Набий ﷺданми?» деб сўралганда, у: «Ҳа», деди —: «Қарзни чўзиш — бой кишининг зулмидир. Бирингизнинг (қарзи) бадавлат кишига ҳавола қилинса, унга эргашсин (қабул қилсин)».

قَالَ قرئَ عَلَى سُفْيَانَ سَمِعْتُ أَبَا الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُ سُفْيَانَ يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَالظَّنَّ فَإِنَّهُ أَكْذَبُ الْحَدِيثِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi — men Sufyonning shunday deyayotganini eshitdim —: «Gumondan saqlaninglar, chunki u — soʻzning eng yolgʻonidir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади — мен Суфённинг шундай деяётганини эшитдим —: «Гумондан сақланинглар, чунки у — сўзнинг энг ёлғонидир».

سَمِعْت سُفْيَانَ يَقُولُإِذَا كَفَى الْخَادِمُ أَحَدَكُمْ طَعَامَهُ فَلْيُجْلِسْهُ فَلْيَأْكُلْ مَعَهُ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ فَلْيَأْخُذْ لُقْمَةً فَلْيُرَوِّغْهَا فِيهِ فَيُنَاوِلْهُوَقُرِئَ عَلَيْهِ إِسْنَادُهُ سَمِعْتُ أَبَا الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Men Sufyonning shunday deyayotganini eshitdim: «Xizmatkor biringizga taomini (tayyorlab) yetkazsa, uni oʻtqazsin va u bilan birga yesin. Agar bunday qilmasa, bir luqma olib, uni (taomga) botirsin-da, unga uzatsin». Unga (Sufyonga) bu hadisning isnodi oʻqib berildi: Abu Zinodni eshitdim, u Aʼrajdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan (rivoyat qildi).Мен Суфённинг шундай деяётганини эшитдим: «Хизматкор бирингизга таомини (тайёрлаб) етказса, уни ўтқазсин ва у билан бирга есин. Агар бундай қилмаса, бир луқма олиб, уни (таомга) ботирсин-да, унга узатсин». Унга (Суфёнга) бу ҳадиснинг исноди ўқиб берилди: Абу Зинодни эшитдим, у Аъраждан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан (ривоят қилди).

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — uni Nabiy ﷺga yetkazadi —: «Agar ummatimga mashaqqat boʻlishidan (qoʻrqmaganimda), albatta men ularni har bir namoz oldida misvok (ishlatish)ga va xuftonni kechiktirishga buyurar edim».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — уни Набий ﷺга етказади —: «Агар умматимга машаққат бўлишидан (қўрқмаганимда), албатта мен уларни ҳар бир намоз олдида мисвок (ишлатиш)га ва хуфтонни кечиктиришга буюрар эдим».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رِوَايَةًقَالَ مَرَّةً يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَصْبَحَ أَحَدُكُمْ صَائِمًا فَلَا يَرْفُثْ وَلَا يَجْهَلْ فَإِنْ امْرُؤٌ شَاتَمَهُ أَوْ قَاتَلَهُ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u bir marta buni Nabiy ﷺga yetkazdi —: «Biringiz roʻzador holda tongni qarshi olsa, behayo soʻz aytmasin va johillik qilmasin. Agar kimdir uni soʻksa yoki u bilan urishsa, ‹Men roʻzadorman› deb aytsin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у бир марта буни Набий ﷺга етказди —: «Бирингиз рўзадор ҳолда тонгни қарши олса, беҳаё сўз айтмасин ва жоҳиллик қилмасин. Агар кимдир уни сўкса ёки у билан уришса, ‹Мен рўзадорман› деб айтсин».

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَجِدُونَ مِنْ شَرِّ النَّاسِ ذَا الْوَجْهَيْنِ الَّذِي يَأْتِي هَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ وَهَؤُلَاءِ بِوَجْهٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — uni Nabiy ﷺga yetkazadi —: U zot: «Odamlarning eng yomoni sifatida ikki yuzli kishini topasizlar; u bularning oldiga bir yuz bilan, ularning oldiga boshqa yuz bilan keladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — уни Набий ﷺга етказади —: У зот: «Одамларнинг энг ёмони сифатида икки юзли кишини топасизлар; у буларнинг олдига бир юз билан, уларнинг олдига бошқа юз билан келади», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ وَالسِّوَاكِ مَعَ الصَّلَاةِ وَلَا تَصُومُ امْرَأَةٌ وَزَوْجُهَا شَاهِدٌ يَوْمًا غَيْرَ رَمَضَانَ إِلَّا بِإِذْنِهِوَقُرِئَ عَلَيْهِ هَذَا الْحَدِيثُ سَمِعْتُ أَبَا الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — uni Nabiy ﷺga yetkazadi —: «Agar ummatimga mashaqqat boʻlishidan (qoʻrqmaganimda), albatta men ularni xuftonni kechiktirishga va namoz bilan birga misvok (ishlatish)ga buyurar edim. Ayol kishi eri hozir boʻla turib, ramazondan boshqa (kunda) uning iznisiz bir kun ham roʻza tutmasin». Unga bu hadis oʻqib berildi: Abu Zinodni eshitdim, u Muso ibn Abu Usmondan, u otasidan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan (rivoyat qildi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — уни Набий ﷺга етказади —: «Агар умматимга машаққат бўлишидан (қўрқмаганимда), албатта мен уларни хуфтонни кечиктиришга ва намоз билан бирга мисвок (ишлатиш)га буюрар эдим. Аёл киши эри ҳозир бўла туриб, рамазондан бошқа (кунда) унинг изнисиз бир кун ҳам рўза тутмасин». Унга бу ҳадис ўқиб берилди: Абу Зинодни эшитдим, у Мусо ибн Абу Усмондан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан (ривоят қилди).

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي الْمُؤْمِنِينَ مَا تَخَلَّفْتُ عَنْ سَرِيَّةٍ لَيْسَ عِنْدِي مَا أَحْمِلُهُمْ عَلَيْهِ وَلَا يَتَخَلَّفُونَ عَنِّي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — uni Nabiy ﷺga yetkazadi —: «Agar ummatim — moʻminlar — ustiga mashaqqat boʻlishidan (qoʻrqmaganimda), ularni mindiradigan (ulov) mening huzurimda boʻlmasa ham, hech bir sariyyadan orqada qolmas edim, ular ham mendan orqada qolmas edilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — уни Набий ﷺга етказади —: «Агар умматим — мўминлар — устига машаққат бўлишидан (қўрқмаганимда), уларни миндирадиган (улов) менинг ҳузуримда бўлмаса ҳам, ҳеч бир сарийядан орқада қолмас эдим, улар ҳам мендан орқада қолмас эдилар».