حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ يَعْنِي ابْنَ بَهْرَامَ قَالَ حَدَّثَنَا شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَبَيْنَمَا رَجُلٌ وَامْرَأَةٌ لَهُ فِي السَّلَفِ الْخَالِي لَا يَقْدِرَانِ عَلَى شَيْءٍ فَجَاءَ الرَّجُلُ مِنْ سَفَرِهِ فَدَخَلَ عَلَى امْرَأَتِهِ جَائِعًا قَدْ أَصَابَتْهُ مَسْغَبَةٌ شَدِيدَةٌ فَقَالَ لِامْرَأَتِهِ أَعِنْدَكِ شَيْءٌ قَالَتْ نَعَمْ أَبْشِرْ أَتَاكَ رِزْقُ اللَّهِ فَاسْتَحَثَّهَا فَقَالَ وَيْحَكِ ابْتَغِي إِنْ كَانَ عِنْدَكِ شَيْءٌ قَالَتْ نَعَمْ هُنَيَّةً نَرْجُو رَحْمَةَ اللَّهِ حَتَّى إِذَا طَالَ عَلَيْهِ الطَّوَى قَالَ وَيْحَكِ قُومِي فَابْتَغِي إِنْ كَانَ عِنْدَكِ خُبْزٌ فَأْتِينِي بِهِ فَإِنِّي قَدْ بَلَغْتُ وَجَهِدْتُ فَقَالَتْ نَعَمْ الْآنَ يَنْضَجُ التَّنُّورُ فَلَا تَعْجَلْ فَلَمَّا أَنْ سَكَتَ عَنْهَا سَاعَةً وَتَحَيَّنَتْ أَيْضًا أَنْ يَقُولَ لَهَا قَالَتْ هِيَ مِنْ عِنْدِ نَفْسِهَا لَوْ قُمْتُ فَنَظَرْتُ إِلَى تَنُّورِي فَقَامَتْ فَوَجَدَتْ تَنُّورَهَا مَلْآنَ جُنُوبَ الْغَنَمِ وَرَحْيَيْهَا تَطْحَنَانِ فَقَامَتْ إِلَى الرَّحَى فَنَفَضَتْهَا وَأَخْرَجَتْ مَا فِي تَنُّورِهَا مِنْ جُنُوبِ الْغَنَمِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَوَالَّذِي نَفْسُ أَبِي الْقَاسِمِ بِيَدِهِ عَنْ قَوْلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَخَذَتْ مَا فِي رَحْيَيْهَا وَلَمْ تَنْفُضْهَا لَطَحَنَتْهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedi: Oʻtgan zamonlarda bir kishi va uning xotini hech narsaga ega emas edilar. Kishi safaridan qaytib, qattiq ochlik yetgan holda xotinining oldiga kirdi va: «Huzuringda biror narsa bormi?» dedi. (Xotini): «Ha, xushxabar boʻlsin, senga Allohning rizqi keldi», dedi. (Kishi) uni shoshirtirib: «Voy senga, agar huzuringda biror narsa boʻlsa, izlab koʻr», dedi. (Xotini): «Ha, ozgina (sabr qil), Allohning rahmatidan umid qilamiz», dedi. Ochlik unga uzoq choʻzilgach: «Voy senga, turgin-da izlab koʻr, agar huzuringda non boʻlsa, menga keltir, chunki men holdan toydim va charchadim», dedi. (Xotini): «Ha, tandir hozir qiziydi, shoshilma», dedi. (Kishi) bir muddat undan jim boʻlgach va (xotini) ham u yana aytishini kutib turgach, oʻz-oʻzicha: «Turib, tandirimga qarasammikan», dedi. Bas, turdi va tandirini qoʻyning yon goʻshtlariga toʻla holda, ikki tegirmon toshini esa un tortayotgan holda topdi. U tegirmon oldiga borib, uni qoqib (toʻxtatdi) va tandiridagi qoʻy goʻshtlarini chiqardi. Abu Hurayra dedi: Abul-Qosimning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki — Muhammad ﷺning soʻzlaridan (rivoyat qilaman) — agar u tegirmonidagi narsani olib, uni qoqmaganida, (tegirmon) unga qiyomat kunigacha un tortib turgan boʻlar edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) деди: Ўтган замонларда бир киши ва унинг хотини ҳеч нарсага эга эмас эдилар. Киши сафаридан қайтиб, қаттиқ очлик етган ҳолда хотинининг олдига кирди ва: «Ҳузурингда бирор нарса борми?» деди. (Хотини): «Ҳа, хушхабар бўлсин, сенга Аллоҳнинг ризқи келди», деди. (Киши) уни шоширтириб: «Вой сенга, агар ҳузурингда бирор нарса бўлса, излаб кўр», деди. (Хотини): «Ҳа, озгина (сабр қил), Аллоҳнинг раҳматидан умид қиламиз», деди. Очлик унга узоқ чўзилгач: «Вой сенга, тургин-да излаб кўр, агар ҳузурингда нон бўлса, менга келтир, чунки мен ҳолдан тойдим ва чарчадим», деди. (Хотини): «Ҳа, тандир ҳозир қизийди, шошилма», деди. (Киши) бир муддат ундан жим бўлгач ва (хотини) ҳам у яна айтишини кутиб тургач, ўз-ўзича: «Туриб, тандиримга қарасаммикан», деди. Бас, турди ва тандирини қўйнинг ён гўштларига тўла ҳолда, икки тегирмон тошини эса ун тортаётган ҳолда топди. У тегирмон олдига бориб, уни қоқиб (тўхтатди) ва тандиридаги қўй гўштларини чиқарди. Абу Ҳурайра деди: Абул-Қосимнинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки — Муҳаммад ﷺнинг сўзларидан (ривоят қиламан) — агар у тегирмонидаги нарсани олиб, уни қоқмаганида, (тегирмон) унга қиёмат кунигача ун тортиб турган бўлар эди.