حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ كَانَ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ فَرَأَى أَبُو هُرَيْرَةَ فَرَسًا مِنْ رِقَاعٍ فِي يَدِ جَارِيَةٍ فَقَالَ أَلَا تَرَى هَذَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا يَعْمَلُ هَذَا مَنْ لَا خَلَاقَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) bilan birga boʻlgan bir kishidan rivoyat qilinadi: Abu Hurayra bir qizchaning qoʻlida latta-puttadan yasalgan otni koʻrib qoldi-da: «Buni koʻrmayapsanmi? Rasululloh ﷺ: ‹Buni faqat Qiyomat kuni (nasibasi) yoʻq kishi qiladi›, deganlar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) билан бирга бўлган бир кишидан ривоят қилинади: Абу Ҳурайра бир қизчанинг қўлида латта-путтадан ясалган отни кўриб қолди-да: «Буни кўрмаяпсанми? Расулуллоҳ ﷺ: ‹Буни фақат Қиёмат куни (насибаси) йўқ киши қилади›, деганлар», деди.